Η αντιπαράθεση που αναπτύσσεται ανάμεσα στους υποψήφιους για τις εκλογές στο Επιμελητήριο Κοζάνης είναι τελείως αποπροσανατολιστική, δεν έχει καμία σχέση με τις πραγματικές ανάγκες και τα συμφέροντα των αυτοαπασχολούμενων και μικρών επαγγελματιών, βιοτεχνών και εμπόρων.
Είναι μία αντιπαράθεση για το ποιος είναι πιο ικανός στην προώθηση των στρατηγικών κατευθύνσεων ΕΕ-κυβερνήσεων-μεγάλου κεφαλαίου («πράσινη μετάβαση», μοιρασιά της «πίτας» των κονδυλίων των διαφόρων προγραμμάτων που καταλήγουν στις μεγάλες επιχειρήσεις κ.ά.), κατευθύνσεις στις οποίες συμφωνούν όλοι οι υποψήφιοι και οι οποίες έχουν τραγικές συνέπειες στην ζωή των αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ.
Οι ίδιοι οι επαγγελματίες ξέρουν καλά: Η ανασφάλεια και τα αδιέξοδα είναι η νέα «κανονικότητα». Οι υποχρεώσεις έχουν αυξηθεί (εξοντωτική φορολογία, κόστος πρώτων υλών, ενέργειας, θέρμανσης κ.ά.). Η δουλειά γίνεται όλο και πιο εξαντλητική, οι ώρες εργασίας πολλαπλασιάζονται. Το άγχος για την καθημερινή επιβίωση παραμένει. Η ακρίβεια καλπάζει στο σπίτι και στο μαγαζί, εξανεμίζει το εισόδημα. Τα χρέη παραμένουν και συχνά διογκώνονται. Οι πλειστηριασμοί είναι καθημερινό φαινόμενο. Όλα τα παραπάνω είναι αποτελέσματα της πολιτικής που έχουν προωθήσει όλες οι κυβερνήσεις όπως ο πρόσφατος φορολογικός νόμος 5073/23.
Το Επιμελητήριο ως θεσμός παρέμβασης του κράτους και της εκάστοτε κυβέρνησης, συμπράττει στην προώθηση των βασικών στρατηγικών επιλογών για τη ενίσχυση της «επιχειρηματικότητας», στην πράξη των μεγάλων επιχειρήσεων. Δεν έχει καμία σχέση με τις διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος, δεν αποτελεί έκφραση της συλλογικής δράσης και πολύ περισσότερο της αγωνιστικής διεκδίκησης. Γι΄ αυτό και η κυβέρνηση φρόντισε με τον τελευταίο επιμελητηριακό νόμο να στεγανοποιήσει ακόμα περισσότερο τη διαδικασία εκλογής ΔΣ, αποκλείοντας ουσιαστικά κάθε αγωνιστική φωνή.
Επομένως, είναι ανάγκη να καταψηφιστεί η πολιτική της ΕΕ και του μεγάλου κεφαλαίου και οι παρατάξεις που είναι ταγμένες να την προωθήσουν με κάθε κόστος.
Είναι ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας των μικρών ΕΒΕ για:
• Επιστροφή στο αφορολόγητο όριο των 12.000 €, κατάργηση της «τεκμαρτής φορολόγησης», της προκαταβολής φόρου και του ΕΝΦΙΑ.
• Μείωση των έμμεσων φόρων, κατάργηση του ΕΦΚ στα καύσιμα, κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη διατροφής, στα τιμολόγια ενέργειας, ύδρευσης, τηλεπικοινωνίας, στις υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, σε είδη πρώτης ανάγκης.
• Διαγραφή τόκων και προστίμων προς εφορία και τράπεζες. Διαγραφή του 30% του εναπομείναντος χρέους και μηνιαίες δόσεις στο 5% του εισοδήματος.
• Ακατάσχετος επιχειρηματικός λογαριασμός. Κατάργηση της προμήθειας των τραπεζών στις τραπεζικές συναλλαγές.
• Απαγόρευση κατασχέσεων πρώτης κατοικίας, επαγγελματικής στέγης, εξοπλισμού.
