Πώς να χωρέσει ο ανθρώπινος νους τόση φρίκη;
104 χρόνια μετά και οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και ισχυρές.
Ο Ποντιακός ελληνισμός, η πανάρχαιη αυτή κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού που γνώρισε μεγάλη άνθηση στη Μικρά Ασία και τον Εύξεινο Πόντο, έμελλε να ζήσει με τον πιο ειδεχθή τρόπο, το ξεκλήρισμα ολόκληρων γενιών μέσα από την μεθοδική και άνευ προηγουμένου εξολόθρευσή του. Στις 19 Μαίου του 1919, την αποφράδα εκείνη μέρα με την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στην Σαμψούντα «αποβιβάστηκε» μαζί του και η απόλυτη φρίκη, η κτηνωδία, γράφοντας τον επίλογο του αφανισμού του Ποντιακού Ελληνισμού όχι για κάτι που έκανε ή προκάλεσε, αλλά για αυτό που ήταν.
Ένας ευγενικός, πολιτισμένος και προοδευτικός λαός με μεγάλη προσφορά στην παγκόσμια ιστορία, με αγάπη και σεβασμό στην ελευθερία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τις ηθικές αξίες, τον άνθρωπο.
19 Μαίου 1919. Η αρχή του τέλους ενός προικισμένου & περήφανου λαού που το απύθμενο μένος του οθωμανικού καθεστώτος «έγραψε» τη μαύρη αυτή σελίδα στην ελληνική αλλά και στην παγκόσμια ιστορία.
Στην «ολική διαγραφή» των 350.000 ψυχών, στα ιστορικά εγκλήματα που συντελέστηκαν και συντελούνται στη σύγχρονη ιστορία, η στάση μας απέναντι σε κάθε είδους προσπάθειες αλλοίωσης της ιστορίας, είναι θέμα προσωπικής ευθύνης και ήθους.
Τιμώντας τη μνήμη των αθώων θυμάτων της Γενοκτονίας όχι γιατί είθισται κάθε χρόνο, αλλά με ιστορική συνείδηση και άρνηση στη λήθη, ενισχύουμε τη γνώση του παρελθόντος και αντιστεκόμαστε στην παραχάραξη της ιστορίας.
19 Μαΐου 2023. Τιμούμε, θυμόμαστε, δεν ξεχνάμε. Ενωμένοι αγωνιζόμαστε για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, για τη διεθνή αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας, κρατώντας άσβεστη τη μνήμη των αδικοχαμένων και αδικαίωτων αδελφών μας στους αιώνες.
