Αναστάτωση και προβληματισμός προκλήθηκε την Πέμπτη 15 Γενάρη 2026 αφού για πολλοστή φορά υπήρχε αδυναμία κάλυψης του ακτινολογικού τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Πτολεμαΐδας «Μποδοσάκειο» από ακτινολόγο ιατρό.
Ωστόσο σήμερα κοινοποιήθηκε έγγραφη αναφορά της μοναδικής ιατρού του ακτινολογικού προκειμένου να γίνει προσωρινή αναστολή της λειτουργίας του τμήματος σαν μέσο πίεσης προς τη διοίκηση για να λάβει τα στοιχειώδη μέτρα, ως όφειλε, για να προστατεύσει ασθενείς και εργαζόμενους.
Η έλλειψη ακτινολόγων στο νοσοκομείο Πτολεμαΐδας είναι άλλο ένα κομμάτι στο παζλ που συνθέτει την συνολική εικόνα της έλλειψης προσωπικού στο νοσοκομείο μας.
Ειδικά για το θέμα του ακτινολογικού τμήματος σαν Σωματείο Εργαζομένων είχαμε προειδοποιήσει και μάλιστα με δημόσια ανακοίνωση από τον Ιούλιο του 2025, επανήλθαμε στη Γενική Συνέλευση τον Νοέμβριο του 2025 και παρόλα αυτά η ίδια κατάσταση όχι μόνο συνεχίστηκε αλλά επιδεινώθηκε.
Σήμερα το πρωί, παρουσία υπηρεσιακών παραγόντων του νοσοκομείου, σαν Σωματείου Εργαζομένων πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στη διοίκηση και σε επικοινωνία με τον διοικητή του νοσοκομείου κ. Κετικίδη Ι. τον καλέσαμε να πάρει άμεσα μέτρα, να γίνει άμεση αποκατάσταση λειτουργίας του ακτινολογικού τμήματος, να παρθούν μέτρα που θα διασφαλίζουν ασθενείς και προσωπικό.
Από την πλευρά του ο κ. διοικητής ανέφερε ότι το ακτινολογικό θα λειτουργήσει χωρίς γιατρό για κάποιες μέρες μέχρι να αποκατασταθεί το πρόβλημα, δηλαδή μέχρι να επανέλθει η συνταξιούχος γιατρός με μπλοκάκι. Μέχρι τότε όσες ακτινογραφίες ή αξονικές γίνονται σε μέρες που δεν υπάρχει γιατρός θα στέλνονται στο νοσοκομείο της Κοζάνης ή σε εξωτερικό συνεργάτη. Αντίστοιχα για αξονικές που χρειάζονται σκιαγραφικό οι ασθενείς θα διακομίζονται.
Τονίσαμε ότι για εμάς τα μέτρα αυτά είναι «μπαλώματα», ότι οι ασθενείς θα υπόκεινται σε τεράστια ταλαιπωρία, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται επιπλέον πληρώματα και οχήματα του ΕΚΑΒ κλπ. Τονίσαμε ότι μόνο με τις μόνιμες προσλήψεις προσωπικού μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που άλλωστε η διοίκηση το γνωρίζει εδώ και αρκετό διάστημα και κάποτε θα προέκυπτε, με αυτό τον τρόπο.
Τελικά αυτό που συνέβη είναι ότι το ακτινολογικό του γειτονικού νοσοκομείου δεν ανταποκρίθηκε στις ανάγκες για γνωματεύσεις, ο δε εξωτερικός συνεργάτης δεν λειτουργεί μετά το απόγευμα και την νύχτα και άρα οι εφημερεύοντες γιατροί στις κλινικές ή στα ΤΕΠ ήταν αναγκασμένοι να γνωματεύουν μόνοι τους τις απεικονιστικές εξετάσεις. Μια σειρά διαγνωστικές εξετάσεις όπως οι υπέρηχοι αποκλείστηκαν.
Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη. Να μην αναρωτιούνται ορισμένοι «γιατί δεν έρχονται γιατροί» όταν υπάρχει και χρονίζει αυτό το κλίμα, όταν δίνονται τόσο χαμηλοί μισθοί σε σχέση με την ευθύνη και το ωράριο, με τις συνεχείς εφημερίες, με την εργασιακή εξουθένωση (burnout) που υπόκεινται οι γιατροί αλλά και το υπόλοιπο προσωπικό.
Η υγεία δεν μπορεί να λειτουργεί με πρόχειρες λύσεις και «μπλοκάκια».





























