Η Γαλατινή φόρεσε τα καλά της για να γιορτάσει σήμερα της Αναλήψεως του Κυρίου με τον δικό της μοναδικό τρόπο.
Από νωρίς το πρωί πλήθος πιστών και καβαλάρηδων ανηφόρισαν για το εξωκλήσι της Αναλήψεως χτισμένο στα 1290 μέτρα από το 770 που λειτουργούσε ως μοναστήρι.
Μετά την θεία Λειτουργία και την περιφορά της εικόνας οι καβαλάρηδες, συνεχίζοντας ένα έθιμο που ευλαβικά τηρούν εδώ και χρόνια, θα επιστρέψουν στο χωριό για να παρελάσουν όλα τα μέλη του Ιππικού ομίλου Γαλατινής “Ηνίοχος”, με την συνοδεία ορχήστρας παρουσία πλήθους κόσμου.
Οι γυναίκες του πολιτικού συλλόγου Γαλατινής ετοίμασαν και προσέφεραν το γνωστό ρυζόγαλο, όπως το έθιμο απαιτεί σε μια κτηνοτροφική περιοχή, που τον μήνα Μάη γίνεται ιδιαίτερα το μυρωδάτο…
Το ρυζόγαλο ήταν το πρώτο κι απαραίτητο κέρασμα που είχε να προσφέρει κάθε σπίτι στις “Αρζουγαλίνες”, δηλαδή στους ξένους που έρχονταν στο πανηγύρι, από τα γύρω χωριά και κυρίως από τη Σιάτιστα. Εκείνα τα χρόνια ξεκινούσαν κατά καραβάνια κι έρχονταν από τις δύο συνοικίες της, τη Χώρα και τη Γεράνεια. Όλα τα παιδιά χαίρονταν να έχουν στο σπίτι τους αρζογαλίνες κι έβγαιναν στη Ράχη η τα Αντριαράθκα και καρτερούσαν από την προηγούμενη μέρα…
Οι παρέες επισκεπτών που έρχονταν στο χωριό, μερικές φορές ήταν τόσο μεγάλες, που ήταν ν’ απορεί κανείς, πού θα βρισκόταν τόσο ρυζόγαλο για να φάνε όλοι. Το ρυζόγαλο όμως ήταν έθιμο να γίνεται εκείνη ακριβώς την ημέρα, γιατί το Μάη και τον Ιούνιο, που ήταν η εποχή της άνοιξης στο χωριό, υπήρχε άφθονο χορτάρι κι ένα σωρό αγριολούλουδα κι αγριοβότανα στα βοσκοτόπια, με αποτέλεσμα τα πρόβατα να βγάζουν πολύ και καλής ποιότητας ολόπαχο γάλα.
Η αφθονία στο γάλα δημιούργησε το έθιμο του ρυζόγαλου, ενώ το τυρί φέτα που παράγονταν εκείνη την περίοδο, ήταν το καλύτερο όλης της χρονιάς, το μαΐσιο τυρί, που ήταν περιζήτητο.
Τις εκδηλώσεις διοργανώνουν ο Ιππικός όμιλος Γαλατινής με τον Πολιτιστικό Σύλλογο και την Τοπική Κοινότητα.
Ρεπορτάζ – Σύνταξη: Δέσποινα Αμαραντίδου
