Είναι φυσικό όλοι οι Έλληνες, ιδιαίτερα εμείς οι Μακεδόνες να αντιμετωπίζουμε με ευαισθησία αυτό το θέμα και το αποδείξαμε έμπρακτα τόσο κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, όσο και στο πρόσφατο παρελθόν.
Γνωρίζουμε ότι τη θέση της πατρίδας μας στο θέμα αυτό προσδιορίζουν δυό ορόσημα :
- Η απόφαση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το 1992.
- Η στάση της ελληνικής Κυβέρνησης στο Βουκουρέστι το 2008.
Δυστυχώς όμως σήμερα βλέπουμε την πατρίδα μας να σέρνεται σ´ έναν διάλογο με τη FYROM προκειμένου να ικανοποιηθούν οι Αμερικανο-Νατοϊκοι σχεδιασμοί στα Βαλκάνια.
Ενώ ο διάλογος με τη FYROM θα έπρεπε να αποτελεί μια πάγια στρατηγική στο πλαίσιο της καλής γειτονίας και σταθερότητας στη Βαλκανική καταντά να γίνεται υπό την πίεση των Αμερικανο-Νατοϊκών συμφερόντων.
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι το πρόβλημα με τη FYROM δεν είναι μόνο το όνομα, αλλά και ο μεγαλοϊδεατισμός και οι αλυτρωτικές διακηρύξεις που περιλαμβάνονται στο Σύνταγμα της.
Επίσης καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι μόνο το όνομα που διασφαλίζει τα εθνικά μας συμφέροντα.
Με γνώμονα τη σοβαρότητα που πρέπει να επιδειχθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα και την ευαισθησία που μας διακρίνει, ιδιαίτερα εμάς τους Μακεδόνες, επιβαλεται :
- Να κληθεί η Κυβέρνηση που έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαχείριση το θέματος να προασπίσει την εθνική ακεραιότητα και τα εθνικά συμφέροντα από κάθε είδους επιβουλές, αλυτρωτισμούς και σφετερισμούς εθνικών συμβόλων και ονομάτων.
- Όλα τα παραπάνω να εξασφαλισθούν στο διηνεκές.
Η επιζητούμενη εθνική συναίνεση και ομοψυχία μόνο σ´ αυτές τις θέσεις μπορεί να εδραιωθεί.
Κοζάνη 30/1/2018
