Με αφορμή τη φιέστα (όπως αποδείχθηκε τελικά) του 1ου Συνεδρίου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της Δυτικής Μακεδονίας, που διοργάνωσε στην Κοζάνη η προηγούμενη κυβέρνηση, παρουσία και του Αλέξη Τσίπρα, είχαμε θεωρήσει ορισμένοι εξ αυτών που με “συνθήκες αχρωματοψίας” αγαπάμε τη γενέτειρά μας ότι θα άξιζε τον κόπο να παρέμβουμε μέσω καινοτόμων προτάσεων που μπορούν πραγματικά να δώσουν μεγάλη ώθηση ανάπτυξης στον τόπο μας.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο είχα τοποθετηθεί κι εγώ δημοσίως παρουσιάζοντας μια άποψη- πρόταση για τη δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης στην περιοχή μας (φυσικά όχι δομημένη στα ασιατικά πρότυπα, υπάρχουν πάμπολλες περιπτώσεις στην Ευρώπη όπου μπορούμε να παραδειγματιστούμε και να αποτελέσουν την βάση του σχεδίου της Ειδικής Φορολογικής Ζώνης).
Πρότασή που ούτε καν λήφθηκε υπόψη από τους “ειδήμονες” του ΣΥΡΙΖΑ καθώς η ατζέντα εκείνου του Συνεδρίου- παρωδία περιλάμβανε αποκλειστικά και μόνο θεματολόγιο λαϊκιστικού περιεχομένου, τοποθετήσεις κενού περιεχομένου και γενικά ήταν καθ’ ολοκληρία… “άλλα λόγια ν΄ αγαπιόμαστε”.
Όμως το θέμα της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης για την Κοζάνη, που μετ΄ επιτάσεως προτείνω εδώ και χρόνια, να εφαρμοστεί και να υλοποιηθεί στην περιοχή μας, είναι από τις πρωτοβουλίες που πρέπει να δούμε σοβαρά στο άμεσο μέλλον και να τις εφαρμόσουμε στα πρότυπα που εφαρμόζονται και αποδίδουν τα μέγιστα οικονομικά και αναπτυξιακά αποτελέσματα, σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου. Αυτός είναι και ο λόγος που επανέρχομαι και το επαναδιατυπώνω ως πρόταση, απευθυνόμενος προς κάθε αρμόδιο φορέα ή πρόσωπο που έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει και να καθορίσει το μέλλον του τόπου μας και των ανθρώπων του.
Οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) γνωρίζουν τεράστια άνθιση και περίπου 4300 ΕΟΖ λειτουργούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως. Εάν λάβουμε υπ” όψιν την υπερφορολόγηση και την άνευ προηγούμενου ανεργία στη χώρα μας και ειδικότερα στην περιοχή μας, αντιλαμβανόμαστε πως πρόκειται για μια πολιτική πρόταση χωρίς ιδιαίτερες επιφυλάξεις μιας και όπου έχει εφαρμοστεί είχε άμεσο αποτέλεσμα στην τοπική οικονομία, αλλά και σε εθνικό ακόμη επίπεδο.
Πρόκειται για μια πραγματικά φιλελεύθερη πολιτική, όπου περιλαμβάνει προτάσεις για την σύσταση μιας ζώνης και την παροχή διευκολύνσεων στους επενδυτές εντός αυτής. Διευκολύνσεις οι οποίες δεν θα μπορούν ν’ ανακληθούν από μία μεταγενέστερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Επιδιώκεται, δηλαδή, να διασφαλισθεί ένας ελάχιστος βαθμός σταθερότητας, χρονικά, για τους πιθανούς επενδυτές.
Η Ζώνη αυτή θα παρέχει οικονομικά και φορολογικά κίνητρα όπου θα μπορούν να λάβουν πολλές μορφές όπως μειωμένοι φορολογικοί συντελεστές, μειωμένα ασφαλιστικά έξοδα (με ίσα δικαιώματα στη σύνταξη αλλά και στα νοσηλεία με την υπόλοιπη επικράτεια) για εργοδότες και εργαζομένους, ακόμη και προ-εγκεκριμένες περιβαλλοντικές άδειες στις περιπτώσεις που χρειάζεται, ώστε να μην υπάρχουν αργότερα “εκπλήξεις” για τους επενδυτές.
Κάθε αρμόδιος σήμερα και ειδικά η κυβέρνηση, πρέπει να αντιληφθεί πως για να μην μοιάζει σε λίγο καιρό κρανίου τόπος η περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης λόγω των και εξελίξεων σε σχέση με τη ΔΕΗ, όπου αν και απαξιωμένη σε σχέση με το παρελθόν της ειδικά μετά τις πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης προσφέρει ακόμη το 45% του ΑΕΠ του Νομού Κοζάνης και πρέπει να ληφθούν και να υλοποιηθούν άμεσα αποφάσεις οι οποίες θα λειτουργήσουν αντισταθμιστικά στην περιοχή μας, για να συνεχίσει να υφίσταται ως ενότητα με βιώσιμους κοινωνικούς και οικονομικούς όρους.
Μόνος τρόπος εξόδου από την κρίση και δε θα σταματήσω να επιχειρηματολογώ περί αυτού ως άνθρωπος της αγοράς, είναι η αλλαγή πολιτικής ατζέντας και η στροφή στον κόσμο των επενδυτών. Όμως για να επενδύσει κάποιος και να δώσει θέσεις εργασίας πρέπει να έχει σωστό φορολογικό και πολιτικό περιβάλλον και να μην γίνεται δέκτης ιδεοληπτικών πολιτικών από την κυβέρνηση. Επιπλέον το κόστος αυτών των επενδύσεων βαρύνει τους επενδυτές και προφανώς δε χρειάζεται ούτε ένα ευρώ επένδυσης από τα κρατικά ταμεία. Εάν πολεμάς τον επενδυτή, δεν θα επενδύσει ποτέ. Για αυτό χρειαζόμαστε τα κίνητρα όπου θα φέρουν τους επενδυτές στο νόμο Κοζάνης. Ευχολόγια και αοριστολογίες δεν προσελκύουν κανένα. Συγκεκριμένή νομοθεσία όπου να συμπεριλαμβανει την απαραίτητη χωροταξική διευκρίνιση αλλά και το βαθος χρόνου όπου η πολιτεία εγγυάται την Ειδική Φορολογική Ζώνη.
Δυστυχώς η προηγούμενη κυβέρνηση μας απέδειξε πως ποτέ δεν πίστεψε κάτι τέτοιο αλλά και ουδέποτε θέλησε να εφαρμόσει τον τρόπο της οικονομικής ανάπτυξης κάθε προηγμένης οικονομίας στον πλανήτη.
Αυτή η γωνία της πατρίδας μας, η Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, γειτνιάζει με τα Βαλκάνια και ως γνωστών πάρα πολλοί επιχειρηματίες έχουν μεταναστεύσει και επενδύσει στις γειτονικές χώρες. Εάν λοιπόν δεν πάρουμε το πλεονέκτημα στα χέρια μας με τη λήψη ουσιαστικών πολιτικών αποφάσεων, το οικονομικό τέλος του νόμου μας θα έρθει δυστυχώς με μαθηματική ακρίβεια. Τώρα είναι η στιγμή των μεγάλων αναπτυξιακών αποφάσεων. Υπάρχουν προτάσεις εφικτές, όπως αυτή που μόλις περιέγραψα, υπάρχει ο τρόπος και κυρίως υπάρχει μια κυβέρνηση κι ένας πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης που θέλει και μπορεί να αλλάξει σελίδα στον τόπο μας, να φέρει την ανάπτυξη και για γίνει συνώνυμο μιας νέας δημιουργικής εποχής για την περιοχή μας και για τους ανθρώπους της.
Κάτανας Χάρης
