Ανοιχτή επιστολή προς το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας
Κύριε Περιφερειάρχη, Κύριοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι:
Εν όψει της συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου στις 9/9/25 κάνουμε έκκληση να καταψηφίσετε τη «Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για το σχέδιο δημιουργίας δικτύου μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης Απορριμμάτων»
Τα Περιφερειακό Συμβούλιο καλείτε να πάρει αποφάσεις που έχουν άμεση επίπτωση στην υγεία και στη ζωή όλων των κατοίκων αλλά και του ίδιου του μέλλοντος των επόμενων γενεών και της ίδιας της Περιοχής μας.
Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων τάσσεται καθαρά ενάντια στα σχέδια εγκατάστασης μονάδας καύσης απορριμμάτων και, όπως έδειξε το τελευταίο συλλαλητήριο στην Κοζάνη, υπάρχει διάθεση να το επιβάλει με αγωνιστικές κινητοποιήσεις.
Οι αρνητικές αποφάσεις των δυο μεγαλύτερων δήμων της Περιφέρειας, οι αποφάσεις των δυο ιατρικών και του φαρμακευτικού συλλόγου αλλά και οι αποφάσεις εκατοντάδων μαζικών φορέων και συλλογικοτήτων δείχνουν τον δρόμο και στο ΠΣΔΜ που οφείλει να απηχεί τις απόψεις της Κοινωνίας.
Πείτε ένα καθαρό όχι χωρίς προϋποθέσεις και αστερίσκους γιατί η καύση απορριμμάτων:
Είναι καταστροφική για το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία και τη ζωή των κατοίκων, όπως φανερώνουν επιστημονικές μελέτες, που ερεύνησαν τις επιπτώσεις σε περιοχές στις οποίες εφαρμόστηκε η καύση απορριμμάτων.
Απελευθερώνονται διοξίνες, φουράνια, βαρέα μέταλλα και άλλοι επικίνδυνοι καρκινογόνοι αέριοι ρύποι.
Παράγεται, τοξική τέφρα και υγρά απόβλητα, που ενδέχεται να καταλήξουν στο νερό και το έδαφος και από εκεί στην τροφική αλυσίδα.
Η κατασκευή των ΜΕΑ (Μονάδες Επεξεργασίας απορριμμάτων), με βασικό προσανατολισμό την παραγωγή ΑΕΠΥ (Απόβλητων Ενεργειακής Παραγωγής και Πρόληψης) αντιστρατεύεται και καθηλώνει σε χαμηλά επίπεδα την προδιαλογή των υλικών και την ανακύκλωση.
Η εισαγωγή απορριμμάτων από όλη τη Βόρεια Ελλάδα θα υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο περιβαλλοντικά την Περιοχή μας και θα ενισχύσει την τάση εγκατάλειψης που ήδη έφερε η πρόωρη και αναίτια απολιγνιτοποίηση.
Η εξασφάλιση της βιωσιμότητας των κατασκευασμένων με ΣΔΙΤ μονάδων καύσης, απαιτεί μακροχρόνια και εγγυημένη τροφοδοσία με απορριμματογενή καύσιμα (σημείωση: εισαγωγή απορριμμάτων σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης για την κάλυψη των μονάδων καύσης υποδηλώνει την πλήρη αποτυχία και όχι την επιτυχία της, όπως προσπαθούν να μας πείσουν).
Δεσμεύει τεράστια ποσά δημόσιου χρήματος σε αντιπεριβαλλοντικές μεθόδους έντασης κεφαλαίου και χαμηλής απασχολησιμότητας, ενώ, ταυτόχρονα, εκτοξεύει το κόστος διαχείρισης των αποβλήτων το οποίο θα πέσει ξανά στις πλάτες των πιο αδύναμων στρωμάτων.
Παραβιάζει την κλασική ιεράρχηση της διαχείρισης των αποβλήτων, αφού δίνει προτεραιότητα σε κάποιο στάδιο («ανάκτηση» με ενεργειακή αξιοποίηση), χωρίς να έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες προηγούμενων σταδίων (ανακύκλωση επαναχρησιμοποίηση κλπ).
Οι τεχνολογικές απαιτήσεις των μονάδων καύσης οδηγούν σε, αναγκαστική επιβολή της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των αποβλήτων, σε βάρος του δημόσιου και κοινωνικού ελέγχου σε έναν τόσο κρίσιμο τομέα για την καθημερινότητά μας.
Η προσπάθεια ταύτισης της καύσης σκουπιδιών με την καύση του λιγνίτη είναι επιεικώς απαράδεκτη και εκτός των άλλων δείχνει άγνοια των βασικών περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών στοιχείων που δεν επιδέχονται καμία σύγκριση.
