Μύνημα Δημάρχου Ζευκλή Χρήστου για την Επέτειο της 28ης Οκτωμβρίου 1940

Οι μέρες των Εθνικών Επετείων είναι μια αφορμή για να θυμηθούμε πως οι προγονοί μας όταν ήρθαν αντιμέτωποι με προκλήσεις ανταπεξήλθαν με πράξεις ηρωικές.

Αυτές τους οι πράξεις θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας σε αντίστοιχες προκλήσεις για να βρούμε την διέξοδο από δύσκολες καταστάσεις.

Την 28η Οκτωβρίου 1940, ο Ελληνικός Λαός ζούσε σε ένα έντονο διχαστικό κλίμα, είχε πρόσφατα βιώσει την Μικρασιατική Καταστροφή και μια Παγκόσμια Οικονομική Κρίση. Γνώριζε, ότι σίγουρα θα βρισκόταν αντιμέτωπος με έναν υπέρτερο στρατιωτικά αντίπαλο την Ιταλία.

Για αυτό προετοιμάστηκε κατάλληλα για να εκμεταλλευτεί όσο το δυνατόν καλύτερα τα πλεονεκτήματα του, στην μεγάλη μάχη με τις στρατιές του Ιταλού δικτάτορα Μουσολίνι.

Έβαλε στην άκρη ο Έλληνας τις διαφορές του, ανταποκρίθηκε στο ρόλο που του ανατέθηκε από την ιστορία, και ο Εύζωνας μαζί με την Γυναίκα της Πίνδου με την συμπαράσταση όλων από τα μετόπισθεν, απέκρουσαν τους εισβολείς και μέσα σε τρείς μήνες κατάφεραν να καταλάβουν σχεδόν όλη τη Βόρεια Ήπειρο.

Οι Βοϊάτες στρατιώτες ήταν από τους πρώτους που τουφέκισαν τους Ιταλούς και από τους πρώτους που παρέλασαν μέσα στην Κορυτσά.

Οι γυναίκες των χωριών του Βοίου ήταν από τις πρώτες που αγνόησαν τις καιρικές συνθήκες, ζώστηκαν τα εφόδια για να συνδράμουν στον αγώνα του Ελληνικού Στρατού.

Στα ιστορικά αρχεία καταγράφεται ο ηρωισμός των στρατιωτών μας και ο φόρος αίματος που πλήρωσε το τόπος μας για την κατάληψη των ορεινών όγκων του Μοράβα – Ιβάν (ύψωμα 1878) όπου αφήσαν την τελευταία τους πνοή παλληκάρια από κάθε γωνιά του Βοίου. Το θετικό αποτέλεσμα ήρθε με την ομοψυχία και την σωστή προετοιμασία.

Αυτό είναι το μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου 1940. Την 28η Οκτωβρίου 2020, η Ελλάδα βρίσκεται απέναντι σε δύο εχθρούς. Ο ένας είναι ο γνωστός εδώ και 1.000 χρόνια από την περιοχή της Ανατολής.

Ο δεύτερος εχθρός είναι διαφορετικός, είναι αόρατος, είναι μια πανδημία που μας αναγκάζει να γιορτάσουμε την σημερινή γιορτή διαφορετικά, να δούμε το νόημα της ημέρας πιο καθαρά.

Το Βόιο ζει πιο έντονα ακόμα την έντονη οικονομική κρίση που σκεπάζει την πατρίδα μας εδώ και δέκα χρόνια και η μετανάστευση το απογυμνώνει από τα παιδιά του. Ως Έλληνες με την σωστή προετοιμασία, με ομοψυχία και έχοντας εμπιστοσύνη στις Ένοπλες Δυνάμεις μας, στους επιστήμονες μας θα περάσουμε και αυτές τις μπόρες.

Ως Βοϊάτες θα πρέπει να δούμε έγκαιρα κάθε ευκαιρία που μας παρουσιάζεται, για να την πιάσουμε από τα μαλλιά, με σχεδιασμό να την αξιοποιήσουμε σωστά, προκειμένου να ξυπνήσει στα παιδιά μας η αισιοδοξία και να θελήσουν να εξαντλήσουν κάθε προοπτική να επιστρέψουν και να ριζώσουν στον τόπο τους ,το ηρωικό Βόιο.