Η Bουλευτής Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. κ. Καλλιόπη Βέττα επισκέφθηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης “Ανοιχτές πόρτες”, δύο από τα πολλά αξιόλογα οινοποιεία που διαθέτει η Π.Ε. Κοζάνης, όπου ενημερώθηκε για τα βραβευμένα κρασιά παραγωγής τους και τις δραστηριότητες τους.
Στην επίσκεψη, διαπίστωσε για μία ακόμη φορά τον σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι οινοποιητικές επιχειρήσεις της περιοχής στην ποιοτική βελτίωση της αγροτικής παραγωγής, των υπηρεσιών και του τουρισμού.
Όπως ανέφερε, το μικροκλίμα, οι ποικιλίες, η γνώση και η ιστορική παρακαταθήκη των παραγωγών, δημιουργούν ένα ισχυρό υποστηρικτικό περιβάλλον για την ανάπτυξη και την εξωστρέφεια, τόσο της οινοποιίας και του οινοτουρισμού, όσο και για την συνολική αλλαγή του οικονομικού μοντέλου στην Δυτική Μακεδονία.
Τα προβλήματα είναι υπαρκτά και πολλά: απουσία οργανωμένης προβολής εντός και εκτός Ελλάδας, μικρή επισκεψιμότητα και σχεδόν μηδενική έμπρακτη βοήθεια της κυβέρνησης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ναυάγιο της εξαγγελίας για την δημιουργία ενός οικοσυστήματος οινικού τουρισμού στα πρότυπα της Βόρειας Ιταλίας.
Παράλληλα, η «έξυπνη» αγροτική παραγωγή, ο «βιώσιμος τουρισμός» και η επέκταση της Ρήτρας Δίκαιης Μετάβασης στις νομοθετικές παρεμβάσεις των Υπουργείων, ήταν εξαγγελίες επικοινωνιακού χαρακτήρα, χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρισμα.
Δυστυχώς, όπως τόνισε η κ. Βέττα, ο πυλώνας του Σ.Δ.Α.Μ. για τον οινοτουρισμό έχει μείνει στα χαρτιά ενώ δεκάδες χιλιάδες στρέμματα γης των λιγνιτωρυχείων που θα μπορούσαν να έχουν δοθεί για την ανάπτυξη της εναλλακτικής γεωργίας και των εναλλακτικών μορφών τουρισμού, παραμένουν δεσμευμένα και διαθέσιμα για τα συμφέροντα των Α.Π.Ε..
Αντιθέτως, με την αξιοποίηση και διασύνδεση, μέσω της οινοποιίας, της αγροτικής παραγωγής με τον τουρισμό, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της Δυτικής Μακεδονίας προς ένα νέο, βιώσιμο, ανθεκτικό και πιο φιλικό προς το άνθρωπο και το περιβάλλον.
Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων του Τ.Α.Α., αλλά και των υπόλοιπων χρηματοδοτικών εργαλείων, θα μπορούσε να συγκρατήσει τη φυγή πληθυσμού δίνοντας αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας, ευημερία και ποιότητα ζωής, αλλά και προστασία του φυσικού και πολιτιστικού κεφαλαίου της περιοχής.
Με αυτό τον τρόπο, θα υπάρξει διαφοροποίηση της παραγωγής και διάχυση της ωφελειών στις τοπικές κοινωνίες, ώστε να αντιμετωπίσουν τα επίχειρα της βίαιης απολιγνιτοποίησης, της ανεργίας και της εγκατάλειψης.
