Επίσημες απαντήσεις από την Κυβέρνηση στη Βουλή για την είδηση ότι 46 Δημόσια Νοσοκομεία είτε αρνούνται είτε θέτουν ανυπέρβλητα εμπόδια σε γυναίκες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε διακοπή κύησης, ζητά ο Βουλευτής Κοζάνης Πάρις Κουκουλόπουλος, μαζί με άλλους είκοσι έξι συναδέλφους του Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.
Στην Ερώτηση που κατέθεσαν χθες Τρίτη 17/2, επισημαίνεται πως η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου κατοχύρωσε το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε γυναίκας στην αυτοδιάθεση και τον έλεγχο του σώματός της, δικαίωμα που -όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ- συχνά ακυρώνεται στην πράξη εντός του Ε.Σ.Υ., προκαλώντας μια απαράδεκτη ταξική διάκριση εις βάρος των μη προνομιούχων γυναικών που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν στον ιδιωτικό τομέα.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ:
Προς: Υπουργό Υγείας, κ. Άδ. Γεωργιάδη
Θέμα: Διασφάλιση της πρόσβασης των γυναικών στη δωρεάν και ασφαλή διακοπή κύησης στα Δημόσια Νοσοκομεία της Χώρας
Το δικαίωμα της γυναίκας στην αυτοδιάθεση του σώματός της και η πρόσβαση σε ασφαλείς υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας αποτελούν αδιαπραγμάτευτες κατακτήσεις σε κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή Δημοκρατία. Στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ με την ιστορική μεταρρύθμιση του Ν. 1609/1986 της Κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, κατοχύρωσε νομικά και ηθικά το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε γυναίκας στην αυτοδιάθεση και τον έλεγχο του σώματός της. Εντούτοις, πρόσφατα δημοσιεύματα και έρευνες (News 24/7) φέρνουν στο φως μια ζοφερή πραγματικότητα: το δικαίωμα αυτό συχνά ακυρώνεται στην πράξη εντός του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ).
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ, 46 Δημόσια Νοσοκομεία στη Χώρα είτε αρνούνται είτε θέτουν ανυπέρβλητα εμπόδια σε γυναίκες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε διακοπή κύησης. Οι αναφερόμενες αιτίες αφορούν την επίκληση «λόγων συνείδησης» από το ιατρικό προσωπικό, την έλλειψη διαθέσιμων ραντεβού ή ακόμα και την ηθικολογική αποθάρρυνση των γυναικών από υγειονομικούς λειτουργούς.
Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε μια απαράδεκτη ταξική διάκριση: οι γυναίκες που έχουν την οικονομική δυνατότητα καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα, ενώ όσες στερούνται πόρων βρίσκονται σε αδιέξοδο, εκτεθειμένες σε κινδύνους για την υγεία τους ή σε ψυχολογική πίεση. Είναι αδιανόητο, εν έτει 2026, ένα κεκτημένο δικαίωμα να μην διασφαλίζεται στην πράξη και να υπάρχει αδυναμία πρόσβασης σε μια νόμιμη ιατρική πράξη στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Δεδομένου ότι η Δημόσια Υγεία οφείλει να εγγυάται την καθολική και δωρεάν πρόσβαση σε όλες τις νόμιμες ιατρικές πράξεις,
Δεδομένου ότι η άρνηση παροχής νόμιμων υπηρεσιών υγείας στα Δημόσια Νοσοκομεία συνιστά κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών.
Δεδομένου ότι η επίκληση «αντίρρησης συνείδησης» είναι ατομικό δικαίωμα, αλλά δεν μπορεί να λειτουργεί ως συλλογικό εμπόδιο που καταργεί τη λειτουργία ολόκληρων Κλινικών ή Νοσοκομείων.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1) Είναι σε γνώση του Υπουργείου ο αριθμός των Δημόσιων Νοσοκομείων που δεν εκτελούν διακοπές κύησης;
2) Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει το Υπουργείο, ώστε κάθε Δημόσιο Νοσοκομείο με Γυναικολογική Κλινική να διασφαλίζει την πρόσβαση στην εν λόγω ιατρική πράξη;
3) Υπάρχει πρόβλεψη για τη δημιουργία ενός κεντρικού μηχανισμού καταγραφής και ελέγχου των αιτημάτων διακοπής κύησης στο ΕΣΥ, ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση του νόμου και η προστασία των γυναικών από φαινόμενα ηθικού εξαναγκασμού;
4) Ποια είναι τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου για τον αριθμό των διακοπών κύησης που πραγματοποιήθηκαν στα Δημόσια Νοσοκομεία τα τελευταία δύο έτη ανά περιφέρεια;
