Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν την ίδια κούπα και κάθονται στην ίδια θέση κάθε μέρα δεν είναι «κολλημένοι» με τη ρουτίνα, αν και θα καταλάβουν αμέσως την παραμικρή διαφορά.
Σύμφωνα με την Ψυχολογία, αυτά τα άτομα τείνουν να είναι από τους πιο σταθερούς ανθρώπους που γνωρίζεις και φυλάνε τη λήψη αποφάσεων για πράγματα που έχουν σημασία – και οι μικρές ρουτίνες στην πραγματικότητα τους βοηθούν.
Το θέμα δεν είναι η κούπα -Είναι να μην αναλώνεσαι σε προβλήματα που δεν έχουν σημασία
Για αυτά τα άτομα, η επιλογή της ίδια κούπας δεν έχει να κάνει με την κούπα. Είναι μια ερώτηση που απάντησαν μία φορά και δεν χρειάζεται να την απαντήσουν ξανά.
Σκεφτείτε πόσο χρόνο αφιερώνετε ένα πρωινό όχι στο να κάνετε πράγματα, αλλά στο να λύνετε μικροσκοπικές ερωτήσεις: ποια κούπα, ποιο πουκάμισο, ποιος δρόμος για το γραφείο, αν θα απαντήσετε στο μήνυμα τώρα ή αργότερα… Τίποτα από αυτά δεν είναι δύσκολο, κι αυτό είναι που τα κάνει ύπουλα – το καθένα είναι εύκολο να απαντηθεί, αλλά όλα μαζί στοιβάζονται σε ένα βουνό από αποφάσεις που στο τέλος κουράζουν το μυαλό.
Οι ψυχολόγοι έχουν παρατηρήσει εδώ και καιρό ότι ένα αναπάντητο ερώτημα, ακόμη και ένα πολύ μικρό, κρατάει ένα μέρος της προσοχής σας καρφωμένο σε αυτό μέχρι να το αντιμετωπίσετε – το φαινόμενο Zeigarnik, η συνήθεια του μυαλού να κρατά ημιτελείς υποθέσεις, που ζυγίζουν περισσότερο από όσο θα περιμένατε.
Κάθε επιλογή που κάνετε κατά τη διάρκεια μιας ημέρας φθείρει ήσυχα την ποιότητα της επόμενης. Δέκα μικρές αποφάσεις πριν από τις εννέα το πρωί είναι δέκα πρόωρες αποσύρσεις από ένα μυαλό που έχει μόνο ένα όριο απαντήσεων να δώσει.
Είναι η ίδια λογική πίσω από έναν εν ενεργεία πρόεδρο που φορεί μόνο γκρι ή μπλε κοστούμια – αφαιρώντας εντελώς τις ασήμαντες επιλογές της ημέρας, έτσι ώστε η ενέργεια λήψης αποφάσεων να πηγαίνει εκεί που πραγματικά χρειάζεται.
Σύμφωνα με το bolde.com, τα άτομα που απλώς πιάνουν την ίδια κούπα κάθε πρωί, έχουν λύσει αυτό το ερώτημα προ πολλού.
Δοκίμασαν τις επιλογές, βρήκαν αυτήν που τους άρεσε και σταμάτησαν να απασχολούν το μυαλό τους με αυτό ξανά – η προτίμηση είναι τόσο σταθερή, που η επιλογή της δεν είναι πλέον επιλογή. Απλώς συνεχίζουν από εκεί όπου σταμάτησαν.
Φτάνουν σε ό,τι έχει σημασία, χωρίς να εξαντληθούν πρώτα
Τα αποτελέσματα της μικρής πρωινής ρουτίνας φαίνονται αργότερα μέσα στην ημέρα.
Μια πραγματικά σοβαρή απόφαση -μια δύσκολη συζήτηση, μια κρίση στη δουλειά, το αν θα πεις αυτό που έχεις αναβάλει-, απαιτεί κάτι από εμάς. Θέλει προσοχή και καθαρό μυαλό που δεν το έχουμε «ξοδέψει» νωρίτερα.
Η ίδια κούπα και η ίδια θέση στον καναπέ αφήνουν « χώρο» στο μυαλό για το μέρος της ημέρας και τα προβλήματα που αξίζουν πραγματικά την προσοχή.
Ένα πρόβλημα στη δουλειά που χρειάζεται μια πραγματική ιδέα είναι κάτι που πρέπει σκεφτεί κανείς. Και όταν έρχεται μια σημαντική επιλογή -να αναλάβεις τη δουλειά ή όχι, να μετακομίσεις ή να μείνεις, να πει το δύσκολο πράγμα ή να το αφήσεις να φύγει-, μπορεί να το αντιμετωπίσει κάποιος που το μυαλό του δεν είναι «εξαντλημένο» από προηγούμενες μικρές και ασήμαντες αποφάσεις.
Αυτή είναι όλη η λογική κάτω από την ίδια κούπα και την ίδια θέση. Δεν είχε ποτέ να κάνει με το να αγαπάς τη ρουτίνα αυτή καθαυτή – έχει να κάνει με το να κρατάς την καλύτερη δυνατή προσοχή σου για τα κομμάτια της ζωής που μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν.
Πηγή: iefimerida.gr
