Πενήντα* ένα χρόνια μετά την ίδρυσή του, το ΠΑΣΟΚ έρχεται στη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης να κάνει τη διαφορά. Με τη δύναμη της Αλλαγής στο DNA μας, με τις αξίες της Σοσιαλδημοκρατίας πιστό οδηγό μας, βγάζουμε στον “αέρα” μια διαφορετική οικονομική, αναπτυξιακή και κοινωνική πρόταση διακυβέρνησης, ικανή να ξεριζώσει τα ισχυρά βολεμένα συμφέροντα και να φυτέψει ξανά τον σπόρο του ονείρου στην απογοητευμένη δύσπιστη κοινωνία.
Τις τελευταίες ημέρες ακούγονται διάσπαρτα αποσπασματικά μέτρα για μεμονωμένες κατηγορίες συμπολιτών μας, τα οποία επίκειται να ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός. Διαβάζουμε δε ρεπορτάζ που ευθέως συσχετίζουν τα μέτρα με τα ποσοστά της Ν.Δ. σε συγκεκριμένες κατηγορίες (“focus groups”). Πόσο αξιόπιστη, αποτελεσματική και μεσομακροπρόθεσμα ωφέλιμη για τον τόπο μπορεί να είναι μια τέτοια οικονομική πολιτική, κοντόφθαλμα προσηλωμένη στη μικροκομματική λογική του “πάρε – δώσε”;
Η Χώρα χρειάζεται ολική Αλλαγή πολιτικών προτεραιοτήτων, θέτοντας στο επίκεντρο την προοπτική ευημερίας της κοινωνικής πλειοψηφίας, όχι την προοπτική κερδοσκοπίας της ισχυρής ολιγαρχίας. Έπειτα από έξι χρόνια διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, ο κανόνας “κάθε γενιά ζει καλύτερα από την προηγούμενη” παραμένει μακρινό παρελθόν. Η αναστροφή αυτής της στρέβλωσης αναδεικνύεται σε κορυφαία υποχρέωση όλων μας.
Το μοντέλο “real estate – κατανάλωση – τουρισμός”, εμμονική προμετωπίδα κάθε επιλογής του Πρωθυπουργού, είχε εξ αρχής ημερομηνία λήξης. Η προκλητική αισχροκέρδεια των ελίτ, όπως το χρυσό πάρτι “κεκλεισμένων των θυρών” στην ενέργεια, εξανεμίζουν κάθε ίχνος δικαιοσύνης στους ισχνούς ρυθμούς ανάπτυξης. Οι πρωτοφανείς πόροι δισεκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας πιάστηκαν στο “δίχτυ” των εφήμερων σκοπιμοτήτων. Μια ματιά στο επενδυτικό κενό, στο επίμονο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, στο δυσθεώρητο κόστος ζωής, στο ποσοστό παιδικής φτώχειας, ιδίως στον δείκτη PPS για το κατά κεφαλήν ΑΕΠ εκπεφρασμένο σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, σκιαγραφεί γλαφυρά την αναποτελεσματικότητα κομβικών πεπραγμένων της Κυβέρνησης, τη δυσμενή απόκλιση της Χώρας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και, τελικά, το τέλμα όπου έχει εγκλωβιστεί ο λαός μας.
Στρέφουμε το βλέμμα στην ελληνική περιφέρεια. Στις εν υπνώσει δυνάμεις της υπαίθρου, που παραμένουν καταδικασμένες στην αφάνεια της έλλειψης αγροτικής και περιφερειακής πολιτικής, ξεχασμένες στον πάτο της πρωθυπουργικής λίστας προτεραιοτήτων. Η έντιμη αγροτιά διψά για στήριξη και σύγχρονα αναπτυξιακά εργαλεία. Τα ερειπωμένα χωριά αναμένουν τα κίνητρα που θα γεμίσουν ξανά τις πλατείες τους. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση λαχταρά να σπάσει τα δεσμά του υπέρμετρου “επιτελικού” συγκεντρωτισμού. Η μεταποίηση μάταια περιμένει στοιχειώδη βιομηχανική πολιτική. Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα αναζητά ρευστότητα και θωράκιση μπροστά στην προέλαση διαδικτυακών κολοσσών του εξωτερικού. Αυτούς ακούμε, με αυτούς διαβουλευόμαστε, προτείνοντας ένα καινοτόμο παραγωγικό μοντέλο δίκαιης, βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης με έμφαση στην περιφέρεια, που αξιοποιεί τις ανεκμετάλλευτες δυνάμεις της και ρίχνει φως στα μοναδικά πλεονεκτήματα κάθε σπιθαμής της επικράτειας.
Θέτουμε γερά προγραμματικά θεμέλια για μια προοδευτική ποιοτική διακυβέρνηση που δεν υπαγορεύεται από ισχυρά συμφέροντα, αλλά πηγάζει από τις ανάγκες της διπλανής πόρτας, απαντά στο δημιουργικό όραμα της νέας γενιάς και υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον σε μια πατρίδα ισχυρή με μια κοινωνία που ευημερεί. Θεμέλια όπως η Ενεργειακή Δημοκρατία, η Φορολογική Δικαιοσύνη, η αδιαπραγμάτευτη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ένα ακμαίο Εθνικό Σύστημα Υγείας, μια σύγχρονη Δημόσια Παιδεία και ένα Κράτος Πρόνοιας που σέβεται την αξία κάθε συνανθρώπου μας.
Πιστεύουμε σε ένα Κράτος που οργανώνεται και λειτουργεί με αποκέντρωση, διαφάνεια, αξιοκρατία και σεβασμό στους θεσμούς. Όσο το ανθρώπινο δυναμικό του παραμένει το χειρότερα αμειβόμενο στην Ε.Ε., κάθε πρόοδος φαλκιδεύεται. Η αξιοπρέπεια στις αμοιβές των Δημοσίων Υπαλλήλων, με άμεση αφετηρία τον 13ο μισθό, είναι προφανές προαπαιτούμενο ανάταξης.
Προτάσσουμε ολοκληρωμένες λύσεις για ανάκτηση των “ξηλωμένων” εργασιακών δικαιωμάτων στον ιδιωτικό τομέα και επαναφορά Συλλογικών Διαπραγματεύσεων που, μεταξύ άλλων, θα δίνουν δυνατότητα στους κοινωνικούς εταίρους να συμφωνήσουν και αναδρομικό “ξεπάγωμα” τριετιών. Η Κυβέρνηση αναιτιολόγητα τις απορρίπτει, όπως τη θέση μας για κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, αλλά και για νέο ΕΚΑΣ στους χαμηλοσυνταξιούχους, που τόσες φορές αρνήθηκε.
Εν κατακλείδι, στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής γνωρίζουμε και σεβόμαστε τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε. για ετήσιο “ταβάνι” δαπανών. Μακριά από εμάς τα παίγνια δημοσιονομικού λαϊκισμού. Εντός των δεδομένων δημοσιονομικών ορίων, όμως, εμείς βλέπουμε την πολιτική αλλιώς, ακριβώς γιατί κοιτάζουμε τους συμπολίτες μας στα μάτια. Απέναντι στη σταθερότητα των ανισοτήτων, κόντρα στους εκφοβισμούς “Μητσοτάκης ή χάος”, υπάρχει εναλλακτική αξιόπιστη απάντηση. Θα ακουστεί ηχηρά, ρεαλιστικά και τεκμηριωμένα από τον Πρόεδρό μας, Νίκο Ανδρουλάκη, στη Δ.Ε.Θ. και είμαι αισιόδοξος πως πολύ σύντομα θα αντηχήσει παντού ως πλειοψηφική απαίτηση Αλλαγής.
* Άρθρο του Πάρι Κουκουλόπουλου, Βουλευτή Κοζάνης και Υπεύθυνου ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, στο αφιέρωμα ενόψει ΔΕΘ της ιστοσελίδας Libre.
