Ο πόνος στη μέση είναι μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας σε παγκόσμιο επίπεδο και οι κοινές θεραπείες, συχνά αποτυγχάνουν να παρέχουν μακροχρόνια ανακούφιση. Ωστόσο, πρόσφατα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ εντόπισαν μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση.
Σύμφωνα με τη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό JAMA Network Open, η ενσωμάτωση υποστήριξης σχετικά με τον τρόπο ζωής στη θεραπεία του πόνου στην πλάτη και τη μέση μπορεί να μειώσει την αναπηρία και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής.
Η τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή περιλάμβανε 346 συμμετέχοντες από την Αυστραλία, οι οποίοι παρουσίαζαν χρόνιο πόνο στη μέση και τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου του τρόπου ζωής, όπως η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας ή το κάπνισμα.
Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία σε μία από τις δύο ομάδες: το “Πρόγραμμα Υγιούς Τρόπου Ζωής (HeLP)” ή την τυπική φροντίδα φυσικοθεραπείας με βάση τις οδηγίες για τη διαχείριση του πόνου στη μέση.
Οι συμμετέχοντες στο HeLP έλαβαν υποστήριξη από φυσικοθεραπευτές, διαιτολόγους και υγειονομικούς, οι οποίοι τους βοήθησαν να εντοπίσουν τις συνήθειες του τρόπου ζωής που ενδέχεται να επηρεάζουν τον πόνο στη μέση τους, όπως το βάρος, η αδράνεια, η κακή διατροφή, η κακή ποιότητα ύπνου, το κάπνισμα ή η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Στη συνέχεια, τους παρασχέθηκε επιστημονική καθοδήγηση για έξι μήνες προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των συνηθειών τους.
Επανεξετάζοντας τις παραδοσιακές θεραπείες για τον πόνο στη μέση
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, υπήρξαν σημαντικά οφέλη από τη φροντίδα που ενσωματώνει τον τρόπο ζωής. Η προσέγγιση αυτή παρουσίασε πλεονεκτήματα σε σχέση με την τυπική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της αναπηρίας, με τους συμμετέχοντες να κατατάσσονται κατά μέσο όρο 1,3 βαθμούς χαμηλότερα στην Κλίμακα Αναπηρίας Roland Morris (μεγαλύτερο σκορ σημαίνει μεγαλύτερη αναπηρία). Οι συμμετέχοντες στο HeLP έχασαν επίσης κατά μέσο όρο 1,6 κιλά περισσότερα από την ομάδα ελέγχου.
Ο κύριος ερευνητής, Αναπληρωτής Καθηγητής Κρις Γουίλιαμς, εξήγησε ότι τα ευρήματα αμφισβητούν τις παραδοσιακές αντιλήψεις για τη διαχείριση του πόνου στη μέση:
«Η επίλυση του πόνου στη μέση πρέπει να επικεντρωθεί σε περισσότερα πράγματα από την ίδια την ανακούφιση της περιοχής. Το σώμα μας είναι περισσότερο ένα οικοσύστημα όπου πολλοί παράγοντες αλληλεπιδρούν και καθορίζουν τον τρόπο που λειτουργούμε και αισθανόμαστε. Ο πόνος στη μέση και την πλάτη δεν είναι κάτι διαφορετικό. Επομένως, όταν κάποιος έχει πόνο που δεν υποχωρεί, θα πρέπει να περιμένει να λάβει ολοκληρωμένη φροντίδα για μια σειρά από παράγοντες υγείας, όχι μόνο για το τι συμβαίνει στην σπονδυλική του στήλη».
Όλο και περισσότερες μελέτες δείχνουν ότι παθολογίες όπως οι κήλες και η εκφυλιστική αλλοίωση των αρθρώσεων αποτελούν σπάνια την αιτία του χρόνιου πόνου στη μέση, τόνισε ο Γουίλιαμς.
«Το πρόβλημα είναι ότι λίγοι άνθρωποι ενημερώνονται γι’ αυτό και ακόμη λιγότεροι λαμβάνουν υποστήριξη για να επικεντρωθούν στους παράγοντες που επηρεάζουν τον μακροχρόνιο πόνο και την αναπηρία. Η μελέτη τονίζει την ανάγκη για μια αλλαγή στην προσέγγιση της θεραπείας του πόνου προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης των παραγόντων του τρόπου ζωής που μπορούν να κάνουν τη διαφορά».
Η επικεφαλής συγγραφέας και Ανώτερη Ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, Δρ. Έμμα Μαντ, υπογράμμισε τη σημαντική επιρροή που μπορεί να έχει ένα τέτοιο πρόγραμμα στον πραγματικό κόσμο:
«Πολλοί άνθρωποι με χρόνιο πόνο στη μέση μας λένε ότι αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι. Με την αλλαγή της εστίασης και την παροχή απλών, υποστηρικτικών παρεμβάσεων, οι ασθενείς αισθάνονται ενδυναμωμένοι να αναλάβουν τον έλεγχο του πόνου τους. Αυτή η προσέγγιση μπορεί όχι μόνο να βελτιώσει τα συμπτώματα, αλλά να ενισχύσει επίσης την συνολική ποιότητα της ζωής τους».
