Και έρχεται εκείνη η ώρα που κάθε γονιός τρέμει στη σκέψη της, εκείνη η ώρα που το παιδί σου «μετακομίζει» στο δωμάτιό του, που σου απαντάει με μουγκρητά, που το χαμόγελό του εξαφανίζεται σταδιακά και σε κοιτάει με εκείνο βλέμμα (μανούλα που ζεις την εφηβεία ξέρεις τι εννοούμε) λες και εσύ φταις για όλα και τότε αναρωτιέσαι «Τώρα, τι κάνουμε;
Ψυχραιμία! Έχεις περάσει από αυτό το στάδιο, ξέρεις τι συμβαίνει. Πρέπει και μπορείς να το αντιμετωπίσεις και εμείς είμαστε εδώ για να σου δώσουμε 5 συμβουλές για να πορευτείς πατώντας πάντα στο δικό σου «μαμαδίστικο» ταμπεραμέντο.
Τα όρια είναι απαραίτητα
Το μεγάλωμα παιδιών προϋποθέτει να υπάρξει μια ισορροπία μεταξύ γονέα-εφήβου έτσι ώστε να προστατευτούν τα θέλω και τα πρέπει και των δύο πλευρών. Η αρχή και το τέλος για να προστατευτεί αυτή η ισορροπία είναι οι κανόνες, τα όρια. Κάθε σπίτι, όπως έχει το δικό του προσωπικό στυλ, πρέπει να έχει και το δικό του προσωπικό σύστημα κανόνων.
Το σημαντικό στο όλο εγχείρημα είναι να υπάρχει σεβασμός. Καθώς οριοθετούνται τα πρέπει και τα θέλω, οφείλουμε πάντα να έχουμε στο μυαλό μας πόσο ζωτικής σημασίας είναι για έναν έφηβο να νιώθει ανεξάρτητος και ελεύθερος μέσα στο σπίτι του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπακούει και σε κάποιους κανόνες συμπεριφοράς. Μην φοβηθείς λοιπόν, γίνε ο νομοθέτης του σπιτιού σου.
Ο έφηβος-ενήλικας του σπιτιού
Η εφηβεία εκτός από ορμόνες, φέρνει ανασφάλεια, αναποφασιστικότητα και ένα συνονθύλευμα υπαρξιακών προβλημάτων που οδηγεί σε νεύρα και ξεσπάσματα. Αυτή είναι η στιγμή που θα αποδείξεις ότι η μητρότητα σε έχει σμιλέψει έτσι, ώστε να μεταμορφωθείς σε πρέσβειρα καλής θελήσεως με σούπερ δύναμη τις διαπραγματευτικές σου ικανότητες. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι αυτό που ήθελες και εσύ όταν ήσουν έφηβη. Να είσαι και να νιώθεις σημαντική! Είναι στο χέρι σου να νιώθει το παιδί σου ενεργό μέλος του σπιτιού. Να παίρνει μέρος σε αποφάσεις που αφορούν το ίδιο αλλά και το σπίτι. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει να είναι υπεύθυνο και να εκτιμά τον εαυτό του.
Ο θυμός φέρνει θυμό
Να σου θυμίσουμε μια πραγματικότητα που σίγουρα έχεις βιώσει ή βιώνεις. Είσαι κουρασμένη (πρωτότυπο!), προσπαθείς να συντονίσεις άλλη μία μέρα το βασίλειο της τρέλας και, σαν να μην φτάνει αυτό, έχεις να αντιμετωπίσεις μία μαινόμενη οντότητα που παραφυλάει στο σπίτι έτοιμη για καυγά και αντιρρήσεις. Εκεί τι κάνεις; Ξέρουμε τι θέλεις να κάνεις, όμως συγκρατήσου. Όπως η βία φέρνει βία έτσι και ο θυμός μόνο θυμό μπορεί να φέρει. Πριν ηρεμήσεις το σπλάχνο σου, πρέπει να ηρεμήσεις εσύ ίδια. Βαθιές αναπνοές, χαμόγελο (συγκρατημένο πάντα!) και χιούμορ. Αυτά είναι τα όπλα σου. Συζήτησε με το παιδί σου, άκουσε το και συμβούλεψε το. Δείξε την κατανόηση που χρειάζεται και θα το δεις ότι κάποια στιγμή θα την εισπράξεις.
Βοήθησέ το παιδί να διοχετεύσει την ενέργειά του
Κάθε παιδί, ειδικά την περίοδο της εφηβείας, βρίσκεται σε φάση αναζήτησης. Ψάχνει να βρει τον εαυτό του, τη δική του ταυτότητα και συνήθως βρίσκει και καινούρια «κολλήματα» στα οποία στη αρχή προσκολλάται σχεδόν εμμονικά και στη συνέχεια τα παρατάει με στυγνή αδιαφορία. Γίνε εσύ ο άνθρωπος ο οποίος θα ενδιαφερθεί. Ενημερώσου για το τι του αρέσει και τι όχι, βοήθησέ το να εντοπίσει τους στόχους του και να προσηλωθεί σε αυτούς. Δώσε το έναυσμα για να ενδιαφερθεί και να πειθαρχηθεί μέσα από τα δικά του θέλω.
Δεν χρειάζεται κριτική
Η κριτική δεν είναι θεμιτή ακόμα και αν είναι καλοπροαίρετη. Αντίθετα πρέπει να δώσει τη θέση της στις συμβουλές, την αποδοχή και τα παραδείγματα. Σήμερα, ασκείται κριτική ακόμη και για τα πιο απλά πράγματα, οι έφηβοι βρίσκονται στο στόχαστρο των συνομηλίκων τους και της μικροκοινωνίας, λαμβάνουν υποκειμενικές απόψεις(συνήθως όχι καλές και για μικροπράγματα) καθημερινά. Δεν χρειάζεται λοιπόν να γίνεις και εσύ ένα κομμάτι της καθημερινότητάς του με αυτόν τον τρόπο. Είσαι το πρότυπό του. Γίνε λοιπόν η δύναμη και το στήριγμά του. Βοήθησε στα δύσκολα, συμβούλεψε, επισήμανε τα λάθη του και τόνωσε την αυτοπεποίθησή του.
Πηγή: mama365.gr
