Οι γονείς φωνάζουν γιατί πιστεύουν ότι έτσι μπορούν να επιβληθούν καλύτερα στο παιδί τους ή γιατί δεν έχουν την υπομονή να του εξηγήσουν τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνει.
Η αλήθεια όμως είναι ότι πρόκειται για μια αναποτελεσματική μέθοδο. Μελέτη του 2013 διαπίστωσε ότι η σκληρή λεκτική πειθαρχία όχι μόνο δεν περιορίζει τις προβληματικές συμπεριφορές των εφήβων αλλά ενδέχεται να τις επιδυνώσει.
Τι μπορούν λοιπόν να κάνουν οι γονείς;
Προειδοποιήστε τα παιδιά
Είναι δίκαιο να προειδοποιείτε τα παιδιά για το τι θα συμβεί όταν καθυστερούν να πάνε για ύπνο, όταν χαζεύουν αντί να διαβάζουν, όταν βλέπουν τηλεόραση ενώ δεν επιτρέπεται. Μια νηφάλια προειδοποίηση μπορεί μερικές φορές να είναι πιο αποτελεσματική από τις φωνές.
Δημιουργήστε μια λίστα με τα «Ναι»
Καθίστε μαζί με τα παιδιά σας και φτιάξτε μια λίστα με όσα αποδεκτά πράγματα πρέπει να κάνουν προτού φωνάξετε ή πείτε κάτι που θα το μετανιώσετε.
Ορίστε σαφείς κανόνες
Οταν θέτετε ορισμένουν κανόνες φροντίστε να είναι κατανοητοί και να τους τηρείτε. Οι απειλές και η γκρίνια δεν έχουν αποτέλεσμα ειδικά αν οι κανόνες παραβιάζονται και με δική σας ευθύνη.
Προσαρμόστε τις προσδοκίες σας
Με τα παιδιά, η διατήρηση ρεαλιστικών προσδοκιών είναι το κλειδί. Μπορεί να έχετε σκεφτεί διαφορετικά τα πράγματα απ’ότι μπορούν να εξελιχθούν στην πραγματικότητα. Αυτό όμως είναι κάτι για το οποίο δεν φέρουν ευθύνη τα παιδιά επομένως δεν υπάρχει λόγος να ξεσπάτε πάνω τους.
Αναγνωρίστε πότε η συμπεριφορά του παιδιού σας είναι αφορμή για να φωνάξετε
Συχνά τα ξεσπάσματα σας μπορεί να είναι μια εξωτερική εκδήλωση των δικών σας ανεκπλήρωτων αναγκών. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Γιατί φώναξα στα παιδιά μου τις τελευταίες τρεις μέρες στη σειρά; Δεν κοιμήθηκα αρκετά; Εκτός από τη συμπεριφορά των παιδιών μου, τι άλλο συμβαίνει για μένα;».Οι απαντήσεις μπορεί να είναι πολύ διαφωτιστικές.
Πηγή: todaysparent.com
