Στο βιβλίο The Psychology of UAP, ο Joey Florez εξετάζει πώς οι γνωστικές προκαταλήψεις και τα πολύπλοκα πρότυπα επεξεργασίας πληροφοριών έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση αρχαιοελληνικών ερμηνειών ανώμαλων εναέριων φαινομένων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται σε περιοχές όπως η Ελίμεια (σημερινή Κοζάνη). Υποστηρίζει ότι αυτοί οι ψυχολογικοί μηχανισμοί επηρέασαν τον τρόπο που οι Έλληνες αντιλαμβάνονταν τα ανεξήγητα ουράνια γεγονότα, συχνά πλαισιώνοντάς τα μέσα στις θρησκευτικές και μυθολογικές τους παραδόσεις.
Στο βιβλίο του Florez, μια θεωρία της εσφαλμένης αντίληψης περιλαμβάνει δύο κεντρικούς τρόπους επεξεργασίας πληροφοριών στον εγκέφαλο: τον διαισθητικό και τον συνωμοτικό. Τα γνωστικά χαρακτηριστικά της διαισθητικής σκέψης στο πλαίσιο της επεξεργασίας ανώμαλων ερεθισμάτων περιλαμβάνουν την ταχεία αυτοματοποίηση, την ευρετική, τη συναισθηματική συλλογιστική και την αναζήτηση προτύπων. Τα χαρακτηριστικά της συνωμοσιολογικής σκέψης συνδέονται με το να είσαι σκόπιμη, υπερβολικά αναλυτική, παράλογη και να επαναδιατυπώνεις πεποιθήσεις. Κατά την επεξεργασία ανώμαλων ερεθισμάτων διαισθητικά, η παρεϊδολία είναι κοινή, ενώ η συνωμοτική επεξεργασία ερεθισμάτων συνήθως αντανακλά την αποφένια.
Ο Florez αναδεικνύει την παρεϊδολία, την τάση να αντιλαμβανόμαστε οικεία μοτίβα σε τυχαία ερεθίσματα, ως βασικό παράγοντα για το πώς οι Έλληνες ερμήνευαν τις ουράνιες ανωμαλίες. Στην περίπτωση της Ελίμειας και της ευρύτερης Μακεδονικής Ελλάδας, ανεξήγητα φώτα, σχηματισμοί νεφών ή αερομεταφερόμενα αντικείμενα συνδέονταν συχνά με θεϊκά άρματα, οιωνούς ή τις φυσικές εκδηλώσεις θεών.
Για παράδειγμα, ο Κεραυνός του Δία: Οι φωτεινές λάμψεις στον ουρανό, πιθανώς λόγω μετεωριτών ή ηλεκτρικών καταιγίδων, ερμηνεύτηκαν ως ο Δίας να εκτοξεύει τους κεραυνούς του. Αυτό ενίσχυσε τόσο τη θεϊκή εξουσία όσο και την πολιτική νομιμότητα, καθώς οι Μακεδόνες ηγεμόνες, συμπεριλαμβανομένου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ισχυρίστηκαν ότι κατάγονταν από τον Δία. Το Άρμα του Απόλλωνα: Ασυνήθιστες κινήσεις ουράνιων αντικειμένων, όπως ανεξήγητα φώτα, μπορεί να σχετίζονται με το άρμα του Απόλλωνα που διασχίζει τους ουρανούς, ένα παράδειγμα των Ελλήνων που επιβάλλουν μια γνωστή θεϊκή δομή στο άγνωστο.
Η Αποφένια, η τάση να αντιλαμβανόμαστε ουσιαστικές συνδέσεις μεταξύ άσχετων φαινομένων, διαμόρφωσε περαιτέρω τις ελληνικές πολιτισμικές ερμηνείες των ανώμαλων θεάσεων. Ο Florez προτείνει ότι οι αρχαίες ελληνικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην Άνω Μακεδονία, συνέδεαν τις ουράνιες ανωμαλίες με τα επίγεια γεγονότα, ενισχύοντας πολιτικές, στρατιωτικές ή θρησκευτικές αφηγήσεις.
Για παράδειγμα, οιωνοί μάχης: Έλληνες και Μακεδόνες έβλεπαν συχνά ανεξήγητα εναέρια φαινόμενα ως προάγγελους πολέμου. Ένα φωτεινό αντικείμενο στον ουρανό πριν από τη μάχη θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως σημάδι θεϊκής εύνοιας ή καταστροφής, που επηρεάζει τις στρατιωτικές αποφάσεις. Πολιτική νομιμότητα: Οι Μακεδόνες ηγεμόνες, ιδιαίτερα ο Φίλιππος Β’ και ο Μέγας Αλέξανδρος, κεφαλαιοποίησαν ουράνιους οιωνούς για να διεκδικήσουν το θεϊκό τους δικαίωμα να κυβερνούν. Αν ένα ανεξήγητο φως εμφανιζόταν στον ουρανό πριν από ένα σημαντικό γεγονός, ήταν υφαντό στους μύθους του ηγεμόνα. Ερμηνείες λατρείας: Σε περιοχές όπως η Ελίμεια, που είχαν ισχυρές συνδέσεις με τις ορφικές και διονυσιακές λατρείες, τα οράματα του ουρανού θα μπορούσαν να είχαν ενσωματωθεί σε μυστικιστικές εμπειρίες, ενισχύοντας περαιτέρω τις θρησκευτικές παραδόσεις.
Ο Florez κάνει έναν παραλληλισμό μεταξύ αρχαίων και σύγχρονων ανώμαλων συναντήσεων, υποστηρίζοντας ότι ενώ τα ερμηνευτικά πλαίσια έχουν αλλάξει (από θεούς σε εξωγήινους ή προηγμένη τεχνολογία), οι γνωστικές διεργασίες της παρεϊδολίας και της αποφένιας παραμένουν σταθερές. Στην αρχαιότητα, οι ανώμαλες θεάσεις βλέπονταν μέσα από το πρίσμα της θεϊκής παρέμβασης και της μυθολογίας, ενώ οι σύγχρονοι παρατηρητές τις πλαισιώνουν μέσα από την εξωγήινη υπόθεση ή την εικασία της διαβαθμισμένης τεχνολογίας.
