Τελικά δεν φαίνεται να άλλαξαν και πολλά, από την αρχή της σχολικής χρονιάς, οπότε και ανακοινώθηκε η απαγόρευση της εμφανούς κατοχής και χρήσης κινητών, προβλέποντας αυστηρότερες ποινές σε περιπτώσεις που μαθητής καταγράφει συμμαθητές ή καθηγητές του χωρίς συναίνεση. Το μέτρο είναι δύσκολο να εφαρμοστεί, δηλώνει στο Flash.gr, ο κύριος Νικόλαος Παπαχρήστος, μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ…
«Δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως και δεν μπορεί να εφαρμοστεί, ωστόσο υπάρχει ένας περιορισμός του φαινομένου αυτού. Βέβαια, υπάρχουν και παρενέργειες όπως ίσως γνωρίζετε, καθώς έχουμε και πολλές διαμαρτυρίες γονέων. Έχουν γίνει ακόμη και επεισόδια με καθηγητές που προσπάθησαν να εφαρμόσουν αυτή τη διάταξη, διότι έχουν πέσει και αποβολές, όμως σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει και μεγαλύτερη γκρίνια.
-Όταν λέτε επεισόδια τι ακριβώς εννοείτε;
Υπάρχουν γονείς που δεν το έχουν αποδεχτεί κι έχουν πάει κι έχουν διαμαρτυρηθεί. Έχουν συγκρουστεί με τους καθηγητές και τους συλλόγους διδασκόντων. Έχουμε και τέτοιες περιπτώσεις. Διότι ξέρετε, υπάρχουν κάποιοι γονείς που θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο (με τα κινητά) μπορούν να ελέγξουν τα παιδιά τους οποτεδήποτε ή άλλοι που ακολουθούν την τακτική ότι στηρίζουν τα παιδιά τους σε ό,τι και να κάνουν. Ακόμα κι αν έχουν μια προδήλως παραβατική συμπεριφορά. Αυτή είναι η αλήθεια.»
Χρησιμοποιούν τα κινητά ακόμη και για να αντιγράφουν στα διαγωνίσματα με τη βοήθεια της ΑΙ
Ποια ακριβώς είναι η καθημερινότητα των μαθητών, όταν χτυπήσει το σχολικό κουδούνι, μας περιγράφει ο Χρήστος, μαθητής Λυκείου σε σχολείο του Αμαρουσίου…
«Χτυπάει το κουδούνι, μπαίνουμε στην τάξη και σχεδόν όλοι οι μαθητές βγάζουν από τις τσάντες, για την ακρίβεια από τις τσέπες τους, τα κινητά τους.
-Οι καθηγητές σας τι λένε;
Τίποτα. Σχεδόν ποτέ. Πολλοί λίγοι θα μας κάνουν παρατήρηση και σε σπάνιες περιπτώσεις.
-Τι ακριβώς κάνουν οι μαθητές μέσα στην τάξη με τα τηλέφωνα;
Τα κορίτσια συνήθως κάνουν live στο TikTok, τα αγόρια παίζουν βιντεοπαιχνίδια ή κοιτάζουν διάφορα βίντεο στο Instagram.
-Υπάρχουν και φορές που μαθητές μιλάνε στο τηλέφωνο, εν ώρα διδασκαλίας;
Ναι, κανονικά, αλλά χρησιμοποιούν handsfree. Κι όταν τελειώσει η μπαταρία στο κινητό, έχουμε ένα πολύπριζο στην τάξη και πάμε και τα φορτίζουμε».
Η χρήση των κινητών από μια μερίδα μαθητών -κυρίως στις τάξεις του λυκείου- όχι απλώς δεν περιορίστηκε, αλλά έχει βρει κι άλλες… εφαρμογές. Απ’ ότι φαίνεται, η τεχνητή νοημοσύνη έχει τις απαντήσεις και για τα διαγωνίσματα που καλούνται να γράψουν τα παιδιά. Κυρίως στα μαθηματικά και στα φιλολογικά μαθήματα, μας λέει η Άννα, μαθήτρια λυκείου σε σχολείο της Πετρούπολης…
«Πολλά παιδιά, χρησιμοποιούν για αντιγραφή στα διαγωνίσματα το ChatGPT κι άλλες εφαρμογές που σου λύνουν τις ασκήσεις και σου δείχνουν βήμα βήμα πώς γίνεται! Αλλά και σε όλα τα φιλολογικά μαθήματα, όπως Γλώσσα και Αρχαία.
-Ο καθηγητής το γνωρίζει αυτό, όταν συμβαίνει;
Ότι χρησιμοποιούμε το κινητό ναι, πολλοί καθηγητές μας όμως δεν παρατηρούν ότι οι μαθητές τα χρησιμοποιούν για να βλέπουν τις λύσεις. Αν κάποιος το προσέξει ή τέλος πάντων το γνωρίζει, μας ζητά ν’ αφήσουμε τα κινητά μας στην έδρα.
-Έχει πάρει κανείς αποβολή για χρήση κινητού;
Όχι. Αποβολές δεν έχουν πέσει, έχουν όμως υπάρξει προειδοποιήσεις. Μπορεί να πάρουν από ένα μαθητή το τηλέφωνο και να του το δώσουν την τελευταία ώρα.»
Μια πραγματικότητα που δικαιολογείται πλήρως αν σκεφτεί κανείς, πως η απόδοσή, αλλά και η συγκέντρωσή τους, είναι άμεσα εξαρτημένη από τον -σχεδόν- εθισμό τους στα έξυπνα κινητά τους τηλέφωνα. Χαρακτηριστική είναι η έρευνα του αμερικανικού οργανισμού, Common Sense Media σύμφωνα με την οποία παιδιά ηλικίας 11-17 ετών δέχονται ημερησίως, κατά μέσο όρο, περίπου 240 ειδοποιήσεις κάθε είδους από τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.
Μάλιστα η ίδια έρευνα έχει δείξει πως υπάρχουν και μέρες όπου ένας έφηβος δέχεται τον σοκαριστικό αριθμό των 4 -5 χιλιάδων ειδοποιήσεων ημερησίως, με τον ίδιο να προλαβαίνει να τσεκάρει πάνω από χίλιες, αφού δεν το κλείνει ποτέ! Μάλιστα το 5% αυτών των ειδοποιήσεων «κουδουνίζει» στα κινητά τηλέφωνα των μαθητών, από τα μεσάνυχτα μέχρι τις πέντε τα ξημερώματα!
ΟΛΜΕ: «Στο λύκειο είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί ο νόμος»
Η κολόνια αυτή κρατάει χρόνια. Το 2007, η Μαριέττα Γιαννάκου ως υπουργός Παιδείας, είχε εισηγηθεί κανονισμό ο οποίος προέβλεπε την απαγόρευση της χρήσης κινητών τηλεφώνων στο σχολικό χώρο, με τον μαθητή να υποχρεούται, καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής του εντός του σχολικού χώρου, να έχει το κινητό εκτός λειτουργίας και μέσα στην τσάντα του. Το 2012 ο «ταλαιπωρημένος» νόμος εμπλουτίστηκε και απαγορεύτηκαν όλες οι συσκευές που διαθέτουν σύστημα επεξεργασίας δεδομένων, εικόνας και ήχου.
Τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 2016 επιτράπηκε οι εκπαιδευτικοί να μπορούν να χρησιμοποιούν τον δικό τους προσωπικό τεχνολογικό εξοπλισμό κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας, ενώ το 2018, νέα εγκύκλιος του επέβαλε τη μη λειτουργία καμερών εντός του σχολικού χώρου κατά τη διάρκεια του σχολείου. Προσπάθειες που η ίδια η ιστορία έδειξε πως δεν έπιασαν τόπο. Στις μέρες μας, το μέτρο, μας λέει ο κύριος Παπαχρήστος, βοηθά για τη βελτίωση των συνθηκών στη βαθμίδα του δημοτικού, λίγο λιγότερο για τους μαθητές του Γυμνασίου και σχεδόν καθόλου για τις τάξεις του λυκείου…
«Στο λύκειο δεν είναι και πάρα πολύ εύκολο να εφαρμοστεί ο νόμος. Εμείς βασικά αυτό που θέλουμε να καταργήσουμε είναι να πάψει το κινητό να χρησιμοποιείται ως μέσο χλευασμού και εναντίον των μαθητών αλλά και εναντίον των εκπαιδευτών, γιατί έχει συμβεί και αυτό. Να γράφει -για παράδειγμα- ο καθηγητής στον πίνακα και οι μαθητές να κάνουν χειρονομίες πίσω από την πλάτη του και να τις μαγνητοσκοπούν. Αυτό δημιουργεί πολλά προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου.
Αλλά είναι γεγονός πως έχουμε χάσει το μέτρο της λογικής. Γιατί πολλοί γονείς δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι το σχολείο των παιδιών τους έχει κάποιους κανόνες. Ένας από τους βασικούς κανόνες που πρέπει να τηρείται, είναι ότι τα παιδιά τους πρέπει να δείχνουν σεβασμό στους συμμαθητές τους και σε παιδιά που μπορεί να έχουν μια ιδιαιτερότητα. Επίσης, πρέπει να σέβονται και τους εκπαιδευτικούς, σε τελική ανάλυση έστω ως εργαζομένους. Όταν δεν υπάρχει αυτός ο σεβασμός, από εκεί και πέρα τι να συζητήσουμε;».
