Μέσα στο κατακαλόκαιρο, την 1η Αυγούστου, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έδωσε προς «διαβούλευση» τη «Στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τη δημιουργία δικτύου μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης ΑΕΠΥ (Απορριμματογενείς ενεργειακές πρώτες ύλες) από Αστικά Στερεά Απόβλητα», που αφορά στην κατασκευή 6 μονάδων καύσης απορριμμάτων σε όλη τη χώρα. Ο Αύγουστος φαίνεται ότι είναι ο αγαπημένος μήνας, διαχρονικά των κυβερνήσεων, για αποφάσεις που αφορούν στη διαχείριση των απορριμμάτων. Όπως την 1η Αυγούστου 2019, όπου η τότε απελθούσα διοίκηση ΣΥΡΙΖΑ στην Περιφέρεια Αττικής, μαζί και με τη νεοεκλεγείσα διοίκηση της ΝΔ, αποφάσιζαν μέσα στο κατακαλόκαιρο τη δημιουργία μιας νέας χωματερής, ένα τεράστιο “πανωσήκωμα” στο ΧΥΤΑ Φυλής.
Οι 6 μονάδες καύσης απορριμμάτων, το σχέδιο για τις οποίες είχε παρουσιαστεί το προηγούμενο διάστημα παρουσία επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό, προβλέπεται να γίνουν στις ακόλουθες περιοχές: Ροδόπη ή Ξάνθη, Κοζάνη, Αρκαδία ή Αχαΐα ή Ηλεία, Αττική, Βοιωτίας και Ηράκλειο Κρήτης.
Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη, αυτή της καρκινογόνας καύσης – ακόμη και σύμμεικτων απορριμμάτων – με εργοστάσια που από τη μια θα πρέπει να τροφοδοτούνται με σκουπίδια διαρκώς, ενώ από την άλλη θα “χαντακώνουν” την υγεία και την ποιότητα ζωής των κατοίκων των περιοχών όπου θα εγκατασταθούν. Με το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) του 2020 η κυβέρνηση της ΝΔ άνοιξε χώρο και στους μονοπωλιακούς ομίλους των εργοστασίων καύσης, τον οποίο διεύρυνε παραπέρα με την τροποποίησή του το 2023. Δρόμος που είχε ανοίξει με το ΕΣΔΑ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το 2015.
Στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, όπου όλα πουλιούνται και αγοράζονται, ο φυσικός πλούτος και το περιβάλλον, όχι απλά δεν προστατεύονται, αλλά μετατρέπονται σε εμπορεύματα και πεδίο δράσης επιχειρηματικών ομίλων. Ακόμα κι όταν κλίνεται σε όλες τις πτώσεις “η προστασία του περιβάλλοντος”, αυτό γίνεται για να δοθεί η δυνατότητα να επενδυθούν κεφάλαια που λιμνάζουν.
Αυτό συμβαίνει και στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων, όπου τα σκουπίδια είναι «χρυσός» για τους λίγους, όπως για παράδειγμα η μεγάλη “μπίζνα” της ανταποδοτικής ανακύκλωσης, με τα «πράσινα» σπιτάκια που κοστίζουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και δίνουν “ψίχουλα” σε ανθρώπους που παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί.
Και η τελευταία εξέλιξη, που πρόκειται για μια περιβαλλοντική και υγειονομική “βόμβα”, με τη “σφραγίδα” της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπογραμμίζει την ανάγκη να δυναμώσει ο εργατικός – λαϊκός αγώνας, για να κλείσει το αίσχος της χωματερής στη Φυλή και να μην έχουμε άλλα παρόμοια εγκλήματα στην Αττική και σε όλη τη χώρα, για να μην προχωρήσει η καρκινογόνα καύση, για να γίνεται η διαχείριση των απορριμμάτων με κριτήριο την προστασία της υγείας, της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος.
