«Ο πολιτισμός ενός έθνους φαίνεται από τον τρόπο που μεταχειρίζεται τα ζώα»
Μαχάτμα Γκάντι
Αν όντως ο πολιτισμός μιας κοινωνίας ορίζεται από τον τρόπο που μεταχειρίζεται τα ζώα τότε η χώρα μας γενικότερα και η Δυτική Μακεδονία ειδικότερα, βρίσκονται πολιτισμικά πολύ πίσω. Χωρίς αμφιβολία, αυτό το ζήτημα αποτελεί πρόβλημα πολιτισμικό, υγειονομικό και κοινωνικό.
Σε όλους τους δήμους της Δυτικής Μακεδονίας παρουσιάζεται οξυμένο έως ανεξέλεγκτο το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των αδέσποτων ζώων συντροφιάς και κυρίως των σκύλων.
Χιλιάδες ανυπεράσπιστα ζώα υποσιτίζονται, κακοποιούνται και είναι εκτεθειμένα σε πολλές ασθένειες στις οποίες είναι πιο ευάλωτα λόγω της έλλειψης εμβολιασμών και του υποσιτισμού. Γενικότερα τα αδέσποτα ζουν σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης με τους υπεύθυνους των δήμων να «σηκώνουν τα χέρια» επικαλούμενοι έλλειψη χρηματοδότησης από την Πολιτεία. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό αφού εκτός των άλλων σχετίζεται και με τη δημόσια υγεία αλλά και την ασφάλεια των πολιτών.
Πιο συγκεκριμένα:
- Στο δήμο Κοζάνης, ίσως και στους άλλους δήμους, τελευταία βρίσκονται πολλά νεκρά κουταβάκια που προσβάλλονται από διάφορες ασθένειες
- Υπάρχουν καταγγελίες αλλά και οπτικό υλικό όπου τα μεγαλύτερα αδέσποτα σκυλιά, λόγω του υποσιτισμού προφανώς, τρέφονται με τα πτώματα των άτυχων κουταβιών.
- Λόγω της ανυπαρξίας στειρώσεων, για πολλά χρόνια, ο πληθυσμός των αδέσποτων ζώων συντροφιάς αυξήθηκε υπερβολικά με αποτέλεσμα να επικρατεί χάος αφού διασχίζουν τις πόλεις νηστικά και άρρωστα πολλές φορές. Οι στειρώσεις που γίνονται είναι αριθμητικά ανεπαρκείς και δεν μπορούν να λύσουν ούτε καν να περιορίσουν τον υπερπληθυσμό
- Πλέον δε γίνονται καθόλου περισυλλογές αδέσποτων αφού οι υπεύθυνοι επικαλούνται έλλειψη επαρκούς και κατάλληλου κυνοκομείου
- Πολίτες καταγγέλλουν ότι ακόμα και στα υπάρχοντα υποτυπώδη κυνοκομεία εκτός από την εγκατάλειψη ή μη επαρκή φροντίδα γίνονται ακόμα και αναίτιες θανατώσεις ζώων.
- Υπάρχουν όμως και πολλές καταγγελίες πολιτών ότι έπεσαν θύματα επιθέσεων από αδέσποτα σκυλιά πράγμα που δεν μπορεί να αποκλειστεί αφού τα ζώα είναι νηστικά και ταλαιπωρημένα.
- Ταυτόχρονα όμως υπάρχουν και καταγγελίες ότι πολλοί ασυνείδητοι συμπολίτες μας κακοποιούν ζώα που γυρίζουν ή κάθονται αμέριμνα σε διάφορα σημεία της Πόλης, γεγονός που τα κάνει επιθετικά.
Την ευθύνη προφανώς δεν την έχουν τα ζώα αλλά εμείς οι άνθρωποι γιατί εμείς «δημιουργούμε» τα αδέσποτα και δεν έχουμε καταλάβει ότι τα ζώα δεν είναι παιχνίδια αλλά συναισθανόμενα πλάσματα. Για αυτό στην αύξηση του πληθυσμού των αδέσποτων συντελούν σε μεγάλο βαθμό οι ασυνείδητοι συμπολίτες μας που εγκαταλείπουν τα ζώα τους σε διάφορα σημεία των πόλεων επειδή τα βαρέθηκαν, δεν επιθυμούν τα φροντίσουν πλέον, ή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη δαπάνη που συνεπάγεται η κατοχή ενός ζώου συντροφιάς..
Οι ηρωικές, ομολογουμένως, προσπάθειες των λίγων εθελοντών φιλόζωων, οι οποίοι ξοδεύουν πολύ χρόνο και χρήματα από τη τσέπη τους δεν αρκεί για να λύσει το πρόβλημα. Αντιθέτως αυτοί οι συμπολίτες μας βρίσκονται στο στόχαστρο άλλων πολιτών που τους θεωρούν, εντελώς άδικα, υπευθύνους για την αύξηση του πληθυσμού των αδέσποτων, επειδή τα τρέφουν και τα περιποιούνται. Ταυτόχρονα πολλές φορές βρέθηκαν κατηγορούμενοι στα δικαστήρια επειδή κατήγγειλαν ή δημοσιοποίησαν περιστατικά εγκατάλειψης, αδιαφορίας από την πλευρά των δήμων ή κακοποίησης των αδέσποτων ζώων.
Τα ζώα όπως και οι άνθρωποι έχουν κι αυτά δικαιώματα που προστατεύονται από τον Νόμο.
Οι Νόμοι 4039/2012, 4235/2014 και 4830/2021 για την προστασία και την ευζωία των ζώων απαγορεύουν την κακοποίηση (ενεργητική και παθητική), την κακή και βάναυση μεταχείριση οποιουδήποτε είδους ζώου, καθώς και οποιαδήποτε πράξη βίας εναντίον αυτών, όπως είναι η δηλητηρίαση, το κρέμασμα, ο πνιγμός, το κάψιμο, η σύνθλιψη και ο ακρωτηριασμός.
Εκτός από την ενεργητική κακοποίηση, ο νόμος απαγορεύει και την παθητική κακοποίηση: έλλειψη καταλύματος ή ακατάλληλο κατάλυμα (πχ στενά κλουβιά), μόνιμη αλυσόδεση, ακατάλληλη τροφή, έλλειψη τακτικής κτηνιατρικής φροντίδας, περίθαλψης και καθημερινής άσκησης και περιπάτου.
Η παραβίαση του Νόμου αποτελεί αυτεπάγγελτα διωκόμενο έγκλημα.
Τι πρέπει να γίνει;
- Οι Δήμοι, σύμφωνα με τον Νόμο, είναι υπεύθυνοι για την διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να εφαρμόζουν τη νομοθεσία και να αναπτύξουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης του προβλήματος. Επομένως, και οι Δήμοι της Δ. Μακεδονίας θα πρέπει να ενεργήσουν ανάλογα και να εφαρμόσουν τη νομοθεσία.
- Αναφορικά με τη χρηματοδότηση από το Υπουργείο Εσωτερικών και συγκεκριμένα την «Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς», ενώ μας πληροφορούν ότι έδωσαν άλλα 5 εκ. ευρώ, συνολικά 10 εκ. ευρώ σε 31 δήμους, στον σχετικό κατάλογο δεν βρίσκουμε ούτε ένα δήμο της Δυτικής Μακεδονίας! Το ερώτημα είναι αν υπάρχει επιλεκτική χρηματοδότηση ή αν οι δήμοι της περιοχής μας δεν ενδιαφέρθηκαν και δεν αιτήθηκαν αρμοδίως χρηματοδότηση, ή αν αιτήθηκαν για ποιους λόγους απερρίφθησαν
- Κρίνεται απαραίτητη η άμεση πρόσληψη κτηνιάτρων στις αρμόδιες υπηρεσίες για να λυθεί το πρόβλημα με τις στειρώσεις, όπως επιβάλλεται από το Νόμο. Μπορούν να γίνουν και συμβάσεις με ιδιώτες κτηνιάτρους για στειρώσεις μέχρι να στελεχωθούν οι υπηρεσίες. Δεν μπορεί να λειτουργήσει καταφύγιο αδέσποτων ζώων χωρίς τη φυσική παρουσία κτηνιάτρου, ο οποίος είναι ταυτόχρονα και διοικητικός υπεύθυνος, σύμφωνα με τον Ν.4039/2020 που ορίζει ένα κτηνίατρο ανά 50 ζώα.
- Οι δήμοι πρέπει και τυπικά και ουσιαστικά να αναλάβουν τις ευθύνες που από το νόμο τους αναλογούν, φτιάχνοντας σύγχρονα καταφύγια ζώων συντροφιάς για αξιοπρεπή διαβίωση των ζώων, επίσπευση των στειρώσεων, διευκόλυνση και πολύπλευρη προώθηση των υιοθεσιών.
- Θα πρέπει να αναπτυχθεί ειλικρινής συνεργασία με φιλοζωικές οργανώσεις και εθελοντές δίνοντάς τους επαρκή εξοπλισμό, τρόφιμα και βοηθώντας τους στη δράση χωρίς αντιπαλότητες και δικαστικές διώξεις.
- Με ευθύνη των δήμων να κατασκευαστούν, να τοποθετηθούν να λειτουργούν και να τροφοδοτούνται σταθερά, ταΐστρες/ποτίστρες για τα αδέσποτα, όπως ο νόμος προβλέπει.
- Οι άνθρωποι που ορίζονται από τους δήμους, αρμόδιοι για το θέμα των αδέσποτων, θα πρέπει να έχουν ενσυναίσθηση και να είναι ευαισθητοποιημένοι πάνω στο θέμα, από τον υπάλληλο της υπηρεσίας, μέχρι τον αιρετό. Γιατί μόνο οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ που είναι ευαισθητοποιημένοι σχετικά με τα ζώα θα λύσουν το άλυτο εδώ και πολλά χρόνια πρόβλημα της Περιοχής μας.
