Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με μια ιστορική, όπως χαρακτηρίστηκε, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και απολύτως θριαμβευτική για τον Δήμο Σερβίων, απόφαση (υπ’ αριθμόν 1613/2024) ακύρωσε και όσες από τις άδειες εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάρκων στο δάσος «Μάνα Νερού» της Δημοτικής Κοινότητας Μεσιανής, δεν είχαν ανακληθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας.
Η δικαίωση ήρθε μετά την άσκηση εκ μέρους του Δήμου Σερβίων και εννέα κατοίκων της Κοινότητας Μεσιανής αίτησης ακύρωσης, ενώπιον του ΣτΕ, κατά των αποφάσεων αυτών περί χορήγησης αδειών εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάρκων, οι οποίες εκδόθηκαν χωρίς την παραμικρή περιβαλλοντική αξιολόγησή τους, παρά τον μεγάλο αριθμό τους (77 στο σύνολό τους).
Πιο συγκεκριμένα, ο Δήμος Σερβίων μόλις έλαβε γνώση των μαζικών αδειοδοτήσεων μικρών φωτοβολταϊκών πάρκων στην εν λόγω περιοχή, οι οποίες κρίθηκαν από τη διοίκηση ως μη έχουσες σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά μικρής – τοπικής σημασίας, προσέφυγε στη δικαιοσύνη, επικαλούμενος το συνολικό μέγεθος του έργου (40 MW). Στο πλαίσιο της αρμοδιότητας και ευθύνης του για προστασία της αειφορίας του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής και των συνδεδεμένων με αυτήν ανθρωπογενών δραστηριοτήτων, ο Δήμος Σερβίων, ισχυρίστηκε ότι η κατασκευή του έργου πλήττει τα αγαθά αυτά, των οποίων ο σεβασμός αποτελεί θεμέλιο λίθο για τη συνέχιση της ύπαρξης και της ευημερίας του συνόλου του Δήμου.
Το ΣτΕ με την απόφασή του και μετά τη σκληρή μάχη που έδωσε ο Δήμος Σερβίων, δικαίωσε την επιλογή αυτή, κρίνοντας ότι η αρμόδια Διοίκηση ουδέποτε ερεύνησε και αξιολόγησε τις προκαλούμενες αθροιστικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τα έργα αυτά, με αποτέλεσμα την ακύρωσή τους και την ματαίωση του έργου σε μία περιοχή ήδη εξαιρετικά βεβαρυμένη.
Το ΣτΕ, λοιπόν, με την απόφασή του αυτή, ήρε σε έναν βαθμό τις αρνητικές συνέπειες στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον, που θα επέφερε η εγκατάσταση των 77 φωτοβολταϊκών σταθμών στην περιοχή του δάσους «Μάνα Νερού», προστατεύοντος ένα μοναδικό οικοσύστημα “Μακεδονικής δρυός”, μία περιοχή που αποτελεί έναν σπάνιο οικολογικό θησαυρό, καλύπτοντας 70.000 στρέμματα δρυός που αποτελούν σημαντικό πνεύμονα πρασίνου και ζωτικό στοιχείο για την τοπική γεωργία και κτηνοτροφία.
Ο Δήμος Σερβίων με υπευθυνότητα, επιστημονικότητα και φιλική διάθεση προς τις ήπιες μορφές παραγωγής ενέργειας δεν θα πάψει να επαγρυπνά για την προστασία των δημόσιων περιβαλλοντικών αγαθών, άμεσα συνδεδεμένων με την ευημερία των πολιτών και τις προοπτικές ανάπτυξής τους.
