Τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν στη ΔΕΘ από τον Πρωθυπουργό αφήνουν για ακόμα μια φορά την εστίαση χωρίς ουσιαστική στήριξη, φέρνοντας τον κλάδο σε ακόμη δυσκολότερη θέση.
Για ακόμη μία φορά, η εστίαση απαξιώνεται από την κυβέρνηση.
Ο κλάδος είχε καταθέσει συγκεκριμένα και στοχευμένα αιτήματα:
- Επαναφορά ενιαίου ΦΠΑ στο 13% για το σύνολο της εστίασης, με εξαίρεση τα αλκοολούχα.
- Κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στον καφέ.
- Κατάργηση του φόρου παρεπιδημούντων για online παραγγελίες, delivery και διανομή.
- Κατάργηση των προσαυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές για εργασία σε αργίες, Κυριακές και νυχτερινές ώρες, για όλες τις συμβάσεις.
Κανένα από αυτά τα πάγια αιτήματά μας δεν έγινε πράξη!
Αντίθετα, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να αυξήσει το εργασιακό κόστος μέσω της αύξησης του κατώτατου μισθού και να παρουσιάσει ως αντιστάθμισμα μια μείωση κατά 0,5% των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.
Για έναν κλάδο που ήδη δίνει καθημερινά μάχη με το αυξημένο κόστος λειτουργίας, τη φορολογία, τις ασφαλιστικές επιβαρύνσεις και τη μείωση του τζίρου, αυτό δεν είναι ουσιαστική στήριξη.
Είναι μια επιλογή που δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις επιχειρήσεις.
Η εστίαση δεν ζήτησε ειδική μεταχείριση. Μίλησε με στοιχεία και ζήτησε στοχευμένα μέτρα για τη βιωσιμότητα του κλάδου. Ζήτησε να ακουστεί. Και για μια ακόμα φορά δεν ακούστηκε.
Σήμερα, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι αν η κυβέρνηση γνωρίζει τα προβλήματα της εστίασης. Τα γνωρίζει!
Το ερώτημα είναι γιατί, ενώ τα γνωρίζει, επιλέγει να μην τα αντιμετωπίσει.
Ως θεσμικός εκπρόσωπος του κλάδου, οφείλουμε να το επισημάνουμε καθαρά:
Η εστίαση δεν μπορεί να παραμένει αόρατη για την κυβέρνηση. Δεν μπορεί ένας από τους μεγαλύτερους εργοδοτικούς και παραγωγικούς κλάδους της χώρας να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο.
Η εστίαση απαιτεί σεβασμό, ισονομία και πολιτική ευθύνη.
ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ:
Καφέ με 15 χρόνια λειτουργίας, 5 εργαζομένους και ετήσια μισθοδοσία 105.000 ευρώ: Ο φόρος μειώνεται από 4.783 σε 2.249 ευρώ. Ετήσιο όφελος: 2.534 ευρώ.
Είναι όμως αυτή η ελάφρυνση που πραγματικά χρειάζεται η εστίαση;
Μια τέτοια επιχείρηση είναι λογικό να πραγματοποιεί τζίρο περίπου 350.000–400.000 ευρώ τον χρόνο. Το συγκεκριμένο καφέ τους τελευταίους 18 μήνες έχει δει τον τζίρο του να μειώνεται αλλά να αυξάνονται όλα τα κόστη του.
Αν ο τζίρος που σήμερα επιβαρύνεται με ΦΠΑ 24% υπαγόταν στο 13%, με ίδιες τελικές τιμές για τον καταναλωτή, η διαφορά θα μπορούσε να φτάσει:
- Στις 350.000 ευρώ τζίρο: 27.477 ευρώ
- Στις 375.000 ευρώ τζίρο: 29.439 ευρώ
- Στις 400.000 ευρώ τζίρο: 31.401 ευρώ
Ακόμη και αν συνυπολογίσουμε τον ΦΠΑ των δαπανών που εκπίπτει, η διαφορά παραμένει πολλαπλάσια της φορολογικής ελάφρυνσης των 2.534 ευρώ. Στο τελικό κέρδος θα έχει φορολογία εισοδήματος και προκαταβολή φόρου.
Το πραγματικό ερώτημα: Με τη μισθοδοσία στις 105.000 ευρώ, τον ΦΠΑ στο 24%,την ενέργεια στα ύψη, τις πρώτες ύλες, τις τραπεζικές προμήθειες, τους φόρους υπέρ τρίτων, τους ΕΦΚ, τα ενοίκια και όλα τα λειτουργικά έξοδα αυξημένα, πόσο πραγματικό εισόδημα θεωρεί το οικονομικό επιτελείο ότι απομένει τελικά στον επαγγελματία για να φορολογηθεί;
Και κλείνουμε με ένα απόσπασμα από την χθεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού:
«Το χειρότερο λάθος είναι το επαναλαμβανόμενο λάθος»…
