Άλλος ένας εργαζόμενος, ένας νέος άνθρωπος 28 ετών, ο Κωνσταντίνος Γκούμας από τα Γρεβενά έχασε τη ζωή στον αγώνα για το μεροκάματο….
Ο 28χρονος τραυματίστηκε βαριά από έκρηξη πού έγινε στην δεξαμενή λαδιού και συγκεκριμένα σε ένα σωλήνα όπου υπήρξε διαρροή καυτού υγρού, από το οποίο υπέστη εγκαύματα. Ο 28χρονος που νοσηλευόταν από χθες διασωληνωμένος σε κρίσιμη κατάσταση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Εγκαυμάτων του Νοσοκομείου Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης έχασε τελικά τη μάχη για τη ζωή.
Αυτό το νέο έγκλημα της εργοδοσίας και του κράτους έρχεται να προστεθεί στο άλλο πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα που έγινε πριν ενάμιση μήνα (21/3/22) όπου έχασαν τη ζωή τους, πάλι στα Γρεβενά, πάλι από έκρηξη άλλοι τρεις εργαζόμενοι, τρεις νέοι άνθρωποι που διαμελίστηκαν σε εργοστάσιο εκρηκτικών.
Εργατικά «ατυχήματα» συνηθίσαμε ή μας μάθανε να τα λέμε, ρίχνοντας της ευθύνη «στην τύχη», στην «κακιά στιγμή» στους «απρόβλεπτους παράγοντες» ακόμα και σε «υπερβάλλον ζήλο» του παθόντος.
Όμως η εμπειρία, από αυτού του είδους «τα ατυχήματα», που δυστυχώς στην Περιοχή μας υπάρχει μεγάλη και διαχρονική, δείχνει ότι όταν υπάρχει «εργατικό ατύχημα/δυστύχημα» πάντα υπάρχει παραβίαση ή μη σωστή τήρηση των νόμων και των κανονισμών ασφαλείας και μάλιστα όχι μια αλλά δυο και περισσότερες παραβιάσεις! Ακριβώς εκεί στηρίζεται και η άποψη ότι δεν πρόκειται για ατυχήματα αλλά για «εργοδοτικές δολοφονίες»!
Τα ερωτήματα πολλά και ζητούν απαντήσεις.
- Υπάρχει Επιθεώρηση εργασίας στα Γρεβενά ή άλλοι ελεγκτικοί μηχανισμοί; Κάνουν ελέγχους αν τηρούνται οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας
- Οι Τεχνικοί ασφαλείας,. οι οποίοι είναι υπάλληλοι του εργοδότη ή ακόμα και ο ίδιος ο εργοδότης αφού του παρέχει το δικαίωμα ο νόμος, παίζουν κάποιο ρόλο ή απλά υπάρχουν για τυπικούς και μόνο λόγους;
- Το Εργατικό Κέντρο και τα Συνδικάτα διενεργούν ελέγχους αν τηρούνται τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας; Παίζουν γενικότερα το ρόλο τους ως μαζικοί φορείς των εργαζομένων; Έχουν στην «προμετωπίδα» τους πάνω από όλα την προστασία της υγείας και της ίδιας της ζωής των εργαζομένων;
Δυστυχώς ΟΧΙ!!! Η εμπειρία δείχνει πως οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν λειτουργούν, είναι υποστελεχωμένοι και έρχονται εκ των υστέρων απλά να καταγράψουν τα συμβάντα. Το ίδιο και το συνδικαλιστικό κίνημα που περιορίζεται σε μια στενή γραφειοκρατική λειτουργία και στην τεράστια πλειοψηφία του ελέγχεται από την εργοδοσία και τους κρατικούς μηχανισμούς.
Οι εργαζόμενοι έχουν αφεθεί στην τύχη τους γι αυτό πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους προστατεύοντας οι ίδιοι τη ζωή τους. Με Εργασιακά Συμβούλια, Επιτροπές Αγώνα και όποιες μορφές οργάνωσης αυτοί επιλέξουν να σταματήσουν τα εγκλήματα να απαιτήσουν αυστηρή τήρηση των κανονισμών ασφάλειας, σύγχρονες, ανθρώπινες εργασιακές σχέσεις και αξιοπρεπείς αμοιβές.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους συναδέλφους του αδικοχαμένου εργαζόμενου και ευχόμαστε να είναι αυτό το τελευταίο εργατικό αίμα στην Περιοχή μας.
Αιώνια η μνήμη σου συνάδελφε
