Έως και σε τριπλασιασμό των δημοτικών τελών, τουλάχιστον στην Αττική, είναι πιθανό να οδηγήσει το σχέδιο της κυβέρνησης για δημιουργία έξι εργοστασίων καύσης σε όλη τη χώρα. Αυτό προβλέπουν ειδικοί στην διαχείριση απορριμμάτων που μίλησαν στο aftodioikisi.gr, δεδομένου του υψηλούς κόστους δημιουργίας των συγκεκριμένων εργοστασίων που δεν χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκά κονδύλια αλλά και του υψηλού λειτουργικού κόστους μέσω ΣΔΙΤ, υπολογίζεται ότι το κόστος διαχείρισης ενός τόνου απορριμμάτων στην Αττική από περίπου 55 ευρώ που είναι σήμερα είναι πιθανό να εκτιναχθεί στα 150 με 160 ευρώ. Κι αυτό γιατί ήδη επιβάλλεται η επιβάρυνση των 35 ευρώ (από 20 το 2022) του τέλους ταφής για το 2025 (σ.σ. που θα αυξηθεί σε 45 το 2026 και 55 το 2027), στην οποία πρέπει να προστεθούν και τουλάχιστον 40 με 50 ευρώ για το (τεράστιο) εργοστάσιο καύσης δυναμικότητας έως και 700.000 τόνων ετησίως που θα δημιουργηθεί στην Αττική.
Υπενθυμίζεται ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει διαρρέυσει τις έξι περιοχές που θα δημιουργηθούν τα εργοστάσια καύσης αλλά και τη δυναμικότητά τους (Ρόδοπη, Κοζάνη, Κέντρο Πελοποννήσου -Αρκαδία, Ηλεία ή Αχαΐα -, Βοιωτία, Αττική και Ηράκλειο Κρήτης), ωστόσο δεν έχει προσδιορίσει τη δυναμικότητα του εργοστασίου στην Αττική. Αναφορικά με την μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας πληροφορίες αναφέρουν ότι το εργοστάσιο θα χωροθετηθεί πιθανότατα στην Χαλυβουργική, ενώ οι ίδιες πληροφορίες επιμένουν ότι και το εργοστάσιο της Βοιωτίας θα κατασκευαστεί σε παλιό λατομείο στα όρια με την Αττική, κοντά στην Αττική Οδό στο ύψος της Ελευσίνας.
Να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα εργοστάσια είναι εκτός του διαγωνισμού για την χωροθέτηση εργοστασίων επεξεργασίας των απορριμμάτων της Αττικής, ο οποίος αναμένεται να γίνει το επόμενο διάστημα.
Δυτικό Μέτωπο: 25ετείς συμβάσεις με δήμους & «χαράτσι»
Στο θέμα των εργοστασίων καύσης αναφέρεται με εκτενή ανακοίνωσή του αλλά και ένα κατατοπιστικό βίντεο το «Δυτικό Μέτωπο», τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση γνωρίζει ότι τέτοιου τύπου μονάδες καύσης δεν χρηματοδοτούνται από την ΕΕ, διότι δε θεωρούνται συμβατές με τους στόχους της κυκλικής οικονομίας. Προκειμένου, όμως, να κρύψει τη χρόνια αναποτελεσματικότητα του κράτους στην ανακύκλωση, αλλά και για να εξυπηρετήσει τα εργολαβικά συμφέροντα, αποφάσισε να τις κάνει χωρίς ευρωπαϊκά κονδύλια, με τη γνωστή μέθοδο των Συμπράξεων Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), δηλαδή, με συγχρηματοδότηση με τους ιδιώτες. Οι Δήμοι θα υπογράψουν με τους ιδιώτες 25ετείς συμβάσεις, οι οποίες θα ορίζουν το τίμημα ανά τόνο, που θα κληθούν να το πληρώσουν οι «χρήστες» της υπηρεσίας, δηλαδή οι δήμοι και οι δημότες, μέσω των δημοτικών τελών. Με δεδομένο το υψηλό κατασκευαστικό κόστος -που πρέπει να αποσβεστεί- και το υψηλό λειτουργικό κόστος -που πρέπει να αποφέρει σημαντικά κέρδη- θα έχουμε να κάνουμε με ένα καθόλου ευκαταφρόνητο «χαράτσι» και με περαιτέρω αύξηση του συνολικού κόστους διαχείρισης», προστίθεται.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Όταν ένα υπουργείο επιλέγει τη μέθοδο των διαρροών, προκειμένου να προετοιμάσει την κοινή γνώμη, σημαίνει πως τη φοβάται και επιχειρεί να μετρήσει τις αντιδράσεις της. Ακριβώς αυτό κάνει και το ΥΠΕΝ, προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για τις μονάδες καύσης.
Παρουσίασε τα βασικά σημεία μιας μελέτης σκοπιμότητας, για τη δημιουργία δικτύου μονάδων «ενεργειακής αξιοποίησης αστικών σύμμεικτων αποβλήτων», με μοναδικούς προσκεκλημένους τους βασικούς «παίχτες» της ενέργειας (ΤΕΡΝΑ, ΑΚΤΩΡ, MOTOR OIL, METLEN – Μυτιληναίος, ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ) και φρόντισε να διαρρεύσει το σενάριο για τη χωροθέτηση των μονάδων, προκειμένου να μετρήσει αντιδράσεις.
Το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ είχε προειδοποιήσει γι’ αυτήν την εξέλιξη, από την περίοδο της διαβούλευσης για το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), το 2020. Η Κυβέρνηση, προκειμένου να επιβάλει τις μονάδες καύσης, έθεσε τον υπερφίαλο στόχο της μείωσης των προς ταφή αποβλήτων κάτω από 10%, μέχρι το 2030, με την υποσημείωση ότι οι στόχοι αυτοί «δεν μπορούν να επιτευχθούν αν δεν υπάρξει ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων»!!!
Οι στόχοι αυτοί ήταν υψηλότεροι, ακόμη και από τους στόχους που έθεταν οι ευρωπαϊκές οδηγίες, οι οποίες έκαναν λόγο για 15% ταφή, μέχρι το 2035, υπό την προϋπόθεση η χώρα – μέλος να ανακυκλώνει πάνω από το 60% το 2020. Με την ανακύκλωση σε εθνικό επίπεδο να μην ξεπερνά το 15%, είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι, αφενός, η καύση έρχεται να υποκαταστήσει την (ανύπαρκτη) ανακύκλωση και, αφετέρου, πρέπει να καίγονται (και) τα ανεπεξέργαστα σύμμεικτα απορρίμματα του πράσινου κάδου.
Τώρα, η κυβέρνηση -ερήμην της αυτοδιοίκησης, των φορέων διαχείρισης και των πολιτών- επιχειρεί να υλοποιήσει ένα σχέδιο με έξι (6) μεγάλες μονάδες καύσης απορριμμάτων, με τρόπο ακόμη χειρότερο και από αυτόν που προβλέπονταν αρχικά στο ΕΣΔΑ. Δηλαδή, με μονάδες καύσης, που θα καίνε και σύμμεικτα (ανεπεξέργαστα) απορρίμματα, εκτός από τα δευτερογενή καύσιμα (RDF, SRF), τα οποία παράγονται στις μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων (ΜΕΑ) και μέρος τους καίγεται, ήδη, στην τσιμεντοβιομηχανία.
Χωρίς χρηματοδότηση από την ΕΕ, οι πολίτες επωμίζονται όλο το κόστος
Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι τέτοιου τύπου μονάδες καύσης δεν χρηματοδοτούνται από την ΕΕ, διότι δε θεωρούνται συμβατές με τους στόχους της κυκλικής οικονομίας. Προκειμένου, όμως, να κρύψει τη χρόνια αναποτελεσματικότητα του κράτους στην ανακύκλωση, αλλά και για να εξυπηρετήσει τα εργολαβικά συμφέροντα, αποφάσισε να τις κάνει χωρίς ευρωπαϊκά κονδύλια, με τη γνωστή μέθοδο των Συμπράξεων Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), δηλαδή, με συγχρηματοδότηση με τους ιδιώτες. Οι Δήμοι θα υπογράψουν με τους ιδιώτες 25ετείς συμβάσεις, οι οποίες θα ορίζουν το τίμημα ανά τόνο, που θα κληθούν να το πληρώσουν οι «χρήστες» της υπηρεσίας, δηλαδή οι δήμοι και οι δημότες, μέσω των δημοτικών τελών. Με δεδομένο το υψηλό κατασκευαστικό κόστος -που πρέπει να αποσβεστεί- και το υψηλό λειτουργικό κόστος -που πρέπει να αποφέρει σημαντικά κέρδη- θα έχουμε να κάνουμε με ένα καθόλου ευκαταφρόνητο «χαράτσι» και με περαιτέρω αύξηση του συνολικού κόστους διαχείρισης.
Το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ έχει τονίσει σε όλους τους τόνους πως η κυβέρνηση και το λόμπυ των σκουπιδιών αξιοποιούν το αδιέξοδο που οι ίδιοι δημιούργησαν -με τα αξιοθρήνητα ποσοστά ανάκτησης, με την εξάντληση του ΧΥΤΑ Φυλής, με την απουσία εναλλακτικών χώρων ταφής και με το υπέρογκο κόστος διαχείρισης- για να επιβάλουν ως σωτήρια λύση την καύση. Προσπαθούν να αποκρύψουν το τεράστιο περιβαλλοντικό κόστος των μονάδων. Με τις νέες μακροχρόνιες συμβάσεις οι δήμοι θα δεσμευτούν σε συγκεκριμένες ποσότητες, καθιστώντας την ανακύκλωση ασύμφορη οικονομικά. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τεράστιες ποσότητες πολύτιμων υλικών, που θα μπορούσαν να ανακυκλωθούν, να οδηγούνται στις μονάδες καύσης. Το φυσικό – κοινωνικό περιβάλλον των -ήδη, υποβαθμισμένων- περιοχών, στις οποίες σχεδιάζεται να εγκατασταθούν οι μονάδες καύσης θα υποβαθμιστεί ακόμη περισσότερο.
Το έχουμε πει και τεκμηριώσει χιλιάδες φορές και με πολλούς τρόπους: το σημερινό μοντέλο διαχείρισης των αστικών αποβλήτων -είτε με ταφή, είτε με καύση- είναι μη βιώσιμο περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά. Το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, αντί των κερδοσκοπικών, φιλο-εργολαβικών σχεδιασμών της κυβέρνησης, προτάσσει την αποκεντρωμένη διαχείριση, με δημόσιο χαρακτήρα και με έμφαση στην πρόληψη, στην προδιαλογή και στην ανάκτηση υλικών. Και το έχει κάνει, όχι με λόγια, αλλά με συγκεκριμένες προτάσεις και μεθοδολογία.
Κατά συνέπεια, εκφράζουμε την πλήρη αντίθεσή μας στα κυοφορούμενα σχέδια καθιέρωσης της καύσης ως βασικής μεθόδου διαχείρισης των αστικών αποβλήτων και στο πλαίσιο αυτό δεσμευόμαστε να αναπτύξουμε μια πολυεπίπεδη καμπάνια ενημέρωσης και κινητοποίησης των πολιτών της Αττικής, σε πρώτη φάση, για να τα αποτρέψουμε.
