ΑΡΣΥ: Υπευθυνότητα, Αλληλεγγύη και Αγώνας τα όπλα μας ενάντια στην πανδημία και στο σύστημα της εκμετάλλευσης

Ο Πλανήτης ολόκληρος ζει και κινείται κάτω από τον τρόμο της επερχόμενης πανδημίας του νέου φονικού Κορονοϊού.

Ο νέος ιός εξαπλώνεται παντού. Δεν γνωρίζει σύνορα. δεν τον σταματάν ούτε «οι φράχτες», ούτε οι στρατοί και οι αστυνομίες.

Η Περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, λόγω της κρατικής, συλλογικής και ατομικής ανευθυνότητας, είναι μέσα στις πρώτες «κορονοϊόπληκτες» περιοχές της Χώρας μας.

Ήδη μετράμε δυο θανάτους (το 40% στο σύνολο της Χώρας) και δεκάδες κρούσματα. Δυο χωριά της Περιοχής Βοίου (τα πρώτα πανελλαδικά) βρίσκονται σε Καραντίνα αφού τα κρούσματα ξεπερνάν το 10% των κατοίκων τους. Το νοσοκομείο Καστοριάς που δέχτηκε τις πρώτες «επισκέψεις» του ιού υπολειτουργεί μετά από μόλυνση μεγάλου αριθμού γιατρών και υγειονομικών.

Το νοσοκομείο Κοζάνης παρουσιάζει τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό και υποδομές τόσες που θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατον να ανταποκριθεί στην κορύφωση της πανδημίας.

Το Μποδοσάκειο, μέχρι χθες νοσοκομείο αναφοράς, διαθέτει μόνο έναν θάλαμο αποσυμπίεσης, για αντιμετώπιση βαριών περιστατικών, μοναδικό και σε όλη τη Δυτική Μακεδονία. Τα κέντρα υγείας της Περιοχής λειτουργούν μόνο χάρη στην καλή θέληση και αυτοθυσία των εργαζομένων.

Πως θα αντιμετωπίζαμε άραγε σήμερα αυτή την κατάσταση αν υλοποιούνταν η πολιτική για κλείσιμο του Μποδοσάκειου και των άλλων περιφερειακών νοσοκομείων και κέντρα υγείας που προσπάθησαν να επιβάλουν πριν λίγα χρόνια Η ΕΕ, το ΔΝΤ, ο Μητσοτάκης , ο Άδωνις και τα άλλα κόμματα του μνημονιακού τόξου; (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ και οι παρατρεχάμενοι) και είναι αυτοί που δεν εντέλλονται να μιλούν για την εφαρμογή των πολιτικών στη δημόσια υγεία.

Μέσα σ αυτό την καταιγίδα, όπως σε κάθε καταστροφή εμφανίστηκαν οι μαυραγορίτες και οι έμποροι της δυστυχίας.

Τα ατομικά μέσα προστασίας (Μάσκες γάντια, αντισηπτικά) εξαφανίζονται από την αγορά και πουλιούνται σε δεκαπλάσιες τιμές.

Η εργοδοσία ταυτόχρονα προσπαθεί να φορτώσει το οικονομικό κόστος της υγειονομικής κρίσης για μια ακόμα φορά στους εργαζόμενους. Κάνουν απολύσεις, αλλάζουν συμβάσεις, δεν πληρώνουν δεδουλευμένα, δεν χορηγούν ακόμα και τα ατομικά μέσα προστασίας στους εργαζόμενους.

Παρουσιάστηκαν ακόμα και καταγγελίες για εργοδότες που δεν επέτρεπαν στους εργαζόμενους να κάνουν χρήση των ατομικών μέσων προστασίας.

Στην κατασκευή της 5ης Μονάδας, αντί να κάνουν άμεσα παύση όλων των εργασιών, υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν υπεύθυνες δηλώσεις ότι δεν ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου…
Δεν πιστεύουμε σε σενάρια συνομωσίας, σκοταδισμού και ανορθολογισμού. Η πανδημία του Κορονοϊού είναι πολύ σοβαρή και θανάσιμη για τους υπερήλικες και για τις ομάδες υψηλού κινδύνου.

Την αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα, υπευθυνότητα, τηρούμε όλα τα μέτρα της Πολιτείας, δείχνουμε την αλληλεγγύη μας και ταυτόχρονα αγωνιζόμαστε για γενναία αύξηση των κονδυλίων για την υγεία ένα πραγματικά Δημόσιο τομέα υγείας για ένα άλλο κοινωνικό σύστημα που θα έχει στο κέντρο του τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

Συγχαίρουμε και είμαστε στο πλευρό των γιατρών, των υγειονομικών και των άλλων εργαζόμενων που δίνουν με δύναμη και αυταπάρνηση αυτή τη δύσκολη και άνιση μάχη με λίγους ανθρώπους, ελάχιστα μέσα και ανύπαρκτες υποδομές

Το πολιτικό –κοινωνικό- οικονομικό σύστημα, ο καπιταλισμός ενώ μπορεί να παράγει ένα αυτοκίνητο κάθε 10 δευτερόλεπτα και 200 τηλεοράσεις στο λεπτό φαίνεται αδύναμο να εξασφαλίσει στους πολίτες στοιχειώδη περίθαλψη και υγεία αλλά ούτε καν έναν «αξιοπρεπή θάνατο». (Εκατοντάδες υπερήλικες Ιταλοί πέθαναν έξω από τα νοσοκομεία παρακαλώντας μάταια να δουν για τελευταία φορά τα παιδιά και τα εγγόνια τους..)
Μετά από δεκαετίες σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών, ιδιωτικοποιήσεων, υποχρηματοδότησης, κλεισίματα, συγχωνεύσεις και γενικότερης εμπορευματοποίησης του αγαθού της Υγείας φθάνουμε σήμερα να πούμε ότι «ο Βασιλιάς είναι Γυμνός». Δεν έχουμε νοσοκομεία, γιατρούς και εξοπλισμό.
Κι όμως είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε ξανά «αιματηρές» οικονομίες για να πληρώσουμε τις δόσεις του χρέους στους ιδιώτες και κρατικούς τοκογλύφους και να ξανα- ματά Χρηματοδοτήσουμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Γι αυτό αγωνιζόμαστε και απαιτούμε:
1. Γενναία χρηματοδότηση του ΕΣΥ. Προσλήψεις όλων των αναγκαίων γιατρών και νοσηλευτών. Άνοιγμα όλων των Μ.Ε.Θ, αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων κλεινών στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα με επίταξη όπου χρειαστεί. Ενίσχυση με προσωπικό και εξοπλισμό όλων των Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων. Δημιουργία μικροβιολογικών εργαστηρίων εξοπλισμένων με την κατάλληλη υποδομή τουλάχιστον σε όλες τις πρωτεύουσες των Περιφερειών για αποσυμφόρηση των υπαρχόντων και της δραστικής μείωσης του χρόνου αναμονής των αποτελεσμάτων. Έκτακτη οικονομική ενίσχυση των εργαζομένων στην Υγεία, επέκταση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας. Ένταξη στα ΒΑΕ όλων των εργαζομένων σε τέτοιες συνθήκες στον κλάδο της υγείας
2. Προστασία όλων των εργαζομένων. Απαγόρευση των απολύσεων και αλλαγής εργασιακών σχέσεων. Υποχρεωτική ανανέωση όλων των συμβάσεων που λήγουν κατά τη διάρκεια ισχύος των μέτρων για τον Κορονοϊο. Τα ανακουφιστικά μέτρα να ισχύσουν για όλες τις συμβάσεις (έκτακτοι, μπλοκάκια) κλπ. Πάγωμα των οφειλών των εργαζομένων σε Ρεύμα, Νερό, δάνεια στεγαστικά κλπ. Ειδική άδεια για όσους νοσήσουν, προσέχουν παιδιά ηλικιωμένους κλπ. Να παταχθεί η αισχροκέρδεια Να αναλάβει το κράτος την αγορά και διανομή των μέσων ατομικής προστασίας. Να γίνει διατίμηση σε φάρμακα, είδη ατομικής υγιεινής, είδη πρώτης ανάγκης.
3. Να μην πληρώσει ο λαός το φετινό χρέος 33 δις στα κοράκια της ΕΕ -ΔΝΤ και τραπεζών. Να σταματήσει η κατασκευή αιματηρών πλεονασμάτων για την εξυπηρέτηση των “δανειστών” και να δεθούν στην υγεία και στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Οι ζωές των ανθρώπων πάνω και ενάντια στα κέρδη των τραπεζών. Φοροελάφρυνση των εργαζόμενων και αυτοαπασχολούμενων. Στοπ σε νέα εξοπλιστικά προγράμματα.
Οι στιγμές είναι κρίσιμες και μας αφοράν όλους. Προσωπική και συλλογική υπευθυνότητα. Αλληλεγγύη σε όσους έχουν ανάγκη. Αγώνας για ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο.