Δε μπορεί να μην είναι ανήσυχος κανείς, όταν ακούει από χείλη υπευθύνων για το πρόγραμμα της “Δίκαιης” και “Αναπτυξιακής” Μετάβασης ότι η ανεργία στη Δυτική Μακεδονία από 24% το 2019 μειώθηκε στο 11% το 2024 και αυτό θεωρείται επιτυχία, χωρίς να γίνεται καμία αναφορά ότι η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στη μαζική φυγή των νέων από την περιοχή για αναζήτηση εργασίας και δευτερευόντως στις προσωρινές θέσεις εργασίας κατά το στάδιο κατασκευής των “δήθεν” εμβληματικών επενδύσεων των ΑΠΕ.
Τότε μπορεί να υποθέσει κανείς, ότι μάλλον πρόκειται για υποτίμηση εκείνων στους οποίους απευθύνονται, δηλαδή των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας που πλήττονται από τη βιαστική απολιγνιτοποίηση χωρίς πρότερο σχέδιο ομαλής Μετάβασης.
Προφανώς και όταν στο απευκταίο σενάριο που θα έχει φύγει ο τελευταίος νέος από την περιοχή, αφού η τάση τα τελευταία πέντε χρόνια έως σήμερα δεν έχει αντιστραφεί ούτε καν ανασχεθεί, τότε η ανεργία στην περιοχή θα αγγίξει το 0% ως κοινωνία πλέον μόνο συνταξιούχων.
Και για να μη γίνουμε μάρτυρες μιας “επιτυχίας” περαιτέρω ραγδαίας μείωσης της ανεργίας και επειδή εμβληματικές επενδύσεις με άμεσο και μεγάλο εργασιακό αποτύπωμα μάλλον δεν προβλέπονται στα επόμενα κοντινά χρόνια λόγω έλλειψης σοβαρών κινήτρων και χρηματοδότησης μεγάλων έργων υποδομής, άμεσα θα πρέπει να αποφασισθεί αρχικά η παράταση της λειτουργίας της Μονάδας Πτολεμαΐδα V τουλάχιστον έως το 2030 και με ορίζοντα το 2035 και αν χρειαστεί παράταση των ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και Μελίτης έως το 2030.
ΥΓ Είναι δύσκολη και χρειάζεται γενναιότητα η αποδοχή λάθους, αλλά ενίοτε είναι πιο σοφή από την επιμονή σε αυτό, ειδικά όταν πρόκειται για το μέλλον ανθρώπων και τόπων.
