Ένα ακόμη σύστημα που στοχεύει να περιορίσει τα επικίνδυνα φαινόμενα στους δρόμους εξετάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, στρέφοντας αυτή τη φορά την προσοχή της στην υπερβολική ταχύτητα.
Η Ευρώπη έχει θέσει εδώ και αρκετά χρόνια τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας στο επίκεντρο της στρατηγικής της, προωθώντας μια σειρά μέτρων που αποσκοπούν τόσο στην εναρμόνιση των κανόνων μεταξύ των κρατών-μελών όσο και στην υιοθέτηση νέων κανόνων που μπορούν να περιορίσουν τις επικίνδυνες συμπεριφορές πίσω από το τιμόνι.
Στο πλαίσιο αυτό, το τελευταίο διάστημα έχουν ήδη δρομολογηθεί ή συζητούνται σημαντικές αλλαγές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η καθιέρωση της δοκιμαστικής περιόδου για τους νέους οδηγούς, αλλά και οι αλλαγές στις διαδικασίες ανανέωσης των αδειών οδήγησης για τους ηλικιωμένους, με μεγαλύτερη έμφαση στους ιατρικούς ελέγχους και στην αξιολόγηση της οδηγικής ικανότητας.
Πλέον, στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται η υπερβολική ταχύτητα, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται πως εξετάζει ένα νέο σύστημα που φιλοδοξεί να πάει την ενεργητική ασφάλεια των αυτοκινήτων ένα βήμα παραπέρα.
Σύμφωνα με την νέα αυτή πρόταση που βρίσκεται στο τραπέζι των ευρωπαϊκών θεσμών και φαίνεται να συγκεντρώνει αυξανόμενο ενδιαφέρον, όλα τα νέα αυτοκίνητα θα πρέπει να εξοπλίζονται με μια συσκευή που θα συνδυάζει δεδομένα από το GPS και τους αισθητήρες του οχήματος, προκειμένου να γνωρίζει τόσο την πραγματική ταχύτητα κίνησης όσο και το όριο που ισχύει στον συγκεκριμένο δρόμο.
Εφόσον διαπιστωθεί σημαντική υπέρβαση, το σύστημα θα μπορεί να επεμβαίνει αυτόματα, περιορίζοντας τη δυνατότητα του οδηγού να συνεχίσει να επιταχύνει.Στην πράξη, η τεχνολογία αυτή θα μπορεί να μειώνει την απόδοση του κινητήρα, εμποδίζοντας το όχημα να αναπτύξει μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτή που επιτρέπεται.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει δε και το χρονοδιάγραμμα που συζητείται από πλευράς Βρυξελλών, καθώς σύμφωνα με τις πληροφορίες, εφόσον η πρόταση εγκριθεί, θα μπορούσε να καταστεί υποχρεωτική για όλα τα νέα μοντέλα που θα κατασκευάζονται από το 2030 και μετά.
Σε κάθε περίπτωση, οι πρώτες αντιδράσεις δεν είναι ιδιαίτερα θετικές. Πιο συγκεκριμένα, αρκετοί αναλυτές και ειδικοί της ασκούν έντονους προβληματισμούς απέναντι στην πρόταση, επισημαίνοντας αφενός ότι υπάρχουν αρκετές πραγματικές συνθήκες οδήγησης στις οποίες η άμεση επιτάχυνση μπορεί να αποτελέσει στοιχείο ασφάλειας και όχι επικινδυνότητας και αφετέρου πως η αξιοπιστία των συστημάτων αναγνώρισης των ορίων ταχύτητας που χρησιμοποιούνται σήμερα δεν είναι ιδιαίτερα πειστική, παρά το γεγονός πως θεωρούνται ήδη υποχρεωτικά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το σενάριο όπου ένα όχημα κινείται σε αυτοκινητόδρομο, αλλά το σύστημα αναγνωρίζει λανθασμένα το όριο ταχύτητας ενός παράδρομου ή μιας εξόδου, κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά σε μια διαδρομή.Σε μια τέτοια περίπτωση, η απότομη μείωση της ισχύος του αυτοκινήτου θα μπορούσε, σύμφωνα με αρκετούς ειδικούς, να δημιουργήσει σημαντικούς κινδύνους για την ασφάλεια των επιβατών και των υπόλοιπων χρηστών του δρόμου.
