Μπορεί μία σφοδρή βροχή ή μία κατολίσθηση να μην είναι προβλέψιμοι παράγοντες, σίγουρα όμως μέτρα πρόληψης και προστασίας όχι μόνο υπάρχουν πάντα αλλά επιβάλλεται και να λαμβάνονται.
Πρόσφατη κατολίσθηση στο δρόμο για το φράγμα Πολυφύτου απέδειξε το πόσο δύσκολες και επικίνδυνες μπορεί να καταστούν οι συνθήκες για το προσωπικό καθώς προσεγγίζουν το χώρο εργασίας τους.
Το γεγονός ότι το θέμα έρχεται και επανέρχεται, σημαίνει το προφανές: Καμία μέριμνα, κανένα ενδιαφέρον, καμία ενέργεια ώστε να «θωρακιστούν» οι εργαζόμενοι.
Η Διοίκηση σιωπά, το πρόβλημα παραμένει και έτσι ο δρόμος για την εργασία γίνεται ο δρόμος του τρόμου.
Καμία ανοχή.
Απαιτούμε μέτρα πρόληψης και καταστολής κάθε φαινομένου που μπορεί να βλάψει έστω και μία τρίχα από τους συναδέλφους.
Στο πλαίσιο αυτό (σε τούτη αλλά και σε κάθε περίπτωση) καθίσταται σαφές πως εφεξής, κάθε αμέλεια και παράλειψη που σχετίζεται με την ασφάλεια των εργαζομένων θα θεωρείται Απόπειρα κατά της ζωής τους και ως τέτοια θα αντιμετωπίζεται.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ
