Οι διάφορες «χωρικές» ρυθμίσεις είναι η αποτύπωση της αντιλαϊκής πολιτικής της άρχουσας τάξης στο χώρο, προωθούν την πολιτική στήριξης τη κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων μέσα από την διασφάλιση νέων επενδυτικών πεδίων, άρση περιορισμών γης προς όφελος του κεφαλαίου κ.α. Δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκό χωροταξικό που να υπηρετεί έναν αντιλαϊκό ενεργειακό σχεδιασμό, γι’ αυτό και κρίνουμε το χωροταξικό σχεδιασμό στη βάση του ερωτήματος «χωροταξικός σχεδιασμός για ποιον; Για το λαό ή για τα μονοπώλια;
Σε αυτά τα πλαίσια το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Α.Π.Ε. εκφράζει τον συμβιβασμό μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου (Ενεργειακοί, τουριστικοί, βιομηχανικοί όμιλοι)στην μοιρασιά της πίτας στο φόντο της «πράσινης» μετάβασης – απολιγνιτοποίησης και την πολεμική προετοιμασία. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ πρόσφατα ψήφισε τον νόμο 5299/2026 γνωστό ως «νόμο της επιτάχυνσης των επενδύσεων», το χωροταξικό για τον τουρισμό βρίσκεται για υπογραφές, ενώ το επόμενο διάστημα φέρνει το χωροταξικό για την βιομηχανία.
Παράλληλα «αναγκάζεται» να αναδιατάξει τη χωροθέτηση των έργων ΑΠΕ, επιβάλλοντας περιορισμούς κυρίως στους μικρούς παραγωγούς στα φωτοβολταϊκά προς όφελος των ομίλων των ανεμογεννητριών, λόγω της άναρχης και ανεξέλεγκτης επέκτασης των ΑΠΕ που οδήγησε σε συχνές περικοπές παραγωγής και περιορισμούς στη λειτουργία σταθμών ΑΠΕ (π.χ 300 μικροεπενδυτές στην περιοχής μας που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα χρέη τους). Ταυτόχρονα το πλαίσιο που διαμορφώνεται έρχεται να καλύψει τις νέες επενδύσεις της «πράσινης μετάβασης», με την ανάπτυξη των δικτύων, χωροθέτησης χώρων αποθήκευσης και της άμεσης κατανάλωσης της ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ.(π.χ Data Center), ενώ διατηρεί ανοιχτό το δρόμο για την καύση απορριμμάτων που ο λαός μας απέρριψε με τους αγώνες του το προηγούμενο διάστημα.
Ουσιαστικά το χωροταξικό των ΑΠΕ αποτελεί προσαρμογή στις νέες ανάγκες της αγοράς Ενέργειας, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υπερπαραγωγής, ώστε να διασφαλιστεί έτσι η συνέχιση της κερδοφορίας τους, με την καλύτερη χωρική οργάνωση των πάρκων ΑΠΕ και αποτελεί ένα συμβιβασμό στην μοιρασιά των φιλέτων μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου (π.χ μεταξύ ενεργειακών ομίλων και οινοτουριστικου κεφαλαίου στην περιοχή)και καμία σχέση δεν έχει προσπάθεια προστασίας του περιβάλλοντος, του τοπίου και των τοπικών κοινωνιών όπως λέει η κυβέρνηση.
Η συζήτηση στο περιφερειακό συμβούλιο για το θέμα ανέδειξε την στρατηγική σύμπλευση της περιφερειακής αρχής Αμανατίδη και των παρατάξεων της βολικής αντιπολίτευσης Κασαπίδη, Ζεμπιλιάδου με την στρατηγική της «πράσινης» μετάβασης. Εκφράσανε την διαθεσιμότητα τους, ώστε με τις προτάσεις τους, τις τεχνικές βελτιώσεις, τις ευχές, τις εξαιρέσεις κτλ, στην λογική «κόψε λίγο εδώ – βάλε λίγο εκεί» προσπαθωντας να παρουσιάσουν τον χωροταξικό σχεδιασμό πιο «εύπεπτο» στο λαό, κρύβοντας ότι η οργάνωση του χώρου δεν είναι ουδέτερη κοινωνικά αλλά γίνεται σύμφωνα με τα συμφέροντά των επιχειρηματικών ομίλων είς βάρος των εργατικών – λαϊκών αναγκών.
Εκθειάζουν την πολιτική της Ε.Ε. παρουσιάζοντας σαν «παρέκκλιση» το πως έτρεξε η «πράσινη» μετάβαση στην περιοχή μας. Κρύβουν ότι η ενεργειακή φτώχια, η ανεργία, η καταστροφή του περιβάλλοντος στην περιοχή είναι αποτέλεσμα ακριβώς της στρατηγικής της Ε.Ε. για την πράσινη μετάβαση. Στρατηγική της Ε.Ε είναι το χρηματιστήριο ρεύματος, το εμπόριο ρύπων που εκτίναξαν τις τιμές ενέργειας. Στρατηγική της Ε.Ε. είναι οι πόλεμοι που συμμετέχει και στηρίζει που τις εκτινάσσουν παραπέρα, ενώ αποτελούν και ένα τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα.
Για την Λαϊκή Συσπείρωση ο χωροταξικός σχεδιασμός είναι πολιτικό – ταξικό και όχι τεχνοκρατικό ζήτημα, αναπόσπαστα δεμένος με τις κυρίαρχες σχέσεις παραγωγής. Δεν συμμετέχουμε με «προτάσεις» για το πως θα γίνει η μοιρασιά της «πίτας» καλύτερα μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου, δεν συμμετέχουμε στην συζήτηση για το πως ο αντιλαϊκός σχεδιασμός θα φτιασιδωθεί για να γίνει πιο «εύπεπτος» από το λαό.
Για εμάς η γη και η χρήση της είναι κοινωνικό αγαθό. Στόχος και κριτήριο για την οργάνωση του κοινωνικού χώρου είναι η συνδυασμένη ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών. Η κοινωνική αξιοποίηση της γης και του χώρου γενικότερα (για την Ενέργεια, την αγροτική παραγωγή, τον τουρισμό, την εξασφάλιση ποιοτικής λαϊκής στέγης και των υποδομών κοινωνικών υπηρεσιών, τη βιομηχανική παραγωγή, την προστασία του περιβάλλοντος κ.λπ.) προϋποθέτει το κουμάντο στην οικονομία να το κάνουν όσοι παράγουν τον πλούτο, την κοινωνική ιδιοκτησία στη γη και τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας. Έτσι μπορεί να εξασφαλιστεί η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, ισόρροπη ανάπτυξη των κλάδων της οικονομίας και των περιοχών της χώρας, φιλολαϊκή αξιοποίηση του ορυκτού και φυσικού πλούτου, φιλολαϊκή αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας με αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες, με ταυτόχρονη αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου του συνόλου των εργαζομένων.
Μπαίνουμε μπροστά στις αγωνιστικές πρωτοβουλίες που ξεδιπλώνονται για την κατάργηση του αντιλαϊκού πλαισίου όλων των κυβερνήσεων, για το περιβάλλον, τις χρήσεις γης, τα δάση, τα απόβλητα, τη ρύπανση. Διεκδικώντας να ληφθούν όλα τα μέτρα για την προστασία του λαού και του περιβάλλοντος, για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, ενάντια στην πολιτική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Ενάντια στις κατευθύνσεις της «πράσινης μετάβασης» της ΕΕ, στην ακριβή «πράσινη» Ενέργεια και την ενεργειακή φτώχεια για τον λαό.
