Το τελευταίο διάστημα είμαστε μάρτυρες της προσπάθειας της κυβέρνησης να πείσει τους εργαζόμενους και το λαό ότι έρχεται η «δίκαιη» ανάπτυξη, ότι φτάνουμε στο τέλος του τούνελ, βγαίνουμε από τα μνημόνια κτλ. Στα πλαίσια αυτά έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να παρουσιαστεί το άσπρο – μαύρο, με επικοινωνιακά τεχνάσματα να μας πείσουν ότι η πραγματικότητα είναι άλλη από αυτή που βιώνουμε.
Τελευταίο κρούσμα τα δημοσιεύματα που αναπαράχθηκαν και από κεντρικά ΜΜΕ ότι η ΔΕΗ Α.Ε προχώρησε αιφνιδιαστικά σε αυξήσεις των μισθών των συμβασιούχων στα οκτάμηνα.
Η πραγματικότητα είναι ότι μπήκαν στον μνημονιακό Προκρούστη τα δώρα (Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας) και επιμερίστηκαν στο μισθό. Αποτέλεσμα είναι οι συνάδελφοι οκταμηνίτες να δούν συνολικά στο μισθό τους ανεπαίσθητες αλλαγές λίγων ευρώ προς τα πάνω η προς τα κάτω ανάλογα την ειδικότητα.
Αυτές είναι οι αυξήσεις που διαφημίζουν. Αυτό που προκαλεί όμως αλγεινή εντύπωση είναι ότι το ρόλο του γραφείου τύπου της επιχείρησης στην προσπάθεια εξαπάτησης των εργαζομένων και του λαού τον έπαιξε η πλειοψηφία στο Σπάρτακο μιλώντας για «δικαίωση του συνδικάτου».
Όλα αυτά σε μια περίοδο που είναι σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση για την υπογραφή ΕΣΣΕ για το τακτικό προσωπικό και η πλειοψηφία των συνδικάτων αρνείται πεισματικά να υπογραφεί Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και για τους συμβασιούχους και εργολαβικούς εργαζόμενους.
Καλούμε τους εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας (οκτάμηνα και εργολαβίες) από κοινού μαζί με το τακτικό προσωπικό να οργανώσουμε τον αγώνα μας για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης για το σύνολο του προσωπικού.
Διεκδικούμε:
– Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης που να αναπληρώνει τις απώλειες του προηγούμενου διαστήματος για το τακτικό προσωπικό (π.χ ξεπάγωμα χρονοεπιδόματος κ.α).
– Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης για το έκτακτο προσωπικό που αυτή την στιγμή είναι στο αέρα αφού αμείβεται με απόφαση του Δ.Σ. (οκταμηνίτες) είτε αμείβεται με την κατάπτυστη ΕΓΣΣΕ των 586 και 511 μικτά (εργολαβικοί) με κατώτατο μισθό στα 751ευρώ + όλα τα επιδόματα (γάμου, τεκνων, ανθυγιεινό) , με αναγνώριση όλων των τριετιών και διατήρηση όλων των δώρων.
Μόνος δρόμος ό δρόμος του κοινού αγώνα του συνόλου των εργαζομένων για μισθούς που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες μας.
