Αν μπόρεσε να αφανίσει τους δεινοσαύρους, ανάλογη θα μπορούσε και να είναι η μοίρα της ανθρωπότητας. Τα σενάρια που θέλουν το τέλος του ανθρώπινου γένους να σημαίνει ένας τεράστιος μετεωρίτης εξάπτουν τη φαντασία. Ποια είναι όμως η πιθανότητα μίας τέτοιας καταστροφής;
Με τα σύγχρονα καταγραφικά μας όργανα, αν υπήρχε κάποιος απειλητικός μετεωρίτης σε πορεία σύγκρουσης με τη Γη, θα το γνωρίζαμε δεκαετίες πριν από το γεγονός.
Ωστόσο, η NASA έχει προετοιμάσει ένα σχέδιο εκτάκτου ανάγκης, αν όλες οι δικλείδες ασφαλείας μας αποτύχουν, όπως γράφει το LadBible.
«Δεν υπάρχουν γνωστές απειλές για τη Γη, αλλά ο ειδικός σε θέματα πλανητικής άμυνας Δρ Kelly Fast λέει ότι είναι σημαντικό να βρούμε τους αστεροειδείς πριν μας βρουν», σημειώνει η NASA.
Το σχέδιο της NASA για τη «μέρα της κρίσης»
Για να έχουν όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι το κεφάλι τους ήσυχο, το Γραφείο Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας της NASA έχει τα μάτια του «δεκατέσσερα», προς τον ουράνιο θόλο φυσικά.
Για αυτό η διαστημική υπηρεσία εξερευνά τακτικά υποθετικά σενάρια καταστροφής και λύσεις για την αντιμετώπισή τους. «Μια πρόσκρουση αστεροειδούς είναι η μόνη φυσική καταστροφή που θα μπορούσε να αποφευχθεί», σημείωσε ο Δρ Fast.
Όπως είπε, εάν ανακαλυφθεί κάποιος μετεωρίτης σε τροχιά πρόσκρουσης δεκαετίες πριν την ώρα «μηδέν», θα αρχίσουν εργασίες για επιχείρηση εκτροπής του.
Όλα έχουν να κάνουν με τον χρόνο που θα μας απέμενε. Εάν υποθετικά, ο μετεωρίτης απείχε περίπου μία δεκαετία από τη γη ή περισσότερο, με στοχευμένες εκρήξεις από μη επανδρωμένες αποστολές, η NASA θα επιχειρούσε να τον ανακατευθύνει προς κάποιο κενό σημείο του ηλιακού μας συστήματος.
Αν όμως απείχε πέντε χρόνια ή λιγότερο, τότε θα ήταν αναγκαία η καταστροφή του, μέσω εκρηκτικών μεγαλύτερης ισχύος.
Μάλιστα, η υπηρεσία έχει ήδη διεξάγει δοκιμαστική επιχείρηση εκτροπής μετεωρίτη. Το 2022, η NASA στόχευσε έναν μη απειλητικό αστεροειδή στο βαθύ διάστημα μέσω του σκάφους DART (Double Asteroid Redirection Test).
Το DART προσέκρουσε με δύναμη στον Δίμορφο, έναν αστεροειδή που βρισκόταν σε τροχιά γύρω από έναν πολύ μεγαλύτερο μετεωρίτη, το Δίδυμο. Μέσω της ενέργειας της πρόσκρουσης, ο χρόνος περιφοράς του Δίμορφου γύρω από τον μετεωρίτη μειώθηκε κατά 32 λεπτά.
Σε συμπαντική κλίμακα, αυτή η διαφορά μπορεί να σημαίνει χιλιάδες χιλιόμετρα απόκλισης μέχρι ο μετεωρίτης να περάσει από τις συντεταγμένες μας. Η επιτυχία του πειράματος έγκειται όμως και στο ότι βοήθησε στον υπολογισμό της ενέργειας που χρειάζεται για ένα τέτοιο εγχείρημα.
Πηγή: Reader.gr
