Δεκαπενταύγουστος και τα πανηγύρια πέρασαν. Ας γυρίσουμε για λίγο πίσω, για να δούμε πώς γλεντούσαν οι παππούδες μας.
Χωρίς μικρόφωνα και μεγαφωνικές εγκαταστάσεις, με λίγα όργανα, ένα να γλέντι πιο απλό, πιο αυθόρμητο και, ίσως, πιο ανθρώπινο.
Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας αναγράφεται «Αγία Παρασκευή». Διόλου απίθανο να προέρχεται από το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής, πιθανότατα κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου.
Υπάρχει επίσης η υπογραφή «Μ. Κακάλης». Εάν πρόκειται για τον Μηνά Κακάλη, που ήταν νονός μου, μπορώ να τον αναγνωρίσω στη φωτογραφία: είναι όρθιος, δεύτερος από δεξιά, με το καλό κοστούμι και το ψάθινο καπέλο.
Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο της Λόλας Σκορδάρη, την οποία ευχαριστώ θερμά που μου την εμπιστεύτηκε.
Είναι μεγάλη η χαρά μου, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον σκοπό αυτής της προσπάθειας και συμβάλλουν στη διάσωση και την ανάδειξη της ιστορικής μνήμης της Σιάτιστας.
