Το ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής είναι το δεύτερο μεγάλο βήμα στην πορεία ανόρθωσης της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.
Το πρώτο, η εκλογή επικεφαλής το Νοέμβριο, υπήρξε απόλυτα πετυχημένο και ανάλογη συνέχεια αξιώνουν οι 212.000 πολίτες που αγκάλιασαν το εγχείρημα μας.
Το κέντρο βάρους του συνεδρίου μας, εκ των πραγμάτων, βρίσκεται στις προγραμματικές θέσεις με αιχμή το νέο κοινωνικό συμβόλαιο που παρουσιάστηκε πριν από λίγο.
Συμμετείχα στην ομάδα συντονισμού για το νέο κοινωνικό συμβόλαιο με τον Φίλιππο Σαχινίδη και τον Κώστα Γάτσιο και θέλω να κάνω μια καίρια επισήμανση.
Τόσο το επικαλυπτικό κείμενο του Γιώργου Καμίνη που είναι η εισαγωγή στο πρόγραμμα, όσο και αυτό του κοινωνικού συμβολαίου, αποτελούν μαζί ένα επαρκές θεωρητικό υπόβαθρο για την προγραμματική μας πρόταση που μας ενώνει όλους.
Με δυο λόγια, στην Ελλάδα του 2009 ούτε μπορούμε ούτε πρέπει να γυρίσουμε.
Πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά για να μην χάσουμε άλλη μια δεκαετία και βασική προϋπόθεση γι αυτό είναι να αναγνωρίσουμε με θάρρος τα αίτια που μας οδήγησαν στην κρίση. Αυτό λένε με αναλυτική επάρκεια τα κείμενα μας, αλλά αυτό δε φτάνει.
Επιβάλλεται να προχωρήσουμε στην επεξεργασία συγκεκριμένων θέσεων για μείζονα ζητήματα, που συγκροτούν ένα ριζοσπαστικό πολιτικό πρόγραμμα.
Αναφέρω ενδεικτικά κάποια παραδείγματα.
Τι κάνουμε με τον ΕΝΦΙΑ. Εδώ υπάρχει και μια διαφωνία μου με το κείμενο. Ο ΕΝΦΙΑ πιστεύω πρέπει να πάει εξ’ ολοκλήρου στην αυτοδιοίκηση και να αποτελέσει το οικονομικό υπόβαθρο για να υπάρξει διακριτός κοινωνικός προϋπολογισμός στους Δήμους με την αποκέντρωση όλων των προνοιακών πολιτικών.
Να επαναθεμελιώσουμε δηλαδή το κοινωνικό κράτος στο πλησιέστερο στον πολίτη επίπεδο όπως γίνεται στον ανεπτυγμένο κόσμο εδώ και δεκαετίες με απόλυτη επιτυχία.
Τι θα κάνουμε με την ενέργεια και ειδικότερα με τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας τη ΔΕΗ. Προσωπικά είμαι ταγμένος – στρατευμένος χρόνια ολόκληρα σε μια θέση που πήγαμε να την προχωρήσουμε το 2011,αλλά χάθηκε μέσα σε εκείνη την τρικυμία και σε όλα όσα ζήσαμε. Πρέπει να υπάρξει στρατηγικός επενδυτής στη ΔΕΗ και να σταματήσει η διάλυση της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας. Θα είναι βαρύ το τίμημα με όλα αυτά που γίνονται από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο όνομα μιας δήθεν απελευθέρωσης που δεν είναι ακριβώς απελευθέρωση, είναι διάλυση της ΔΕΗ, παρακμή ενεργειακών περιοχών και τελικά τίναγμα της κιλοβατώρας στα ύψη.
Όπως επίσης πρέπει να γίνουμε συγκεκριμένοι στο θέμα των τραπεζών. Το κείμενο μας κάνει μια διαπίστωση, ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας απαιτεί και προϋποθέτει άμεσες ξένες επενδύσεις. Συμφωνώ απόλυτα. Άλλο τόσο όμως στην προσπάθεια αυτή πρέπει να εξασφαλισθούν όροι ισότιμης συμμετοχής της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Εδώ και χρόνια η μηδαμινή ρευστότητα και τα απαγορευτικά επιτόκια είναι αποτρεπτικοί παράγοντες και αυτό δεν αλλάζει αν δεν αντιμετωπισθεί το τεράστιο πρόβλημα των κόκκινων δανείων.
Στις 4 Απριλίου 2017, μετά από πολύμηνη δουλειά που κάναμε το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη, η Φωφη Γεννηματα πρότεινε τη δημιουργία Βad Βank,θέση που δικαιώθηκε πανηγυρικά προχθές στην Ευρώπη. Η Ε.Ε. και η Ε.Κ.Τ. ευνοούν αυτή την εξέλιξη η οποία απαλλάσσει τις τράπεζες από ένα μεγάλο βάρος, βάζει νέους κανόνες και επιτρέπει τη βάσιμη αισιοδοξία ότι θα αποκατασταθεί πιο γρήγορα από όσο πιστεύουμε η ρευστότητα και θα πάμε σε σταδιακή αποκλιμάκωση επιτοκίων αλλάζοντας έτσι όλα τα δεδομένα για την επανεκκίνηση της πραγματικής μας οικονομίας.
ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ αντιμετώπισαν απαξιωτικά την πρόταση μας και όπως φαίνεται οι τραπεζίτες δεν ευνοούν μια τέτοια εξέλιξη, αυτό όμως δε σημαίνει οτι η θέση για τη δημιουργία bad bank πρέπει να απουσιάζει από το πρόγραμμα μας.
Πιστεύουμε στα πρωτεία της πολιτικής έναντι των αγορών και της οικονομίας και αυτό ας το αντιληφθούν όλοι και ιδιαίτερα οι ισχυροί του χρήματος, στις τράπεζες και αλλού.
Ξέρουμε πολύ καλά οτι η κρίση προήλθε τόσο από το πελατειακό κράτος όσο και από την επικράτηση της αγοράς έναντι της πολιτικής.
Είναι 3 θέσεις που δίνουν το μέτρο της σοβαρότητας μεγάλων θεμάτων όπου πρέπει να κινηθούμε θαρραλέα γιατί αν με ρωτάτε τι είναι το Κίνημα Αλλαγής, είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα. Μια παλλαϊκή συσπείρωση γύρω από μεγάλες αλλαγές που θα χτυπήσουν στη ρίζα το κακό που μας οδήγησε στην κρίση και τις οποίες πρέπει να ονομάσουμε καθαρά.
Αν η αναγνώριση των αιτίων που λέει με επάρκεια το προγραμματικό μας κείμενο είναι πράξη εθνικής αυτογνωσίας, το πολιτικό πρόγραμμα για το ξεπέρασμα τους είναι πράξη σεβασμού των θυσιών του ελληνικού λαού.
Όπως έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου το ΠΑΣΟΚ ιδρύθηκε για να υπηρετεί το λαό και την πατρίδα, όχι τις φιλοδοξίες των στελεχών του ή/και ιδιωτικά συμφέροντα. Και επειδή πρακτικά για το νέο ΠΑΣΟΚ μιλάμε, αυτό δηλαδή που καλείται να ενσαρκώσει τις ελπίδες και τις προοπτικές του ελληνικού λαού, έτσι νομίζω πρέπει να δούμε το νέο φορέα.
Ένα Κίνημα μεγάλων αλλαγών που θα καταστήσουν οριστικά παρελθόν την κρίση και θα ανοίξουν διάπλατα τον δρόμο για την Ελλάδα που αξίζει στις πραγματικές δυνατότητες της χώρας και στις αστείρευτες δυνάμεις του Ελληνικού λαού.
