102 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη γενοκτονία των Ελλήνων του πόντου, όταν στις 19 Μαΐου 1919, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού.
Πρόκειται για μία από τις πιο μαύρες στιγμές της Ιστορίας όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά και για την ανθρωπότητα ολόκληρη. Με την Γενοκτονία των Ποντίων αφανίστηκε από τις πατρογονικές του εστίες ένα ζωηρό κομμάτι του ελληνισμού που πάλευε για την επιβίωσή του για περίπου 3000 χρόνια…
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων την περίοδο 1914-1923 εναντίον των Ελληνικών Πληθυσμών του πόντου, ήταν οι σφαγές, η εκτόπιση, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και οι πορείες θανάτου στην έρημο.
Αποδίδουμε ελάχιστο φόρο τιμής και προσκύνημα στις 353.000 Ελλήνων Ποντίων, που σφαγιάσθηκαν, βιάσθηκαν, που λεηλατήθηκε το βιός τους, στους επιζήσαντες ξεριζωμένους που εκδιώχθηκαν βιαίως από τις προαιώνιες εστίες του Πόντου. Θύτης ο τουρκικός εθνικισμός, που μηχανεύτηκε δεκάδες τρόπους βίας για να ξεριζώσει τους Πόντιους από τη γη τους.
Ύψιστο χρέος μας η διατήρηση της ιστορικής μας μνήμης και χωρίς ίχνος ρεβανσισμού ζητούμε το αυτονόητο: την αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας και την παράδοση της Τουρκίας στην ιστορική κρίση.
Οι νεκροί και οι ζωντανοί ζητούν δικαίωση.
Από την Εκτελεστική Γραμματεία του Ν.Τ. Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Κοζάνης
