Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η ΚΕ του ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα αγωνιστικής συμπόρευσης στις εργαζόμενες στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, στις άνεργες, στις επαγγελματίες, στις αγρότισσες, στις συνταξιούχους, στις νέες μητέρες, στις κοπέλες που βρίσκονται στα σχολεία, στις Σχολές Μαθητείας, στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, στις μετανάστριες. Τις καλεί να συμπορευτούν με το ΚΚΕ που μάχεται για την απελευθέρωση των γυναικών από τα δεσμά των διακρίσεων και της εκμετάλλευσης, που πρωτοστάτησε με αγώνες και θυσίες χιλιάδων ηρωίδων. Τις καλεί να κάνουν ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά, μια νέα επιλογή, ακολουθώντας ένα διαφορετικό δρόμο: Το δρόμο της ελπίδας, της πάλης για μια ζωή με σύγχρονα δικαιώματα στην εργασία, στην κοινωνική στήριξη της μητρότητας, της εργατικής – λαϊκής οικογένειας, στο δημιουργικό ελεύθερο χρόνο, με βάση τις δυνατότητες που υπάρχουν στον 21ο αιώνα.
Οι πολλαπλές εκλογικές μάχες είναι ευκαιρία να ενισχυθούν οι προϋποθέσεις, ώστε να γίνει πιο μαζική και δυναμική η αντεπίθεση, με τη συμμετοχή και των γυναικών. Για να μπουν εμπόδια στο νέο γύρο της αντιλαϊκής θύελλας που προετοιμάζεται για τη στήριξη των επιχειρηματικών κολοσσών στη φάση της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Η ψήφος στο ΚΚΕ επιστρέφει στο λαό και το κίνημά του, γίνεται δική του δύναμη. Ένα ισχυρό ΚΚΕ σε όλες τις κάλπες σημαίνει ότι δυναμώνει το ρεύμα των αγωνιστών και αγωνιστριών που δεν συμβιβάζονται με τη ζωή με ελάχιστα δικαιώματα, με ευκαιριακές παροχές, που παλεύουν για ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην κοινωνία.
Η ενίσχυση του ΚΚΕ παντού μπορεί να δώσει ισχυρό πλήγμα στις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές που στήνονται για να χειραγωγήσουν τη στάση και τελικά την ψήφο των γυναικών. Σήμερα οι εργαζόμενες και άνεργες γυναίκες έχουν συγκεντρώσει πλούσια κοινωνική και πολιτική πείρα από τα ψεύτικα διλήμματα, που ξανασερβίρονται με νέο μανδύα, δήθεν για την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών. Το δίλημμα “εργασία ή οικογένεια” οδήγησε στις “ευέλικτες” εργασιακές σχέσεις με σπαστά και ακανόνιστα ωράρια, σε μισό μισθό, σε μισή ζωή, σε έλλειψη μέτρων προστασίας της μητρότητας από το κράτος. Σήμερα, η ΕΕ και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι προηγούμενες της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ εκβιάζουν και επιβάλλουν στις γυναίκες να θυσιάσουν τα δικαιώματά τους στο όνομα των “ίσων ευκαιριών” για άνδρες και γυναίκες και της “συμφιλίωσης επαγγελματικής και προσωπικής, οικογενειακής ζωής”. Να παραιτηθούν από το αίτημα ανάκλησης όλων των απωλειών που έφεραν τα μνημόνια, να συμφιλιωθούν με τη λογική των “κουπονιών”, των “εφάπαξ” επιδομάτων.
Σήμερα στήνονται νέα ψεύτικα και εκφοβιστικά δίπολα για να εγκλωβίσουν τη σκέψη των γυναικών. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ με την “πρόοδο και τη συντήρηση”, όσο και η ΝΔ με την “υπευθυνότητα και το λαϊκισμό”, επιχειρούν να κρύψουν ότι ενιαία υπερασπίζονται τις κατευθύνσεις της ΕΕ και την αντιλαϊκή στρατηγική, που εξειδικεύεται σε Περιφέρειες και δήμους. Υπερασπίζονται την πολιτική που καταδικάζει τις γυναίκες στην ανασφάλεια της ανεργίας, στους μισθούς πείνας, στις πετσοκομμένες συντάξεις έως και την κατάργησή τους σε ορισμένες κατηγορίες, όπως στις χήρες, στο σμπαράλιασμα της προσωπικής και οικογενειακής ζωής. Κανένα κόμμα, καμιά κυβέρνηση, που εξυπηρετεί τα μονοπώλια, το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ, την ΕΕ δεν μπορεί να έχει προοδευτική πολιτική, όπως και αν αυτοπροσδιορίζεται. Οι δυνάμεις αυτές έχουν παρελθόν και ιστορία σε βάρος του λαού και των γυναικών, δεν πρέπει να τους δοθεί συγχωροχάρτι.
Σύγχρονο και προοδευτικό είναι η ισότιμη συμμετοχή όλων των γυναικών στην κοινωνική εργασία, με βάση το αντικείμενο ειδίκευσης, με σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας και λιγότερες ώρες δουλειάς, με αυξήσεις σε μισθούς, στις συντάξεις, μέτρα για την προστασία της μητρότητας, του γυναικείου οργανισμού στο χώρο εργασίας, με άδειες μητρότητας για όλες τις εργαζόμενες. Σύγχρονο είναι να δίνεται επίδομα άδειας μητρότητας 2 μήνες πριν και 6 μήνες μετά τον τοκετό στις αυτοαπασχολούμενες, στις αγρότισσες. Συντήρηση είναι μια θέση εργασίας να μοιράζεται σε 2-3 εργαζόμενες και εργαζόμενους. Να απολύονται έγκυες, να εκβιάζονται οι νεοπροσλαμβανόμενες να καθυστερήσουν τη δημιουργία οικογένειας. Συντήρηση είναι στο όνομα της “ισότητας” των φύλων να μην υπάρχουν στο χώρο δουλειάς μέτρα υγείας και ασφάλειας, με βάση τον αναπαραγωγικό ρόλο της γυναίκας.
Σύγχρονο και προοδευτικό είναι να υπάρχουν μέτρα από το κράτος για κοινωνική στήριξη της μητρότητας, της οικογένειας και των αναγκών της στην αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία, Πρόνοια, ώστε η γυναίκα πραγματικά ελεύθερα – δημιουργικά να αξιοποιεί τον ελεύθερο χρόνο της εκτός εργασίας. Συντήρηση είναι να γίνεται ατομική – οικογενειακή υπόθεση ό,τι θα έπρεπε να είναι κοινωνικό δικαίωμα. Να ακριβοπληρώνουν οι γυναίκες τις αναγκαίες ιατρικές επισκέψεις και διαγνωστικές εξετάσεις, τα φάρμακα, τον προγεννητικό έλεγχο, τον παιδικό σταθμό, τη δημιουργική απασχόληση παιδιών, το εμβόλιο, τη λογοθεραπεία, την εργοθεραπεία, την ψυχολογική στήριξη, τη φροντίδα των ηλικιωμένων, των ΑμΕΑ. Να δίνεται το επίδομα τοκετού μόνο σε όσες γυναίκες γεννούν στο σπίτι, όπως έναν αιώνα πίσω, αντί για σύγχρονα δωρεάν μαιευτήρια κοντά στον τόπο διαμονής της εγκύου.
Σύγχρονο και προοδευτικό είναι η κοινή πάλη ανδρών και γυναικών για ισότιμα δικαιώματα στην εργασία, στην κοινωνική ζωή και δράση. Συντήρηση είναι η καλλιέργεια του ανταγωνισμού ανάμεσα στα φύλα, σπέρνοντας κάλπικες αξίες που οδηγούν στην εξίσωση προς τα κάτω τα εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των γυναικών και των ανδρών.
Η ικανοποίηση των σύγχρονων δικαιωμάτων των γυναικών στο σύνολό τους δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη. Μόνο το ΚΚΕ τα διεκδικεί με συνέπεια και σταθερότητα. Η ενίσχυση του ΚΚΕ μπορεί να δώσει νέα πνοή στην εργατική – λαϊκή πάλη με πυξίδα τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Η συμμετοχή των γυναικών παντού, στα εργατικά σωματεία, στις ενώσεις επαγγελματιών, στους Αγροτικούς Συλλόγους και στους Γυναικείους Συλλόγους, αλλά και στα Δημοτικά, Περιφερειακά Συμβούλια, στο Κοινοβούλιο μπορεί να είναι ουσιαστική, να υπηρετήσει τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα με ένα δυνατό ΚΚΕ στις εκλογές και στις καθημερινές ταξικές μάχες.
Η ιστορική επέτειος της 8ης Μάρτη, που είναι αφιερωμένη στους σκληρούς απεργιακούς αγώνες των εργατριών και εργατών για ίσα μεροκάματα ανδρών και γυναικών, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για λιγότερες ώρες εργασίας, θυμίζει: Το πραγματικά προοδευτικό στην ιστορία των κοινωνιών, της ταξικής πάλης είναι να μην υποτάσσεσαι σε αρνητικούς συσχετισμούς, αλλά να παλεύεις για να τους αλλάξεις, για να προχωρήσει η κοινωνία μπροστά στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό, να χτιστεί σε γερά θεμέλια η ισοτιμία και η χειραφέτηση της γυναίκας.
