Στην πρόσφατη ευρεία συνάντηση στην ΠΕΔ, ήταν όλοι εκεί.
Το ΔΣ της ΠΕΔ Δυτικής Μακεδονίας, αυτοδιοικητικοί, βουλευτές της περιοχής (5 από 8), σε μία ακόμα συγκέντρωση προβληματισμού. Ωστόσο, για ακόμα μια φορά, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από ζητήματα που έχουν αναλυθεί ξανά και ξανά – χωρίς να αλλάζει τίποτα στην πράξη.
Αυτό που έγινε πιο ξεκάθαρο από ποτέ είναι ότι οι τοπικές αρχές παραμένουν εγκλωβισμένες, χωρίς ουσιαστική ανεξαρτησία. Δεν πρόκειται πια για απλούς περιορισμούς – η εξάρτηση από την κεντρική κυβέρνηση είναι απόλυτη. Οι τοπικές διοικήσεις λειτουργούν ως εκτελεστικοί βραχίονες άνωθεν αποφάσεων, χωρίς την ελευθερία να σχεδιάσουν, να εφαρμόσουν ή να δημιουργήσουν.
Και όσο δεν υπάρχει σχέδιο τοπικά, με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες της περιοχής, συνεχίζουμε να ζούμε την ίδια επώδυνη πραγματικότητα: συρρίκνωση, ερήμωση, ακρίβεια.
Η περιβόητη «πτώση της ανεργίας» οφείλεται, στην πραγματικότητα, στη δραματική μείωση του παρονομαστή: στην έξοδο των νέων, στη φυγή του ανθρώπινου δυναμικού, στη διάλυση του κοινωνικού ιστού.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ύστερα από σχεδόν έξι χρόνια διακυβέρνησης, δεν έχει πια κανένα περιθώριο να αποποιείται τις ευθύνες της. Η ακρίβεια, η ανεργία, η υποβάθμιση της ζωής, η μαζική έξοδος νέων και επαγγελματιών, βαραίνουν αποκλειστικά την πολιτική της.
Οι τοπικές κοινωνίες πρέπει επιτέλους να αφεθούν ελεύθερες να δημιουργήσουν. Η συνεχής κεντρική παρέμβαση όχι μόνο δεν βοηθά αλλά καταπνίγει κάθε δημιουργική πρωτοβουλία.
Αυτή τη φορά, ας ελπίσουμε οι εξαγγελίες να μην εξυπηρετήσουν άλλη μια φορά τους ίδιους γνωστούς επιχειρηματικούς κύκλους εξ Αθηνών. Η Δυτική Μακεδονία και η ΠΕ Κοζάνης χρειάζεται πολιτικές για το σύνολο του λαού της, όχι για λίγους και ισχυρούς.
