Το τραγικό περιστατικό στις Σέρρες αναδεικνύει για ακόμη μία φορά την σοβαρή απουσία ενός ολοκληρωμένου και ενιαίου συστήματος προστασίας του παιδιού και υποστήριξης της οικογένειας και απαιτεί την άμεση λήψη μέτρων με ολιστική θεώρηση, που να αφορούν όλα τα συστήματα: παιδί-οικογένεια- σχολείο-κοινοτικό και κοινωνικό περιβάλλον, ώστε το φαινόμενο της βίας και της παραβατικής συμπεριφοράς να αντιμετωπισθεί με έμφαση στο να προληφθεί.
Τονίζουμε παράλληλα, α) την υποστελέχωση ή ακόμη και την απουσία λειτουργίας κοινωνικών υπηρεσιών στους δήμους, β) την συνεχή μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς την απαραίτητη ενίσχυσή σε προσωπικό, πόρους και υποδομές, γ) την απουσία κοινών πρωτοκόλλων βασισμένων στην διεπιστημονικότητα και στη συνέργεια, δ) τις μη στελεχωμένες Υπηρεσίες Επιμελητών Ανηλίκων, ενώ υπάρχουν και Νομοί χωρίς κανέναν Επιμελητή Ανηλίκων, ε) την απουσία κοινωνικών λειτουργών επί καθημερινή βάση στις σχολικές μονάδες της γενικής εκπαίδευσης σταθερά και συστηματικά.
Επειδή το φαινόμενο της βίας και παραβατικότητας των ανηλίκων αποτελεί ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο, που χρήζει διεπιστημονικής αντιμετώπισης ζητάμε:
• Άμεση εφαρμογή των άρθρων 49-55 του Ν.2447/1996 για την Σύσταση Κοινωνικής Υπηρεσίας σε κάθε Πρωτοδικείο της Χώρας
• Άμεση σύσταση και στελέχωση της Υπηρεσίας Επιμελητών Ανηλίκων στην έδρα κάθε Πρωτοδικείου. (Ν. 378/76) Π.Δ. 49/79).
• Άμεση σύσταση και λειτουργία με μόνιμο προσωπικό Τμήματος Προστασίας Παιδιού και Οικογένειας στις Διευθύνσεις Κοινωνικής Πολιτικής των Δήμων με διακριτές συγκεκριμένες αρμοδιότητες στην παιδική προστασία και στην προστασία της οικογένειας.
• Θεσμοθέτηση Ενιαίων Πρωτοκόλλων Ενεργειών και Εργαλείων για τους επαγγελματίες που εμπλέκονται στην παιδική προστασία.
• Ενεργοποίηση και επικαιροποίηση του Θεσμικού πλαισίου για τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας (άρθρου 16 του Ν. 2713/1999 (ΦΕΚ 89 Α΄), όπως ισχύει) με γνωμοδοτικό και ουσιαστικό ρόλο σε κάθε τοπική κοινωνία.
• Άμεση σύσταση και λειτουργία διεπιστημονικών σχολικών Κοινωνικών Υπηρεσιών σε κάθε σχολική μονάδα (Ν.Δ. 195/1974 & Π.Δ. 50/1985).
• Μονιμοποίηση των Συμβασιούχων των Κέντρων Κοινότητας, των Δομών Καταπολέμησης της Φτώχειας, του Δικτύου δομών για γυναίκες – θύματα βίας, των ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, των Αναπληρωτών και του Επικουρικού Προσωπικού.
• Αύξηση των δαπανών για την υγεία, παιδεία και πρόνοια.
