Τις πραγματικές ανάγκες του κόσμου της εργασίας, με τις οποίες θα όφειλε να ασχολείται η Κυβέρνηση, αντί να θεσπίζει το 13ωρο, ανέδειξε ο Πάρις Κουκουλόπουλος κατά τη σημερινή ομιλία του στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης.
Πραγματικές ανάγκες που, όπως ανέλυσε ο Βουλευτής Κοζάνης, «πηγάζουν από την υφιστάμενη κατάσταση στην αγορά εργασίας:
– Δεκαπέντε χρόνια μετά την εσωτερική υποτίμηση (αποπληθωρισμό) των Μνημονίων, τα κέρδη και οι αξίες των ακινήτων έχουν όχι απλώς επανέλθει, αλλά υπερβεί τα προ κρίσης επίπεδα, ενώ αντιθέτως δεν συμβαίνει το ίδιο με τους μισθούς και τις συντάξεις.
– Το 2019 τα εισοδήματα από κέρδη υπερτερούσαν έναντι των εισοδημάτων από εργασία κατά 21,3 δις. Το 2024 αυτή η διαφορά ανήλθε στα 36 δις. Η ψαλίδα άνοιξε 70%.
– Οι ΄Έλληνες Δημόσιοι Υπάλληλοι είναι οι χαμηλότερα αμειβόμενοι σε όλη την Ε.Ε.».
Απευθυνόμενος στην παριστάμενη Υπουργό Εργασίας κα Κεραμέως, ο Π. Κουκουλόπουλος υπογράμμισε εμφατικά ότι «η εισαγωγή της ψηφιακής κάρτας εργασίας έφερε στην επιφάνεια ανατριχιαστικά δεδομένα, όπως αύξηση μέχρι και 600% των υπερωριών σε ορισμένους κλάδους. Η καλόπιστη ανάγνωση της εφαρμογής της ψηφιακής κάρτας αποδεικνύει ότι η αγορά εργασίας είναι πλήρως απορυθμισμένη. Πιστεύετε ότι έχει φανερωθεί όλο το πρόβλημα; Προφανώς όχι. Αντί, λοιπόν, να φέρνετε το13ωρο, θα ήταν σωστό να συζητάμε για την ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας, για αποτελεσματικούς ελέγχους».
Εστιάζοντας, λοιπόν, σταθερά στις πραγματικές ανάγκες που πρέπει κατά προτεραιότητα να προταχθούν, ο Βουλευτής Κοζάνης έθεσε σε πρωταγωνιστική θέση τις εξής:
«1) Πρώτη και κορυφαία, όπως προτείναμε με την Τροπολογία μας, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και η μετενέργεια, ώστε να συγκλίνουμε τουλάχιστον με τον μέσο όρο της Ε.Ε.
2) Δεύτερη, με το μεγαλύτερο ειδικό βάρος, το αναδρομικό “ξεπάγωμα” των τριετιών. Ο νεοπροσλαμβανόμενος παίρνει ίδιο μισθό με τον συνάδελφό του ηλικίας κατά μ.ο. 40 ετών, καθώς όταν εκείνος το 2012 ξεκίνησε να δουλεύει, πάγωσαν οι τριετίες. Παραμένει “κλειδωμένη” σε μια ανισότητα η ηλικιακή ομάδα περίπου 35 – 48 ετών, η πιο παραγωγική από πλευράς εργασίας και δημιουργίας οικογένειας, τη στιγμή που επιδεινώνεται το δημογραφικό. Πρώτο ζητούμενο των Συλλογικών Συμβάσεων θα πρέπει να είναι σταδιακά αυτοί οι συμπολίτες μας να πάρουν πίσω τις τριετίες που έχασαν.
3) Η εξ αποστάσεως εργασία, εκεί κι αν υπάρχουν άδηλες μορφές όπου ουδείς μπορεί να ελέγξει το ωράριο και το σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, μας καταλαβαίνουν πολύ καλά χιλιάδες εργαζόμενοι που το βιώνουν.
4) Η ενίσχυση των ελέγχων της Επιθεώρησης Εργασίας που προανέφερα.
5) Η τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας. Χιλιάδες εργαζόμενοι, για να μην “πέσουν” στον μεγάλο φορολογικό συντελεστή, προτιμούν από ένα σημείο και πέρα ταυτόχρονα να αμείβονται “με μπλοκάκι”. Με απλά λόγια, είναι εργαζόμενοι και παράλληλα “σύμβουλοι” στην επιχείρηση. Υπάρχει μια μικρή αλλαγή με τα μέτρα ΔΕΘ, αλλά έρχεται πολύ αργά. Πρόκειται για πραγματικότητα που πρέπει να ρυθμιστεί, διότι και το Κράτος χάνει πόρους και οι εν λόγω εργαζόμενοι χάνουν δικαιώματα, π.χ. αποζημιώσεις εάν η επιχείρηση κλείσει ή πουληθεί».
Εν κατακλείδι, ο Π. Κουκουλόπουλος, μεταφέροντας την πολυετή εργασιακή εμπειρία του από το χώρο της βιομηχανίας, περιέγραψε πως «υπάρχουν διαχρονικά ζητήματα με τις ώρες εργασίας σε πολλούς κλάδους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, κάθε φορά που γίνεται ρύθμιση στη γραμμή παραγωγής σ’ ένα εργοστάσιο, δυο-τρεις κρίσιμες ειδικότητες δεν μπορούν να φύγουν εύκολα από το πόστο τους μέχρι να ολοκληρωθεί πλήρως η ρύθμιση, όπως κάποιοι εξειδικευμένοι εργοδηγοί ή μηχανικοί. Αυτή είναι μια ρεαλιστική συνθήκη που μπορεί να τη ρυθμίσει μια Συλλογική Σύμβαση και, εάν χρειαστεί, να θωρακιστεί και νομοθετικά. Είναι μεγάλο λάθος στο όνομα εξαιρετικών περιπτώσεων, να νομοθετείτε γενικά το 13ωρο. Μεγαλώνετε την απόσταση των θεσμών από την κοινωνία, επιτείνοντας έτσι το κεντρικό πρόβλημα της Δημοκρατίας μας, γι’ αυτό σας καλούμε να αποσύρετε το 13ωρο».
Αναλυτικότερα στο video: https://youtu.be/UslX_Hu2WD4
