Από το 1995 που έγινε ο μεγάλος σεισμός μέχρι σήμερα πέρασαν σχεδόν 30 χρόνια, στο διάστημα αυτό μια γενιά έφυγε από τη ζωή μια νέα την αντικατέστησε.
Η νέα γενιά σίγουρα θα αναρωτιέται ¨ως τι¨ οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια, τα κενά οικόπεδα και ό,τι άλλο βρίσκεται κάτω από αυτά στα βορειοδυτικά της Νεάπολης;
Στην αναζήτηση των εξηγήσεων οι αντιπρόσωποι της ενδιάμεσης γενιάς ενημερώνουν τους νέους για τον σκοπό του έργου, όμως για την μη ολοκλήρωσή του σηκώνουν αμήχανα τους ώμους, δηλώνουν παντελή άγνοια.
Μαύρο πέπλο καλύπτει την υπόθεση.
Τα έργα υποδομής για την μετεγκατάσταση τελείωσαν, ωστόσο κανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνει η διανομή των οικοπέδων και με ποιον τρόπο, κανείς ούτε καν, εγγυάται ότι το έργο κάποτε, όποτε κι αν είναι, θα ολοκληρωθεί.
Δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος, δεν γνωρίζουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, φαίνεται πως δεν γνωρίζουν και οι φορείς.
Όμως πώς να γνωρίζουν οι φορείς όταν κανείς δεν ασχολείται με το θέμα και όλα δείχνουν πως το θέμα παραπέμφθηκε στις καλένδες;
Το παρόν άρθρο δεν αντιπολιτεύεται τα όργανα των φορέων.
Ποιος μπορεί να γνωρίζει;
Ο πρώτος βαθμός αυτοδιοίκησης που δεν υλοποιεί το έργο, αλλά τον αφορά επειδή γίνεται στην περιοχή ευθύνης του;
Ο δεύτερος βαθμός που το έργο τον αφορά λιγότερο, πλην όμως αυτός έχει το πάνω χέρι στην προώθησή του;
Τα συναρμόδια υπουργεία που στην χώρα μας, όλα από εκεί ξεκινούν και όλα εκεί καταλήγουν;
Σίγουρα γνωρίζει η πολιτεία, στην πολύ γενική έως και την εντελώς αόριστη, υπόστασή της.
Πάντως όταν όλα βαίνουν καλώς όλοι τα πάντα γνωρίζουμε, όταν όλα πηγαίνουν κατά διαόλου, ¨μην τον είδατε τον κυρ – Παναή¨!
Για την καθυστέρηση εγείρονται ερωτήματα, ζητείται η ανάληψη ευθυνών.
Πώς θα ολοκληρωθεί η μετεγκατάσταση όταν δεν υπάρχουν δικαιούχοι, αλλά κληρονόμοι δικαιούχων;
Πώς θα αξιοποιηθούν τα έργα υποδομής για τα οποία δαπανήθηκαν πολλά χρήματα από το υστέρημα του ελληνικού λαού αν δεν καταστεί δυνατός ο αρχικός σκοπός;
Πόσο συνδέεται η καθυστέρηση της μετεγκατάστασης με την κατάργηση του Καλλικρατικού Δήμου Νεάπολης – το θέμα χάθηκε μέσα στον σωρό των θεμάτων του ενιαίου δήμου;
Πού οφείλεται η απραξία μετά την ολοκλήρωση των έργων υποδομής μέχρι σήμερα κάποια χρόνια μετά;
Είναι η ώρα εδώ και τώρα να πραγματοποιηθεί η μετεγκατάσταση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Η καθυστέρηση δεν πάει άλλο, καταρρακώνεται το κύρος των οργάνων, οι πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους προς τους θεσμούς.
Οι πολίτες αγνοούν, αν γνώριζαν θα έπρεπε να ανέβουν στα κεραμίδια.
Το έργο αν όχι θα αναστρέψει την καθοδική πορεία της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της περιοχής θα τη φρενάρει, με την ελπίδα ότι αν κάτι νέο προκύψει για το μέλλον της περιοχής να ξεκινήσουμε από καλύτερη θέση.
Το έργο θα απαλλάξει από την πολιτεία το κόστος λειτουργίας των καταργημένων οικισμών, θα κάνει το έργο των δημοτικών υπηρεσιών αποδοτικό και τα αποτελέσματα ποιοτικά.
Τέλος το έργο μπορεί να αποτελέσει για την πολιτεία μοντέλο ανάταξης του συνόλου της υπαίθρου – η ύπαρξη μικρών μη βιώσιμων οικισμών αποτελούν μία από τις βασικές αιτίες μετακίνησης του πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Η περιφέρεια σίγουρα έχει αναπτυξιακούς πόρους που αξιοποιούμενοι μπορούν να ζήσουν έναν μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας.
Αλλά ποιος στο κράτος των Αθηνών θα ασχοληθεί με την περιφέρεια; ¨…τι να φταίει η Βουλή τι να φταιν οι εκπρόσωποι έρημοι και απρόσωποι βρε αν πονάει η κεφαλή φταίει η απρόσωπη αγάπη που έχει βρει…¨ Ο παλιός καλός Σαββόπουλος.
