Οι υποδομές των μικρών οικισμών έχουν ολοκληρωθεί προ πολλού. Το μοναδικό και τεραστίων διαστάσεων πρόβλημα που στη συνέχεια έχει δημιουργηθεί στους μικρούς οικισμούς, είναι η επέλαση της άγριας φύσης στο εσωτερικό των οικισμών.
Οι κάτοικοι των μικρών οικισμών, όσοι απέμειναν, αισθάνονται ανασφαλείς στον τόπο τους, βιώνουν την εγκατάλειψη της πολιτείας, αρχίζουν να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους διοικητικούς θεσμούς.
Δεδομένου ότι τα αποτελέσματα στους μεγάλους οικισμούς είναι ικανοποιητικά, τίθεται θέμα άνισης μεταχείρισης των δημοτών, μεταξύ όσων κατοικούν στους μεγάλους οικισμούς και εκείνους των μικρών. Αμφότεροι εκπληρώνουν τις ίδιες υποχρεώσεις προ τον Δήμο, αλλά στους κατοίκους των μικρών οικισμών προσφέρονται λιγότερες υπηρεσίες.
Ο αντιδήμαρχος και οι πρόεδροι των μικρών οικισμών περνούν των παθών τους τον τάραχο, αποτελούν τον κυματοθραύστη της δημοτικής αρχής στα λυσσαλέα κύματα διαμαρτυριών των κατοίκων τους. Προσπαθούν αγωνιωδώς να εξασφαλίσουν κάποιο μηχάνημα ή κάποιο συνεργείο για να κόψουν τα χόρτα του χωριού τους. Δεν θα ήθελε κανείς να βρίσκεται στη θέση τους.
Λόγω αυτής της κατάστασης χρειάζεται άμεσα η λήψη νέων – περισσότερων μέτρων για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Για να γίνει αυτό χρειάζεται η εκπόνηση και η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αποψιλώσεων, μετατροπής των δικτύων και τακτοποίησης των οικισμών.
Επανέρχομαι στο θέμα μετά από έναν χρόνο γιατί το πρόβλημα οξύνθηκε αντί να αρχίσει να μειώνεται, αν και αποκτήθηκαν κάποια μέσα. Μάλιστα φέτος παρατηρούνται φαινόμενα χαλάρωσης τόσο της κυβέρνησης όσο και των τοπικών φορέων μετά από μία εγρήγορση που υπήρξε κατά την περσινή περίοδο.
Το πρόβλημα οφείλεται στην ελαχιστοποίηση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας, στη μείωση κατά πολύ των γεωργικών δραστηριοτήτων και στη γνωστή και μη εξαιρετέα κλιματική αλλαγή κατά πως άπαντες διατείνονται. Φυσικά και στη μείωση του πληθυσμού της υπαίθρου.
Η εφαρμογή του οργανωμένου σχεδίου να περιλαμβάνει τις εργασίες και τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα των εργασιών:
Την κοπή των χόρτων σε όλη τη διάρκεια του χρόνου και όχι μόνο την περίοδο έξαρσης της βλάστησης κατά τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Ιούνιο. Στους χώρους εργασίας προηγουμένως το έδαφος να έχει διαμορφωθεί κατάλληλα έτσι ώστε η κοπή των χόρτων να γίνεται γρήγορα και κυρίως να αποφεύγονται οι βλάβες στα μηχανήματα κοπής από τα κρυμμένα στα χόρτα εμπόδια. Οι εκτάσεις κοπής των χόρτων να ορισθούν και να οριοθετηθούν επ΄ ακριβώς από την αρμόδια υπηρεσία βάση των υποδείξεων των κατοίκων και των δυνατοτήτων της υπηρεσίας. Επίσης να χαρτογραφηθούν για να εκτελούνται οι εργασίες κάθε χρόνο δίχως κενά και παραλήψεις.
Ως χώροι εργασίας να είναι οι πλατείες, οι πρώην σχολικοί κήποι, τα νεκροταφεία, οι περιβάλλοντες χώροι εκκλησιών και εξωκκλησίων, τα ερείσματα του εσωτερικού οδικού δικτύου καθώς και του επαρχιακού – εθνικού οδικού δικτύου που διέρχεται των οικισμών.
Εντός των οικισμών συνηθισμένο φαινόμενο είναι η ύπαρξη εγκαταλειμμένων σπιτιών. Η υπηρεσία να εντοπίσει και να καταγράψει όλες τις περιπτώσεις, να αποσαφηνίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς σε συνεργασία με τη νομική υπηρεσία να κατεδαφιστούν τα εγκαταλειμμένα σπίτια μέσω των διαδικασιών που η σχετική νομοθεσία προβλέπει. Τα μη δηλωμένα ως ιδιοκτησία σπίτια και οικόπεδα να περιέλθουν στο Δήμο και να αξιοποιηθούν ως ελεύθεροι χώροι ή ως αγροί που θα αποδοθούν για χρήση σε ενδιαφερόμενους δωρεάν για καλλιέργεια με μόνο σκοπό να μην επανέλθουν στην πρότερη κατάσταση.
Στις περιπτώσεις που εξακολουθούν να αποτελούν ιδιοκτησίες να υποχρεωθούν οι ιδιοκτήτες να κατεδαφίσουν οι ίδιοι τα σπίτια. Οι ιδιοκτήτες να διευκολυνθούν τόσο από την νομική υπηρεσία όσο και από την τεχνική.
Πριν απ΄ όλα ο Δήμος και η Περιφέρεια πρέπει να καθαρίζουν τους χώρους που ήδη τους ανήκουν και ύστερα να ζητούν από τους ιδιώτες να κάνουν το ίδιο στις ιδιοκτησίες τους.
Τα δίκτυα των πρώην οργανισμών κοινής ωφέλειας είναι σε άθλια κατάσταση. Τα σύρματα μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος καλύφθηκαν από τα ψηλά δένδρα, τα καλώδια σταθερής τηλεφωνίας είναι θαμμένα κάτω από εγκαταλειμμένα κτίσματα. Να υποχρεωθούν οι εταιρίες διανομής να αποκαταστήσουν τα δίκτυα, αν η σταθερή τηλεφωνία δεν χρησιμοποιείται πλέον να αποψιλωθεί το δίκτυό της.
Εκεί που ολόκληρη γειτονιά οικισμών έχει εγκαταλειφθεί, να προσαρμοσθούν αναλόγως τα δίκτυα υδροδότησης, αποχέτευσης και εξωτερικού ηλεκτροφωτισμού. Από την μετατροπή παράκαμψης των εγκαταλειμμένων σπιτιών, σε ό,τι αφορά π.χ. το δίκτυο ύδρευσης, θα ελεγχθούν οι διαρροές και θα περιορισθούν οι τεράστιες απώλειες νερού που σήμερα παρατηρούνται. Πώς να ελεγχθεί σήμερα μία καταργημένη παροχή νερού που έχει διαρροή η οποία βρίσκεται κάτω από τα χαλάσματα σπιτιού;
Όλα αυτά για να γίνουν χρειάζονται τρία πράγματα οργάνωση, οργάνωση, οργάνωση, κατά την γνωστή ρήση ενός πετυχημένου κατά γενική ομολογία υπουργού, του Γιώργου Γεννηματά. Χρειάζεται η δημιουργία υπηρεσίας αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, χρειάζεται η εκ βάθρων αναδιοργάνωση της υπηρεσίας ύδρευσης.
Μου κάνει εντύπωση πώς διέφυγε η αναγκαιότητα από την πολυπράγμονα κατά τα άλλα, σημερινή κυβέρνηση να προωθήσει τη δημιουργία υπηρεσιών με αυτό το αντικείμενο στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς ή ακόμα και να ιδρύσει οργανισμό σε επίπεδο χώρας. Αν δεν της διέφυγε και δεν το κάνει γιατί δεν θέλει να αυξήσει το κράτος ας δημιουργήσει μηχανισμούς ανάθεσης του έργου στον ιδιωτικό τομέα με την εξασφάλιση των απαραίτητων κονδυλίων.
Οι υπηρεσίες να αποκτήσουν μόνιμο προσωπικό με έμφαση στις τεχνικές ειδικότητες, να αποκτήσουν δομή και ιεραρχία. Να μελετώνται και να εκτελούνται πλάνα εργασιών, να κρατούνται στατιστικά στοιχεία, να χαρτογραφηθούν οι χώροι και τα δίκτυα. Δεν μπορεί ο αντιδήμαρχος να εκτελεί χρέη εργοδηγού ή επιστάτη ή τεχνικού ή ο πρόεδρος να αλλάζει τις λάμπες του εξωτερικού φωτισμού και αν οι ίδιοι δεν επανεκλεγούν να μην υπάρχει συνέχεια στο έργο τους. Με αυτή τη λογική ένας καθηγητής Ιατρικής δεν έχει θέση στο δημοτικό συμβούλιο, πόσω δε μάλλον να είναι αντιδήμαρχος.
Το έχω ξαναπεί η συνέχεια των λειτουργιών εξασφαλίζεται από τα μόνιμα διοικητικά στελέχη. Η θέση του αντιδημάρχου και των προέδρων των τοπικών κοινοτήτων είναι πολιτική. Δεν χρειάζεται να έχουν τεχνικές γνώσεις, αν τις έχουν ακόμα καλύτερα.
Οι υπηρεσίες πρέπει να αποκτήσουν μηχανολογικό εξοπλισμό. Ένα χορτοκοπτικό μηχάνημα μέχρι χθες και ένα δεύτερο από σήμερα, δεν επαρκούν για 50 ολόκληρους οικισμούς, δεν επαρκούν για 80 συνολικά οικισμούς, μικρούς και μεγαλύτερους. Ο εξοπλισμός στην περίοδο έντασης να χρησιμοποιείται σε διπλοβάρδιες.
Οι σημερινές καθημερινές ανάγκες των μικρών οικισμών, των μικρών δήμων και μάλιστα αυτών που αποτελούν μεγάλη εδαφική περιφέρεια, διαθέτουν εκτεταμένο οδικό δίκτυο και πανσπερμία μικρών οικισμών, ουδεμία σχέση έχουν με τις παλαιές ανάγκες, πρέπει να το εμπεδώσουμε καλά αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στους δημότες.
Θα πρέπει να αλλάξουμε λογικές αν όχι κουλτούρα. Η κατασκευή έργων όπως οι πλατείες, τα πεζοδρόμια και οι αναπλάσεις που ήταν κάποτε στη μόδα, είναι σήμερα άνευ λόγου και σημασίας. Θέλουμε αποψιλώσεις. Θέλουμε την προσαρμογή των δικτύων στα νέα δεδομένα. Θέλουμε τη συντήρηση των υπαρχόντων υποδομών.
Η πινακίδα πρώην δημαρχιακού μεγάρου παραμένει ακόμα στη θέαση των δημοτών πολλά χρόνια μετά την κατάργηση του Καποδιστριακού Δήμου, παραπλανεί τους επισκέπτες στην περιοχή μας, εκθέτει τη δημοτική αρχή. Η δύναμη της συνήθειας είναι ισχυρή, ενίοτε καταστροφική, ισοπεδωτική. Δεν γίνεται, πρέπει να την παλέψουμε, αλλιώς οι κάτοικοι της υπαίθρου χαθήκαμε!
