Ο Κλεισθένης στο Δήμο Βοΐου – Αρχομανίας το ανάγνωσμα.
Στο προηγούμενο σημείωμα αναφερθήκαμε στο εκλογικό σύστημα των δημοτικών εκλογών της Τ.Α. πρώτου βαθμού, όπου παραμένει διαχρονική και προβληματική η κατάσταση και χρειάζεται «διόρθωση», με τη συμβολή όλων, χωρίς μικροκομματικές αντιπαραθέσεις.
Μερικοί θα προσπαθήσουν να σφετεριστούν τις εκλογές και να πάρουν κομματικά χρίσματα, για να μετρήσουν τις «δυνάμεις» τους, χωρίς συνεργασίες, λες και θα βγάλουμε κυβέρνηση, αλλά θα συνεχίσουν να βράζουν στο ζουμί τους, αφήνοντας τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
Ο πληθυσμός του ΒΟΙΟΥ ολοένα και συρρικνώνεται και είναι ανεπίτρεπτο να μας ακολουθεί η κατάρα του διχασμού, εξαιτίας των ίδιων προσώπων, που θεωρούν τον εαυτό τους αποκλειστικό και αναντικατάστατο.
Εδώ και 20 χρόνια, η «πλειοψηφία» των δημάρχων ήταν πενιχρή (με ελάχιστη διαφορά, αλλά με «μπόνους»), όπου η αλαζονεία έφτανε στο αποκορύφωμά της, λες και η «διακυβέρνηση» ήταν του μπαμπά τους το τσιφλίκι.
Και μιλάμε, κατ’ αρχάς και κατ’ αρχήν, για τις μικρές τοπικές κοινωνίες της Τ.Α. πρώτου βαθμού.
Ο δήμος, με όλους τους παράγοντες, πρέπει να είναι σε επιφυλακή, συνεχώς, όλο το 24/ωρο και όλοι να είναι ενεργοί με καθορισμένο ρόλο (και όχι όταν λήξει η «πληρωμένη αντιδημαρχία» τους, ή όταν είναι στη μειοψηφία να «εξαφανίζονται», αλλά και να μην παραχωρούν τη θέση τους στον επόμενο αναπληρωματικό, επειδή, ακόμη και τα τυπικά και αργόσχολα χρόνια μετρούν στην αύξηση της σύνταξής τους, πράγμα που πρέπει να καταργηθεί, αλλά δύσκολα, καθότι, οι περισσότεροι στη βουλή θήτευσαν, μέχρις ενός σημείου φυσιολογικά, βέβαια, στην Τ.Α.).
Η μία θητεία είναι αρκετή (το πολύ δύο), για να επέλθει η κόπωση και να ανανεώνονται τα πρόσωπα με φρέσκιες ιδέες και νέα δυναμική.
Και τώρα, εμφανίζονται σαν τα μανιτάρια (είναι η εποχή τους), τουλάχιστον 9, προς το παρόν, επίδοξοι υποψήφιο δήμαρχοι!, στο Βόιο, για να φάνε τα ματαιόδοξα μούτρα τους.
Το επαναλαμβάνουμε: Για να συμμετέχει κάποιος υποψήφιος δήμαρχος, με συνδυασμό, στις δημοτικές εκλογές, χρειάζεται, εκτός του εαυτού του:
Υποχρεωτικά: Άλλους 27 έως 37 υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους, για το 27/μελές κεντρικό δημοτικό συμβούλιο, από τους οποίους, οι 11 έως 15 γυναίκες!
Προαιρετικά (αλλά, στην πράξη υποχρεωτικά):
Άλλους 49 έως 67 υποψήφιους κοινοτικούς συμβούλους, για τα δύο επταμελή και τα επτά πενταμελή κοινοτικά συμβούλια, από τους οποίους, οι 20 έως 27 γυναίκες!
Τελικό σύνολο: Άλλους 76 έως 104 υποψήφιους, από τους οποίους 31 έως 42 γυναίκες!!
Θα γελάμε, τελικά όταν εμφανιστεί η «επιστράτευση» των γυναικών:
Σύζυγοι, μανάδες, γιαγιάδες κόρες, αδελφές, ξαδέλφες, φιλενάδες, κουμπάρες…
Οποία κατάντια!
Αλλοπρόσαλλη φιλοσοφία, γιατί, αν το κίνητρο είναι πράγματι η συμμετοχή των γυναικών στα δημοτικά, τότε, το ποσοστό (αλλά, μικρότερο και ρεαλιστικό) θα μπορούσε να αναφέρεται στον αριθμό των εκλεγμένων και όχι στον αριθμό των υποψηφίων!
Οι υποψήφιοι σύμβουλοι (είτε δημοτικοί, είτε κοινοτικοί), θα περιλαμβάνονται σε ανεξάρτητους, μεταξύ τους συνδυασμούς και θα αγωνίζεται, ο καθένας, ουσιαστικά, για την προσωπική του εκλογή, εφαρμόζοντας βέβαια την απλή αναλογική, αλλά το όποιο αποτέλεσμα θα μεταβιβάζεται στην αντίστοιχη «συλλογικότητα», μετατρέποντας την απλή αναλογική σε σχιζοφρενική.
Ενώ, θέλουμε το δήμαρχο να είναι «ουδέτερος» και να μην ψηφίζει, τον υποχρεώνουμε, προκαταβολικά, να συνοδεύεται από το δικό του συνδυασμό!
Οι υπόλοιποι υποψήφιοι (που είναι οι περισσότεροι) και ιδιαίτερα στις 50 μικρές κοινότητες (με τους 67 οικισμούς), θα εκλέγονται, πράγματι, ως ανεξάρτητοι, με απλή αναλογική, αλλά μέχρις εκεί.
Θα πιέζονται, όμως, από τους πρώτους (υποψήφιους δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους), χωρίς θεσμικά «ανταλλάγματα», αλλά μόνον κρυφά και διαπλεκόμενα.
Απλή αναλογική, «πιστή» μόνο στους συνδυασμούς, αλλά σε σύγχυση, ως προς τα πρόσωπα.
Ο μεγάλος αριθμός συνδυασμών σημαίνει περισσότερος άσκοπος κόπος και τρεχάματα, περισσότερα έξοδα, δικηγόροι, παράβολα ψηφοδέλτια, ξεπεσμός κλπ. κι όποιος αντέξει…
Για να εφαρμοστεί η περιβόητη και άδολη απλή αναλογική και να προκύψουν οι καλύτεροι «ανεξάρτητοι» σύμβουλοι, που αδέσμευτα θα μπορούν να συνεργάζονται, πρέπει οι τοπικές κοινωνίες, εκ των ενόντων, να δράσουν βελτιωτικά.
Με δεδομένη, πλέον, (δυστυχώς) τη θέσπιση των διχαστικών συνδυασμών, να ενεργήσουμε, ώστε, σπάσουμε το κατεστημένο στο Βόιο.
Να βάλουμε τα δυνατά μας, για να καταρτιστεί μόνον ένας συνδυασμός και να ψηφιστούν οι καλύτεροι, κατά ενότητα, χωρίς άδικους υπολογισμούς, κατανομές, διανομές και άλλα παρατράγουδα.
Λιγότερη δουλειά θα έχουν οι επίδοξοι «δήμαρχοι» να ενωθούν σε ενιαίο συνδυασμό, όπου θα υπάρχει για όλους αντικείμενο, παρά να ψάχνονται για υποψήφιους..
Ο δήμαρχος θα είναι ο ενωτικός κρίκος και τίποτα περισσότερο. (αφού, ούτε καν ψηφίζει!)
Οι θέσεις είναι περισσότερες από τους υποψήφιους και είναι αναβαθμισμένες σ’ όλα τα μετερίζια.
Ας δώσουν, λοιπόν, το παράδειγμα οι υποψήφιοι του ΒΟΙΟΥ και ας «διαμοιράσουν τα ιμάτια!».
Στις υγιείς δημοκρατίες, ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας, αλλά και με τις μέγιστες δυνατές συναινέσεις.
Ευχαριστώ, για τη φιλοξενία.
