Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνεται σιγά-σιγά μια πολύ σημαντική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων, μια ιστορική συνεδρίαση για την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Είμαι βέβαιος ότι ο χρόνος θα δικαιώσει αυτή την ιστορική απόφαση της Εθνικής Αντιπροσωπείας.
Θέλω να σταθώ λίγο στη μέχρι σήμερα στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Δυστυχώς το χαρακτηριστικό της στάσης της είναι η επανάληψη και κυρίως η εξάντληση των επιχειρημάτων από την πλευρά της. Έτσι, οδηγούμαστε στην κορύφωση της αντιπαράθεσης, ευτυχώς με την ελληνική κοινωνία να συνειδητοποιεί κάθε στιγμή και περισσότερο ποια είναι η αλήθεια και ποια είναι τα κατασκευασμένα ψεύδη, ποιοι υπερασπίζονται το δημιουργικό δημοκρατικό μέλλον της χώρας και τις προοπτικές που διανοίγονται και ποιοι επιθυμούν να επιστρέψει η χώρα στο ένδοξο αδιέξοδο και εσωστρεφές παρελθόν της.
Θα εξαιρέσω ένα σημαντικό αριθμό ομιλητών της Νέας Δημοκρατίας και κυρίως, με σαφήνεια, θα εξαιρέσω τις σημαντικές πολιτικές τοποθετήσεις του κ. Δένδια.
Στη συζήτηση αυτή εξαντλήθηκαν όχι μόνο τα επιχειρήματα, αλλά και οι λέξεις που ομολογουμένως ήταν λίγες, ίδιες και επαναλαμβανόμενες.
Υπάρχει μια θλιβερή επανάληψη στον λόγο της Νέας Δημοκρατίας που συνεχίζεται για περισσότερα από τρία χρόνια.
Θλιβερή επανάληψη, όμως, ήταν και η χθεσινή ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη: διχαστικό, εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα με στόχο να διχάσει τους Έλληνες. Μια μελαγχολία.
Επί μακρόν και μεθοδικά συνειδητοποιούμε ότι επιχειρείται μια πρωτοφανής λεηλασία και άλωση της συνείδησης των πολιτών.
Δυστυχώς, είναι γεγονός πως πάνω στην άγνοια και τον φόβο χτίζονται πολιτικές καριέρες.
Η ελληνική Κυβέρνηση επιλέγει να τολμήσει, να δημιουργήσει αισιόδοξα και ελπιδοφόρα ρήγματα στη μέχρι σήμερα αντίληψη διακυβέρνησης που επικρατούσε επί δεκαετίες και που συνοψίζεται στη λαϊκή έκφραση «όλα κάτω από το χαλί». Καμία λύση σε μείζονα ζητήματα και κυρίως σε μείζονα εθνικά ζητήματα.
Η Κυβέρνηση αυτή επιλέγει πολιτικές με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, αναλαμβάνοντας το πολιτικό κόστος, λέξη άγνωστη στην Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Αλήθεια, πόσο μας προβληματίζει η διαπίστωση πως το Μακεδονικό νομιμοποιεί την Άκρα Δεξιά για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση;
Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αντί προτάσεων για εφαρμογή ρεαλιστικών πολιτικών και μιας ειλικρινούς κοινής πορείας ενημέρωσης του ελληνικού λαού, όπως οφείλει το πολιτικό σύστημα να πράξει, επιλέγει τον μύθο, την ψευδαίσθηση, τη φαντασιακή πραγματικότητα. Επιλέγει τη φυγή.
Δυστυχώς κάπως έτσι επιθυμούν την πατρίδα, σε αέναη ομηρία στον συντηρητισμό, σε διαρκή κατάσταση εσωστρέφειας, κατεχόμενη από φοβικά σύνδρομα.
Κι όμως, η Συμφωνία των Πρεσπών έχει σημαντικές επιτυχίες. Η Ελλάδα παίρνει πίσω ιστορία της.
Είναι απολύτως δικός μας ο Μέγας Αλέξανδρος, απολύτως δικός μας ο ελληνικός πολιτισμός, δικά μας τα εμβλήματα, δικό μας το αστέρι της Βεργίνας, δικό μας το δικαίωμα χρήσης του ονόματος «Μακεδονίας» για τα προϊόντα μας, αλλά και η χρήση του ονόματος, όπως και όπου επιθυμούμε.
Αντίθετα οι γείτονές μας υποχρεώνονται σε καιρό ειρήνης να αλλάξουν το Σύνταγμά τους, να αλλάξουν το όνομά τους. Αλλάζουν ονόματα αεροδρομίων, γκρεμίζουν αγάλματα, αλλάζουν ονόματα δρόμων, διευκρινίζουν πως με τον όρο «nationality» αναφέρονται στην ιθαγένεια και πως η γλώσσα τους ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι μια μοναδική ευκαιρία να ηττηθεί ο διαχρονικός βαλκανικός εθνικισμός. Έτσι, λοιπόν, όσοι είναι ανιστόρητοι και ασυνείδητα, ανεύθυνα και επικίνδυνα ξεστομίζουν το αλυτρωτικό μήνυμα: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική» -και αυτή είναι η διαφορά στους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας, κάποιοι χθες το υπερασπίστηκαν με πάθος και κάποιοι το αρνήθηκαν- ας μας πουν και πότε θέλουν να ξεκινήσει ο πόλεμος. Ο φανατισμός δεν βοήθησε ποτέ την ελληνική κοινωνία.
Να θυμίσω πριν λίγους μήνες πως δίπλα στο σύνθημα αυτό υψώθηκε και ένα πανό-σοκ που κρατούσαν εφηβικά χέρια, με το σύνθημα: «Η Δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία». Έχουμε φτάσει, λοιπόν, σε επικίνδυνες και ασυνείδητες επιλογές.
Η συγκέντρωση των Ελλήνων συμπολιτών μας την προηγούμενη Κυριακή στο Σύνταγμα είχε σημαντικά οφέλη για τη Δημοκρατία. Από τη μία η λαϊκή έκφραση, αναφαίρετο δικαίωμα κάθε δημοκρατικής κοινωνίας να διαμαρτύρεται, να διαφωνεί, να διεκδικεί και να προτείνει και από την άλλη, η οργανωμένη αντιπαράθεση με τη Δημοκρατία, η οργανωμένη αντιπαράθεση με την Κυβέρνηση, από τις πιο σκοτεινές εθνικιστικές και ναζιστικές δυνάμεις που επιχείρησαν μέχρι και την κατάληψη της Βουλής σε μία προσπάθεια να δημιουργηθεί χάος.
Και επειδή τον τελευταίο καιρό αναφέρεται πολύ σε αυτήν την αίθουσα οι έννοιες «θέατρο», «φάρσα», «κωμωδία», «φαρσοκωμωδία», θα πρέπει να ξέρετε ότι το θέατρο είναι μια πολύ σοβαρή εργασία, μια πολύ υπεύθυνη εργασία που δεν μπορεί να παραχθεί έργο αν δεν υπάρχει όραμα.
Έτσι, λοιπόν, θυμάμαι έναν επίκαιρο και διαχρονικό ήρωα, θυμάμαι τον Ταρτούφο. Ο Ταρτούφος είναι το σύμβολο της υποκρισίας, της υποκριτικής συμπεριφοράς, μπορεί και επιβιώνει υποκρινόμενος τον θρησκευόμενο, τον θεοσεβούμενο, τον ηθικό, τον λάτρη της οικογένειας, τον λάτρη της ειρήνης, της αλήθειας, σταυροκοπιέται σε κάθε έκφρασή του, άλλα πράττει τα εντελώς αντίθετα, καθώς λειτουργεί αυστηρά δι’ ίδιον όφελος.
Νομίζω πως ο Μολιέρος θα ζήλευε πολύ τις ερμηνευτικές επιδόσεις αρκετών εκ των ομιλητών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι ενδύθηκαν το ένδυμα του αμόλυντου, του αναμάρτητου, του θρησκευόμενου θεοσεβούμενου πατριώτη, του μοναδικού πατριώτη ο οποίος υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα, αλλά δεν λέει ποτέ τίποτε για τη θέση του γνωρίζοντας καλά πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Θα κλείσω με μια προχθεσινή αναφορά του Στέφανου Μάνου.
«Οι κυβερνήσεις πρέπει να παίρνουν αποφάσεις. Στις σχέσεις μας με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως και στη σχέση μας με την Τουρκία ή το Κυπριακό, διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις επέλεξαν να μεταθέσουν δύσκολες αποφάσεις για το μέλλον, δήθεν για να βελτιώσουν…».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τη βαθιά πίστη πως η ελληνική Μακεδονία βγαίνει ενισχυμένη από την υπογραφή αυτής Συμφωνίας και ως Μακεδόνας Βουλευτής και με πατριωτική ευθύνη και συνείδηση απέναντι στο μέλλον της χώρας, αλλά και της διαχρονικά παραμελημένης και λεηλατημένης ελληνικής Μακεδονίας υπερψηφίζω τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Γραφείο Τύπου Θέμη Μουμουλίδη
Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Π.Ε. Κοζάνη
μέλους των Διαρκών Επιτροπών Μορφωτικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων
