Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει έντονη έξαρση των διαγνωσμένων κρουσμάτων στην πόλη μας, με επίκεντρο μεγάλους και μαζικούς χώρους όπως το Αστυνομικό Τμήμα, τα Δικαστήρια, την Πυροσβεστική, 2 σχολικές μονάδες καθώς και σε σούπερ μάρκετ της πόλης.
Η αύξηση των κρουσμάτων εύλογα ανεβάζει την ανησυχία στο λαό της Κοζάνης.
Η αναζωπύρωση της πανδημίας στην πόλη, όπως και σε όλη την Ελλάδα φέρει τη σφραγίδα της κυβερνητικής πολιτικής, που έπαιξε την υγεία του λαού στον τζόγο των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, ειδικά στον Τουρισμό και τις Μεταφορές, που κάνει «εκπτώσεις» στα υγειονομικά πρωτόκολλα και τα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, που αφήνει εκτεθειμένους χιλιάδες μαθητές, εκπαιδευτικούς και τις οικογένειές τους σε σχολεία χωρίς κανένα μέτρο προστασίας.
Η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε τον κερδισμένο χρόνο από τις θυσίες του λαού, για να θωρακίσει το δημόσιο σύστημα Υγείας από το αναμενόμενο δεύτερο κύμα στις συνθήκες του χειμώνα.
Οι δομές Υγείας της περιοχής δεν είδαν καμία αξιοσημείωτη μεταβολή σε σχέση με την 1η φάση της επιδημίας. Οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας συνεχίζουν να είναι αποψιλωμένες με μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές, ενώ στο Νοσοκομείο Κοζάνης έγιναν ελάχιστες προσλήψεις σε ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό που καλύπτουν ελάχιστο ποσοστό των κενών θέσεων και αφορούν σε επικουρικό προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Φαίνεται ξεκάθαρα ότι και από την αρχή της διαχείρισης, κριτήριο δεν ήταν η υγεία του λαού, όπως υποκριτικά έλεγε η κυβέρνηση, αλλά το να μη γονατίσει το ρημαγμένο δημόσιο σύστημα Υγείας, που με ευθύνη της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων βρίσκεται στη σημερινή κατάσταση.
Κριτήριο ήταν να ελεγχθούν καλύτερα οι συνέπειες της πανδημίας στην οικονομία, να αποφευχθούν τριγμοί στην κυβερνητική σταθερότητα από μια ανεξέλεγκτη έξαρση της πανδημίας, όπως αυτή που είδαμε σε άλλες χώρες της ΕΕ και των ΗΠΑ. Κριτήριο ήταν, επομένως, η εύρυθμη λειτουργία του καπιταλισμού. Η διεθνής, μάλιστα, δυσκολία του συστήματος στην αντιμετώπιση της πανδημίας, με τις εκατόμβες νεκρών, φανερώνει ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο, οφείλεται συνολικά στην αντιμετώπιση της υγείας ως εμπορεύματος, στη βαρβαρότητα του συστήματος.
Είναι χαρακτηριστική άλλωστε η στάση της κυβέρνησης μπροστά στο άνοιγμα των σχολείων. Μια σχολική χρονιά που ξεκίνησε με τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και υποδομές, με λιγότερες σχολικές καθαρίστριες από πέρυσι. Αυτές οι ελλείψεις είναι που διαμορφώνουν συνθήκες συγχρωτισμού στα σχολεία. Αυτές είναι οι ελλείψεις που δικαιολογημένα έβγαλαν τους μαθητές στο δρόμο!
Η δικαιολογημένη ανησυχία και αγανάκτηση πρέπει να γίνει δύναμη διεκδίκησης!
Τα όποια έκτακτα περιοριστικά μέτρα θα είναι κενό γράμμα αν δεν παρθούν τώρα ουσιαστικά μέτρα για την προστασία της υγείας. Τώρα είναι η ώρα να παλέψουμε και να απαιτήσουμε:
– Για στελέχωση τώρα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, του Νοσοκομείου με μόνιμο και σταθερό ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό. Άμεση λειτουργία της ΜΕΘ στο Νοσοκομείο Κοζάνης, με πλήρη στελέχωση.
– Μαζικά, επαναλαμβανόμενα τεστ στους εργαζόμενους στους μεγάλους χώρους δουλειάς, τις υπηρεσίες, τα σχολεία, την υγεία.
– Σχέδιο επίταξης όλων των δομών και υπηρεσιών του ιδιωτικού τομέα Υγείας και Πρόνοιας, για να μπει σε εφαρμογή, ανάλογα με τις ανάγκες (π.χ. και για τα τεστ μοριακού ελέγχου).
– Μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς με όλα τα απαραίτητα μέσα για την υγεία και την ασφάλειά τους.
– Δωρεάν χορήγηση του αντιγριπικού εμβολίου και για τον πνευμονιόκοκκο.
-Τώρα αποφασιστική μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη, ώστε κανένα τμήμα να μην έχει πάνω από 15 μαθητές. Έκτακτο κονδύλι για μαζικούς διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών. Μαζικές προσλήψεις με μόνιμο προσωπικό για την καθαριότητα των σχολείων.
– Ανάπτυξη δικτύου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας που θα εκφράζεται συγκεκριμένα και στα σχολεία. Με παρουσία νοσηλευτών στις σχολικές μονάδες, με πρόβλεψη σταθερής παρουσίας γιατρών σε ομάδες σχολείων ή και μόνιμης παρουσίας σε πολυπληθή σχολεία.
Το ΚΚΕ θα είναι στην πρώτη γραμμή των αγώνων για την υπεράσπιση της υγείας και της ζωής του λαού. Τώρα χρειάζεται πιο αποφασιστικά να δυναμώσει η δράση και η πάλη των εργαζομένων, των υγειονομικών, των μικρών αυτοαπασχολούμενων, των μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων μέσα από τα σωματεία, τους συλλόγους τους για ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας στους χώρους, για κάλυψη των αναγκών στο δημόσιο σύστημα υγείας.
