Η Δυτική Μακεδονία, μία από τις πιο υποβαθμισμένες και διαχρονικά παραμελημένες περιοχές της χώρας, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή αδικία και εγκατάλειψη.
Στην περιοχή δραστηριοποιούνται 320 ΑΦΜ καπνοκαλλιεργητών. Πίσω από αυτούς τους αριθμούς δεν κρύβονται στατιστικά στοιχεία, αλλά 320 οικογένειες που ζουν αποκλειστικά από την καλλιέργεια καπνού και στηρίζουν την τοπική αγροτική οικονομία εδώ και δεκαετίες.
Παρ’ όλα αυτά, από το 2023–2024 έως και σήμερα, το 70% των καλλιεργειών καπνού που καταστράφηκαν από ακραία καιρικά φαινόμενα δεν έχει αποζημιωθεί.
Οι παραγωγοί παραμένουν απλήρωτοι, εγκλωβισμένοι στα χρέη και στην απόγνωση. Ο ΕΛΓΑ δηλώνει αδυναμία αποζημίωσης ζημιών από καιρικά φαινόμενα, στερώντας κάθε θεσμική δυνατότητα στήριξης.
Στη συνέχεια, θεσμοθετήθηκε το Μέτρο 23 από την κυβέρνηση, το οποίο υποτίθεται ότι θα έδινε ανάσα στους πληγέντες παραγωγούς. Η Δυτική Μακεδονία, όμως, εξαιρέθηκε.
Παράλληλα, οι υπόλοιπες καλλιέργειες της περιοχής – όσπρια, σιτηρά, τριφύλλια και άλλες – υπέστησαν μείωση επιδοτήσεων έως και 80%, λόγω του συστήματος monitoring και των προβλημάτων με τον ΑΤΑΚ.
Γραφειοκρατικές αστοχίες και ασυμβατότητες τιμωρούν πραγματικούς παραγωγούς, σε μια περιοχή καθαρά αγροτική, που για πρώτη φορά στην ιστορία της αντιμετωπίζει τόσο σοβαρά και σωρευτικά προβλήματα επιβίωσης.
Μέχρι σήμερα πραγματοποιήθηκαν πολλαπλές συναντήσεις με αρμόδιους φορείς, κυβερνητικά στελέχη και υπηρεσιακούς παράγοντες, τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο.
Τα προβλήματα γνωστοποιήθηκαν αναλυτικά και επανειλημμένα. Κάθε φορά υπήρχαν δεσμεύσεις ότι θα βρεθεί λύση, με τη διαβεβαίωση πως «μέχρι το τέλος της χρονιάς» τα αιτήματα θα ικανοποιηθούν. Η χρονιά άλλαξε. Η λύση δεν ήρθε ποτέ.
Σήμερα, 320 οικογένειες παραμένουν βυθισμένες στο χρέος, χωρίς καμία απολύτως στήριξη. Στην περιοχή δεν δόθηκε ούτε ένα ευρώ.
Τονίζουμε με απόλυτη σαφήνεια ότι οι καπνοπαραγωγοί της Δυτικής Μακεδονίας έχουν εκπροσώπους στα αγροτικά μπλόκα και συμμετέχουν ενεργά σε κάθε συλλογική κινητοποίηση. Τα προβλήματα έχουν κοινοποιηθεί πολλαπλές φορές, τόσο προφορικά όσο και εγγράφως, προς κάθε αρμόδιο. Επομένως, κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια. Η κατάσταση είναι γνωστή, καταγεγραμμένη και επαναλαμβανόμενη.
Αυτό που απουσιάζει δεν είναι η ενημέρωση, αλλά η πολιτική βούληση. Οι τοπικοί φορείς αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων.
Η σιωπή, η αδράνεια και η απουσία ουσιαστικής παρέμβασης τους καθιστούν συνυπεύθυνους. Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε δικαιοσύνη, ισονομία και το αυτονόητο δικαίωμα στην επιβίωση
Γιώργος Τσαρτσαμπαλίδης
