Διεθνές Σεμινάριο Μουσικής Κοζάνης 2017 – Δευτέρα 21 Αυγούστου

O Κώστας Λούκος γεννήθηκε στην Κύπρο και άρχισε μαθήματα πιάνου στην Αθήνα σε μικρή ηλικία μέ τήν Φόνη Φλουδοπούλου. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο κοινό σε ηλικία 8 ετών. Μετά συνέχισε τις σπουδές του στο Ωδείο Αθηνών στην αρχή με τη Ζωή Αγελάστου, και αργότερα με τον Γιώργο Αρβανιτάκη, απ’ όπου και αποφοίτησε με Άριστα και Πρώτο Βραβείο παμψηφεί. Στή συνέχεια μελέτησε μέ τήν διακεκριμένη διεθνούς φήμης Ελληνίδα πιανίστα Λίτσια Καλαφάτη.

Διδάσκει πιάνο από το 1989 σε μερικά από τα σημαντικότερα Ωδεία τής Αθήνας (σήμερα στο Εθνικό Ωδείο και στο Ελληνικό Ωδείο), έχει διδάξει σε πολλά σεμινάρια πιάνου, έχει ηχογραφήσει στην ΕΡΑ 1 ενώ από το φθινόπωρο 2006 και μέχρι τον Απρίλη 2007 παρουσίαζε ραδιοφωνική εκπομπή στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ («Όλα τα πρωινά του Τρίτου»), καθώς και την απογευματινή εκπομπή «Ένα πιάνο για όλες τις εποχές».

Έχει εμφανισθεί ως σολίστ σε διάφορες συναυλίες, ρεσιτάλ, εκδηλώσεις, φεστιβάλ, κλπ με μεγάλη επιτυχία. Σε ρεσιτάλ του στο Μέγαρο Μουσικής ο διακεκριμένος μουσικολόγος και μουσικοκριτικός Γιώργος Λεωτσάκος έγραψε:

«…Καθηλωθήκαμε από τον πρώτο φθόγγο της μπετοβενικής «Απασσιονάτα» ως τον τελευταίο της άριας των «Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ» του Μπάχ, μοναδικό «μπίς».Η φλόγα του ασυνήθιστα πηγαίου και όμως μελετημένου ως την παραμικρότερη απόχρωση μουσικού του οραματισμού είναι τόσο ισχυρή ώστε κάποτε διακυβεύει την αναμφισβήτητη στερεότητα της τεχνικής του: ο Λούκος τα παίζει όλα…κερδίζοντας το παιχνίδι της μεγάλης ερμηνείας. Ρωμαλέο «άγγιγμα», άξιο για αιθέριες ηχητικές-εκφραστικές διαφοροποιήσεις, αδρότατα «κιαροσκούρο» δυναμικής, εναλλαγές φωτός-σκότους. … Αξέχαστη βραδυά…» (ΗΜΕΡΗΣΙΑ  30/05/2004)

Το 1999 ηχογράφησε το μνημειώδες έργο του Johann Sebastian Bach “Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ”. Η ηχογράφηση αυτή – που έχει κυκλοφορήσει σε cd – έγινε δεκτή με ενθουσιώδεις κριτικές και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό:..

«(ο δίσκος σου αυτός) αποτελεί μεγάλο επίτευγμα ……σου αξίζουν συγχαρητήρια διότι είναι μια ηχογράφηση που εκφράζει αξιοσημείωτη ευφυΐα και διεισδυτική αντίληψη της δομής, που δεν είναι πάντα παρούσα σε άλλες ερμηνείες. Επίσης κατορθώνει να εκφράσει μια συγκινητική ψυχική διάσταση καθώς και μια ιδιαίτερη προσοχή στην λεπτομέρεια η οποία δεν θα περάσει απαρατήρητη απο τον ακροατή. ……Είναι τιμή μου να έχω τώρα την ερμηνεία σου των «Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ» στην συλλογή μου.»  (John P. L. Roberts, Kαθ. του Τμήματος Μουσικής του Πανεπιστημίου του Calgary, τ. Δ/ντής του τμήματος μουσικής του Κρατικού Ραδιοφώνου του Καναδά (CBC Radio), πιανίστας, και στενότατος φίλος του μεγάλου Καναδού πιανίστα Glenn Gould).

«Η περίπτωση δικαίως μπορεί να εμφανισθεί ως μοναδική:Ενας «άγνωστος» πιανίστας πρωτοεμφανίζεται στη δισκογραφία … εκπλήσσοντας με την έξοχη ερμηνεία του σε ένα έργο (Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ) εμβληματικό στην παγκόσμια φιλολογία της μουσικής για πληκτροφόρο όργανο. …η νέα ελληνική ερμηνεία εκπέμπει μιάν ακαταμάχητη γοητεία.. …Ακριβώς όπως αντιμετωπίζει με θαυμαστό τρόπο, το αριστούργημα του Μπάχ ο Κώστας Λούκος » (Γιώργος Μονεμβασίτης, ΔΙΦΩΝΟ, 10/2001)

«Συγχαρητήρια για τα προγράμματα, και είμαι σίγουρος ότι έπαιξες πανέμορφα, όπως ακριβώς κάνεις στο υπέροχό σου CD με τις Goldberg!…» (Απόσπασμα e-mail τον Δεκέμβριο 2002 του Jed Distler, έγκριτου διεθνούς φήμης μουσικοκριτικού και τακτικού συνεργάτη (reviewer) των παγκόσμιας κυκλοφορίας περιοδικών κλασσικής μουσικής Grammophone και International Piano Quarterly).

«…Ελαβα το υπέροχο CD σου με τις παραλλαγές Goldberg την περασμένη εβδομάδα, και το έχω άκουσει πολλές φορές από τότε. Μου άρεσε πάρα πολύ, είναι μια εντυπωσιακή ερμηνεία στο σύνολο της, και ελπίζω να τις παίξεις στην εκδήλωση που οργανώνεις. Παρατήρησα πως πολλές απόψεις της δομής και των λεπτομερειών της ερμηνείας σου οφείλουν κάτι στην ερμηνεία του Gould στην ηχογράφηση του 1981: -να υποθέσω ότι αυτό έγινε σκόπιμα?-ήταν ένα είδος απόδοσης φόρου τιμής? Σίγουρα είναι μια ερμηνεια σε ένα Γκουλντιανό πνεύμα ( και το εννοώ αυτό με την καλύτερη δυνατή έννοια), πρέπει όμως να τονίσω ότι και οι διάφορες παρεκκλίσεις της από αυτό το μοντέλο, όπως πχ. στην παραλλαγή αρ. 7, δεν ήταν λιγότερο πειστικές και εντυπωσιακές. Είναι, χωρίς συζήτηση, μια «σκεπτόμενη», στοχαστική ερμηνεία, η οποία με εντυπωσίασε πολύ, ακόμη και από άποψη πιανιστικής «τεχνικής». Σ ευχαριστώ πολύ που μου το έστειλες…» (απόσπασμα e-mail του Νοέμβρη του 2002 του Kevin Bazzana, PhD., στη μουσικολογία και ιστορία της μουσικής, πολύ γνωστό αρθρογράφο, εκδότη και ομιλητή, συγγραφέα 2 εξαιρετικών μελετών για τον μεγάλο Καναδό πιανίστα Glenn Gould: «Glenn Gould: the Performer in the Work«, και «Wondrous strange: the life and art of Glenn Gould«).

Τον Δεκέμβριο του 2002 οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία – με τη συνεργασία της Πρεσβείας του Καναδά, του Διεθνούς Πολιτιστικού Κέντρου Athenaeum και της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης – ένα διήμερο εκδηλώσεων στη μνήμη του Glenn Gould στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης.

Το 2008 καθώς και το 2010, προσκλήθηκε στο Ραμπάτ, Μαρόκο, ως μέλος της κριτικής επιτροπής για τον 8^ο και 9^ο Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου “Her Royal Highness Princess Lalla Meryem”, εκπροσωπώντας επισήμως την Ελλάδα.

Ο Νικολός Δημόπουλος γεννήθηκε το 1967. Σε ηλικία έξι ετών ξεκίνησε μαθήματα πιάνου, και συνέχισε με σπουδές φλάουτου στα δώδεκα. Σπούδασε φλάουτο στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης με τον Ilie Macovei, από την τάξη του οποίου πήρε Δίπλωμα Φλάουτου με Άριστα Παμψηφεί και B’ Βραβείο το 1988. Συνέχισε τις σπουδές του στην Τάξη Σύγχρονης Μουσικής της Aκαδημίας Ferenc Liszt της Bουδαπέστης με τους Lóránt Kovács και István Láng (1989-1991), ενώ παρακολούθησε, ως ενεργό μέλος, masterclasses των William Bennett, Alexandre Magnin, Marc Grauwels, István Matuz και Charles W. Boustany.

Έχει συμπράξει ως σολίστ με ελληνικές και ξένες ορχήστρες. Όντας ενθουσιώδης υποστηρικτής της «νέας μουσικής», έχει ερμηνεύσει πολυάριθμα έργα σε πρώτη εκτέλεση και έχει αναθέσει συνθέσεις έργων για φλάουτο σε Έλληνες και ξένους συνθέτες. Με τον πιανίστα Δημήτρη Δημόπουλο έχουν δώσει ρεσιτάλ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, και η ηχογράφησή τους με έργα Ελλήνων συνθετών βραβεύτηκε το 2009 από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συνόλου Μουσικής Δωματίου L’estro armonico (1990-1995), του Κουαρτέτο Φλάουτων Θεσσαλονίκης (1998-2008), των Μουσικών Συνόλων Jazsic (2004-2008) και Trio essences (2005-2008), ενώ συμμετείχε ταυτόχρονα σε πολλές συναυλίες με διάφορα άλλα σχήματα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σεμιναρίου Κλασικής Μουσικής της Κοζάνης (1989-1999), στο πλαίσιο του οποίου συνέπραξε και συνεργάστηκε με αναγνωρισμένους μουσικούς της διεθνούς και ελληνικής σκηνής.

Έχει διδάξει σε σημαντικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και θερινά σεμινάρια, και σήμερα διδάσκει στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης και στο Ωδείο Δημήτρη Δημόπουλου.

Ο Δημήτρης Δημόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Μεγάλωσε στην Κοζάνη, όπου και πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής.
Σπούδασε πιάνο με τον Τώνη Σακελλάριο και θεωρητικά με τον Γιάννη Τσανακά στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας, απ’ όπου αποφοίτησε με κάθε διάκριση. Συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Royal College of Music του Λονδίνου και αργότερα, με υποτροφία του Δ.Ω.Λ., στην Ακαδημία Ferenc Liszt της Βουδαπέστης. Παράλληλα με το πιάνο, μελέτησε το ρεπερτόριο του φλάουτου, του βιολιού και του βιολοντσέλου.

Διακρίνεται ιδιαίτερα, τόσο στα ρεσιτάλ και τις συναυλίες μουσικής δωματίου, όσο και στα κοντσέρτα με ορχήστρα, για το ευρύ φάσμα του ρεπερτορίου του, το οποίο καλύπτει περισσότερους από τρεις αιώνες πιανιστικής τέχνης, ξεκινώντας από τον G. Frescobaldi και φθάνοντας έως τον T. Murail. Έχει στο ενεργητικό του πολλές πρώτες εκτελέσεις, ενώ πολλά έργα έχουν γραφτεί για τον ίδιο. Έχει ηχογραφήσει για την Ελληνική, Γερμανική και Ισπανική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση.

Δίδαξε πιάνο στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας, στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και σε πολλές θερινές ακαδημίες της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ από το 1999 διευθύνει την ορχήστρα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.