Πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε η ίδρυση δύο Ωνάσειων πρότυπων Σχολείων στην Κοζάνη, από τα 22 που θα λειτουργήσουν, Γυμνάσια και Λύκεια, με χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Ωνάση. Το σχετικό νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή και θα συζητηθεί στις 24 Ιανουαρίου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων.
Τα Ωνάσεια Δημόσια σχολεία σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, αποφασίστηκε να λειτουργήσουν σε περιοχές της χώρας που αντιμετωπίζουν κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις. Αποτελούν έναν άλλο τύπο σχολείου, τα οποία δεν πρόκειται να λύσουν κανένα από τα προβλήματα ούτε της περιοχής, ούτε της εκπαίδευσης. Γιατί η περιοχή χρειάζεται παραγωγική ανασυγκρότηση και η εκπαίδευση απαιτεί ποιοτικά δημόσια σχολεία. Σήμερα η κυβερνητική πολιτική της υποχρηματοδότησης, της αργοπορημένης κάλυψης των εκπαιδευτικών κενών στη λογική της εξοικονόμησης χρημάτων και οι τεράστιες ελλείψεις στην υλικοτεχνική υποδομή των δημόσιων σχολείων, έχουν ως συνέπεια την υποβάθμισή τους.
Ταυτόχρονα, η ίδρυση ξεχωριστών- ακριβών σχολείων όπως τα Ωνάσεια, τα οποία απευθύνονται σε λίγους και εκλεκτούς, θα δημιουργήσουν σχολεία δύο ταχυτήτων. Η μορφωτική ανισότητα θα ενταθεί, εντείνοντας με τη σειρά της τις ήδη υπάρχουσες κοινωνικές ανισότητες και τους ταξικούς φραγμούς στην περιοχή που πλήττεται από τις συνέπειες της απολιγνητοποιησης. Βέβαια η αντίληψη ότι «μια κοινωνία χωρίς ανισότητες είναι αντίθετη στην ανθρώπινη φύση…» αποτελεί τον ιδεολογικό πυρήνα της κυβέρνησης και εκφράζεται από τον ίδιο τον πρωθυπουργό για “το παιδί από το Περιστέρι που θέλει να γίνει ψυκτικός και το παιδί από τα βόρεια προάστια που θέλει να σπουδάσει”.
Η παροχή της δημόσιας εκπαίδευσης αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση της οικογένειας και τις μαθησιακές ιδιαιτερότητες που έχει το καθένα. Η κυβέρνηση εκχωρεί αυτή την υποχρέωση σε ένα ιδιωτικό ίδρυμα, ώστε να μπορεί να αποφασίζει από την πρόσληψη των εκπαιδευτικών, οι οποίοι πληρώνονται από το κράτος, μέχρι το αναλυτικό πρόγραμμα, ανοίγοντας έτσι την κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καταφέρνοντας ένα ακόμη χτύπημα στους μη προνομιούχους της περιοχής.
Η παιδεία είναι γνωστό ότι αποτελεί τον πυλώνα του κοινωνικού κράτους και η δημόσια και δωρεάν Παιδεία μας αφορά όλες και όλους. Γι αυτό και πρέπει να την διαφυλάξουμε.
