Ο μελανοκυτταρικός σπίλος (κρεατοελιά) θεωρείται καλοήθης εκδήλωση πολλαπλασιασμού των μελανοκυττάρων, τα οποία από την άλλη πλευρά, είναι βασικά συστατικά της βασικής κυτταρικής στοιβάδας της επιδερμίδας.
Ένας επιδερμικός σπίλος είναι προϊόν καλοήθους πολλαπλασιασμού των κυττάρων της επιδερμίδας.
Οι κρεατοελιές (σπίλοι) μπορούν να αφαιρεθούν με δύο χειρουργικές μεθόδους:
- Με εκτομή (κοπή) με ή χωρίς ράμματα
- Με shaving, χρησιμοποιώντας ένα νυστέρι χωρίς τη χρήση ραμμάτων.
Παρότι η εκτομή με λέιζερ έχει δοκιμαστεί για κρεατοελιές, δεν είναι η μέθοδος επιλογής για αυτές που έχουν μεγαλύτερο βάθος, καθώς η δέσμη φωτός του λέιζερ δεν διεισδύει αρκετά βαθιά και δεν απομένει ιστός για να εξεταστεί παθολογοανατομικά.
Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με σπίλους, ενώ σε άλλες περιπτώσεις εμφανίζονται στην πορεία της ζωής. Η έκθεση στον ήλιο φαίνεται να παίζει ένα ρόλο στην ανάπτυξη τους και μπορεί ακόμη να παίζει και ρόλο στην ανάπτυξη των άτυπων ή δυσπλαστικών σπίλων.
Ο ρόλος της κληρονομικότητας δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Πολλές οικογένειες έχουν έναν τύπο σπίλου γνωστό ως δυσπλαστικό ή άτυπο, ο οποίος φαίνεται να αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης μελανώματος.
Η κλινική εξέταση συστήνεται μια φορά ετησίως σε ανθρώπους με παρουσία σπίλων όπως επίσης και η χαρτογράφηση και γενικότερα προτείνεται η αποφυγή παρατεταμένης έκθεσης στον ήλιο.
Δεν υπάρχει περίπτωση παρενέργειας από την αφαίρεση σπίλου. Αντίθετα σε πολλές περιπτώσεις η αφαίρεση του μπορεί να αποβεί και σωτήρια καθώς μπορεί να αλλάξει σε βάθος χρόνου και να μεταβληθεί σε μελάνωμα.
Πηγή:Newsbeast.gr
