Στην πρόσφατη ομιλία του στην Κομοτηνή ο κ. Τσίπρας είπε μεταξύ των άλλων «…ανοίγουμε πλέον τη διαδικασία σύγκλισης των δικαιωμάτων, προκείμενου να αποκατασταθούν αδικίες εις βάρος κυρίως των νέων αγροτών, καθώς και μονομέρειες υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων…».
Δεδομένου ότι η τρέχουσα περίοδος της ΚΑΠ χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή σύγκλιση των δικαιωμάτων, η αναφορά του Πρωθυπουργού γεννάει εύλογες απορίες.
Στις απορίες αυτές ανέλαβε να απαντήσει ο αρμόδιος Υπουργός κ. Αποστόλου με άρθρο του, παραθέτοντας κάποιες ακραίες περιπτώσεις ενισχύσεων, υψηλών και χαμηλών.
Δεν μας λέει ο κ. Αποστόλου ούτε σε ποιο έτος αναφέρεται, ούτε κυρίως πόσες είναι οι περιπτώσεις αυτές και τελικά τι ποσά προκύπτουν από έναν εξορθολογισμό. Αφήνει να αιωρείται μια προσδοκία όταν στην πραγματικότητα πρόκειται για ελάχιστα ευρώ/ στρέμμα.
Μας λέει όμως ότι θέση αρχής του ΣΥΡΙΖΑ είναι να επιστρέψουμε στη λογική «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» από την οποία προκύπτουν και οι προς τα άνω αποκλίσεις που κατά τα άλλα καταγγέλλει.
Πρώτα από όλα η θέση αρχής του ΣΥΡΙΖΑ κινείται εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου και έχει τόση αξία όσο τα νταούλια με τα οποία θα χόρευαν οι αγορές το 2015.
Κάτι ανάλογο ισχύει και για τις αλλαγές στα δικαιώματα όπου αναγορεύεται σε κεντρικό ζήτημα η αντίθεση ανάμεσα σε νέους και παλιούς αγρότες.
Δεν πείθει κανέναν η κυβέρνηση
• που επί τρία χρόνια στάθηκε ανίκανη να δρομολογήσει την υλοποίηση κρίσιμων έργων άρδευσης
• που δεν έχει ψελλίσει μια λέξη για ριζικές αλλαγές στην πολιτική γης
• που στοχοποίησε τους οργανωμένους παραγωγούς, σε συνεταιρισμούς και ομάδες παραγωγών, με το φορο-ασφαλιστικό Κατρούγκαλου
• που κατάργησε το ακατάσχετο και αφορολόγητο των ενισχύσεων στους αγρότες.
Για μια φορά ακόμα, ο κ. Τσίπρας και η πολιτική ηγεσία του ΥπΑΑΤ κοροϊδεύουν τους αγρότες. Η αλλαγή του μοντέλου σύγκλισης ναι μεν μπορεί να γίνει ακόμα και τώρα θεωρητικά, όμως αυτό προϋποθέτει μελέτες τεκμηρίωσης για την μετάβαση από το καθεστώς προστασίας των ιστορικών δικαιωμάτων σε «ξαφνικό θάνατο».
Ακόμα και αν όλα κινηθούν σε πολύ γρήγορους ρυθμούς, οι σχετικές μελέτες που να αποδεικνύουν με αριθμούς την αποτυχία του ισχύοντος μοντέλου –όπως απαιτεί η Ε.Ε.- δεν υπάρχουν και ούτε θα υπάρξουν πριν περάσουν τουλάχιστον έξι μήνες, άρα στα μέσα του 2018. Η σχετική ανακοίνωση προς την Ε.Ε. για την αλλαγή των εθνικών επιλογών θα γίνει τον Ιούλιο του 2018, θα ισχύσει για τις αιτήσεις ΟΣΔΕ που θα υποβληθούν το 2019 και η πρώτη πληρωμή με το νέο καθεστώς θα γίνει στην καλύτερη περίπτωση στο τέλος του ιδίου χρόνου. Θα δημιουργήσουν δηλαδή μια απίστευτη αναστάτωση στον αγροτικό κόσμο για να φέρουν μόνο ένα χρόνο πιο μπροστά μια διαδικασία που μπορεί να εξελιχτεί ομαλά με την ΚΑΠ 2020.
Τελικά φαίνεται ότι η επισφαλής επιλογή της κυβέρνησης για την ένταξη της μηδικής στο καθεστώς των συνδεδεμένων ενισχύσεων είχε τους λόγους της, σε προεκλογική περίοδο μπαίνουμε και χρειαζόμαστε σανό, πολύ σανό!
