Η αντιπαράθεση μεταξύ στελεχών του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού λίγες μέρες μετά την απεργία στη ΔΕΗ Α.Ε ενάντια στην πώληση μονάδων και ορυχείων, αν και αποκαλυπτική για τα έργα και τις ημέρες τους, λειτουργεί αποπροσανατολιστικά μπροστά στα μεγάλα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σας εργαζόμενοι στον κλάδο άλλα και γενικότερα για το λαό.
Η αντιπαράθεση είναι ανάλογη αυτής πριν την ψήφιση του νόμου, με κύριο αντικείμενο την παραίτηση η όχι του περιφερειάρχη. Στόχο έχει να κρύψει την συμφωνία και των δύο πλευρών με την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, την Ε.Ε., τις οδηγίες της, την ανταγωνιστικότητα. Μαζί στήριξαν την μετοχοποίηση, την τριχοτόμηση, τη διάλυση του ασφαλιστικού. Η διαφωνία τους σήμερα έχει να κάνει με ποιο σχέδιο ιδιωτικοποίησης τάσσεται ο καθένας. («αποεπενδυση», στρατηγικός επενδυτής, παραχώρηση κοιτασμάτων Δράμας Ελασσόνας, παράδοση ΑΗΣ Αμυνταίου σε μονοπωλιακό όμιλο κ.α). Όποια μορφή και να επιλεγεί θα είναι το ίδιο καταστροφική για τους εργαζόμενους και το λαό.
Από τη μία οι «αποκαλύψεις» για συνδιαλλαγή της ΓΕΝΟΠ με την εργοδοσία μόνο σαν αστείο ακούγονται την στιγμή που είναι κοινή πεποίθηση στους εργαζομένους αλλά και επανειλημμένως το ταξικό κίνημα δημόσια έχει καταγγέλλει με δεκάδες ανακοινώσεις όλα αυτά τα χρόνια. Εξάλλου ο καταγγέλλων ήταν πρώτο στέλεχος των παρατάξεων των εργοδοτικού –κυβερνητικού συνδικαλισμού όλα αυτά τα χρόνια των συνδιαλλαγών.
Από την άλλη η αυστηρότητα της ΓΕΝΟΠ προσπαθεί να κρύψει τις δικές τις ευθύνες στην προώθηση της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων. Στην τελευταία απεργία στελέχη της καλλιεργούσαν κλίμα ηττοπάθειας στους εργαζόμενους (π.χ το νομοσχέδιο έχει περάσει να κάνουμε απεργία για την τιμή των όπλων κ.α) και αλλα έχουν τοποθετηθεί θετικά σε μορφές ιδιωτικοποίησης. Αναρωτιόμαστε θα δείξει την ίδια αυστηρότητα σε απεργοσπάστες συνδικαλιστές και άλλα εκφυλιστικά φαινόμενα;
Η ουσία είναι, όπως προκύπτει από τις ανακοινώσεις τους, ότι και οι δύο πλευρές κάνουν κριτική ο ένας στον άλλο για το ποιος υπερασπίζεται καλύτερα τα συμφέροντα της εργοδοσίας.
Όλα αυτά λίγες μέρες μετά την απεργία, την στιγμή που πρέπει να υπάρξει κλιμάκωση ώστε να μείνει το νομοσχέδιο στα χαρτιά. Την στιγμή που εργαζόμενοι μετά την απεργία ρωτάνε «και τώρα τι;». Την στιγμή που τώρα ανοίγουν τα μεγάλα προβλήματα των εργαζόμενων και του λαού. Αυτή τη στιγμή επέλεξαν να βγάλουν τα «άπλυτα» τους στη φόρα καλλιεργώντας την απαξίωση και την αποστροφή στους εργαζόμενους και συμβάλλοντας στον κοινωνικό αυτοματισμό.
Οι διαγραφές και οι «αποκαλύψεις» δεν θα βοηθήσουν σε τίποτα τους εργαζόμενους στις μάχες που έχουμε μπροστά μας. Όσο στο τιμόνι του συνδικαλιστικού κινήματος βρίσκονται αυτές οι συμβιβασμένες δυνάμεις οι συνδιαλλαγές με την εργοδοσία, οι προδοσίες κ.α θα είναι στην ημερήσια διάταξη.
Μόνος δρόμος για τους εργαζόμενους είναι να τους βάλει στο περιθώριο . Η λύση δεν είναι να αλλάζουμε τον έναν με τον άλλο εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλιστή. (π.χ τι «νέο» έφερε στην απεργία η «νέα»παράταξη που υπερίσχυσε πανυγηρικά στον ΑΗΣ Καρδιάς;).
Διέξοδος είναι η αποφασιστική συμβολή των εργαζόμενων στη ζωή και τη λειτουργία των συνδικάτων. Να γίνουν τα συνδικάτα κάστρα αγώνα για τα δικαιώματα των εργαζομένων, κύτταρα συλλογικών διαδικασιών και αποφάσεων με την μαζική συμμετοχή των εργαζομένων. Μόνο έτσι θα τελειώσουν οι συνδιαλλαγές σε κλειστά δωμάτια με την εργοδοσία.
Καλούμε τους εργαζόμενους το επόμενο διάστημα να συμβάλουν στην πραγματοποίηση γενικών συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς με θέμα την εκτίμηση της απεργίας και προγραμματισμό των δράσεων μας το επόμενο διάστημα.
Τίποτα δεν τελείωσε – ο αγώνας συνεχίζεται.
Παίρνουμε τον αγώνα στα χέρια μας κόντρα στον εκφυλισμό που επιβάλει ο εργοδοτικός- κυβερνητικός συνδικαλισμός
