Χρήστος Ι. Κολοβός
Δρ Μηχανικός Μεταλλείων – Μεταλλουργός Μηχανικός ΕΜΠ.
τ. Διευθυντής Κλάδου Μεταλλευτικών Μελετών & Έργων ΔΕΗ ΑΕ/Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας.
Ο τίτλος αφορά την υπόθεση της Ακρινής, αλλά βεβαίως αφορά και τους υπεύθυνους της μαζικής δολοφονίας στη σύγκρουση των τρένων.
Με το άρθρο 28 του ν. 3937/2011 καθορίστηκε ρητά και ξεκάθαρα πως «1. Οι οικισμοί Ακρινής του Νομού Κοζάνης και Αναργύρων του Νομού Φλώρινας, που γειτνιάζουν με ορυχεία και με εδάφη που διαθέτουν λιγνιτοφόρα κοιτάσματα, καθώς και με χώρους εκτεταμένων αποθέσεων, λόγω της δραστηριότητας της ΔΕΗ Α.Ε., μετεγκαθίστανται για λόγους δημόσιας ωφέλειας που συνίσταται στην παραγωγή του δημόσιου αγαθού της ηλεκτρικής ενεργείας και προς προστασία της ποιότητας ζωής, κατ` εφαρμογή των κειμένων διατάξεων περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, μεταλλείων και Μεταλλευτικού Κώδικα και συναφών διαδικασιών περί μεταφοράς οικισμών, οι οποίες, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της μετεγκατάστασης, θα πρέπει να ολοκληρωθούν σε χρόνο που δεν θα υπερβαίνει τα δέκα (10) έτη από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, εκδιδομένων των, σε κάθε στάδιο, προβλεπόμενων για την πλήρωση των ανωτέρω σκοπών κανονιστικών πράξεων.
Με σχετικό άρθρο μου, τον περασμένο Ιούλιο, είχα επισημάνει πως αυτά λέει ο νόμος του 2011 κι ανεξάρτητα του αν συμφωνούσε κανείς ή όχι τότε με τις ενέργειες των πολιτικών, που οδήγησαν στην πιο πάνω πρόβλεψη του νόμου, πλέον η μετεγκατάσταση ήταν νόμος και δουλειά των πολιτικών είναι να φροντίζουν για την τήρηση των νόμων. Σήμερα πια, αφού οι κάτοικοι της Ακρινής δεν «τσίμπησαν» με τις «χάντρες και τα καθρεφτάκια» που τους έταξαν κι έδειξαν πως δεν ανέχονται την κοροϊδία, με την παρ. 8 του άρθρου 162 του πολυνομοσχεδίου για τη ΡΑΕ, η κυβέρνηση καταργεί το νόμο του 2011! «8. Η παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 3937/2011 (Α’ 60), κατά το μέρος που προβλέπει τη μετεγκατάσταση του οικισμού «Ακρινής του Νομού Κοζάνης» καταργείται.» Κι αυτό το κατέθεσε στη Βουλή την 1/3/2023, ακριβώς την ημέρα που δεκάδες νέοι άνθρωποι δολοφονήθηκαν στα Τέμπη από ενέργειες και παραλείψεις των πολιτικών.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά και ξεκάθαρα: οι πολιτικοί μόνοι τους έθεσαν το 2011 μια προθεσμία για να κάνουν τη δουλειά τους κι επειδή, με δική τους υπαιτιότητα, δεν την έκαναν, έρχονται το 2023 και λένε «Έλα, μωρέ! Και τι έγινε που δεν σεβαστήκαμε την προθεσμία και την υποχρέωσή μας απέναντι στο νόμο;»
Αυτό σίγουρα δεν είναι ούτε ηθικό ούτε και νόμιμο! Με περίσσιο θράσος η κυβέρνηση νομίζει πως, επειδή έχει μια μαντρωμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η Συνταγματική υποχρέωσή της για τήρηση των νόμων μπορεί να πεταχτεί στα σκουπίδια. Ο νόμος του 2011 όριζε δεκαετή προθεσμία για ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών κι όποια Συνταγματική εκτροπή κι αν μηχανευτεί τώρα η κυβέρνηση, η μη τήρηση της πρόβλεψης του νόμου για τη δεκαετία έχει ήδη συντελεστεί.
Ο πρωθυπουργός κι οι Υπουργοί, πριν αναλάβουν καθήκοντα, έχουν ορκιστεί «στο όνομα της Αγίας, Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους και να υπηρετούν το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού». Και αντίστοιχο όρκο δίνουν οι βουλευτές, σύμφωνα με το άρθρο 59 του Συντάγματος. Δεν χρειάζεται λοιπόν καν να περιμένουμε τους νομικούς και τους Συνταγματολόγους να μας πουν αν στην περίπτωση της Ακρινής η προωθούμενη ρύθμιση είναι «αμφίβολης (sic) νομιμότητας» ή η κυβέρνηση έχει παραβιάσει τον όρκο που έδωσε: η παραβίαση είναι καραμπινάτη κι ανήκει πλέον στη δικαιοδοσία της δικαστικής εξουσίας, η οποία καλείται ν’ αποδείξει στην πράξη πως δεν είναι ουρά της εκτελεστικής εξουσίας.
Περιμένουμε βεβαίως αφενός την αντιπολίτευση να θέσει θέμα Συνταγματικότητας, αφετέρου τους τοπικούς βουλευτές της ΝΔ να καταψηφίσουν την σχετική διάταξη νόμου, διαφορετικά γίνονται κι αυτοί επίορκοι και συνένοχοι στην παραβίαση του Συντάγματος. Καθώς πολύ σύντομα θα έχουμε και βουλευτικές αλλά και αυτοδιοικητικές εκλογές, όλοι οι επίδοξοι πολιτευτές θα πρέπει να μας πουν αν βλέπουν παραβίαση του Συντάγματος. Καθώς τελικά, σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο του άρθρου 120 (Ακροτελεύτια διάταξη) του Συντάγματος, «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».
