Στα 1839 η Σιάτιστα πέρασε ένα Πάσχα πολύ τραγικό. Ενώ ο κόσμος της Χώρας ήταν συγκεντρωμένος στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου και γιόρταζαν την Ανάσταση, ακούστηκαν φωνές από τους δρόμους τούς απέναντι στην εκκλησιά: «Φωτιά, Κλέφτες».
Οι φωνές αυτές προξένησαν πανικό στον κόσμο που ήταν στην εκκλησιά και κυρίως στις γυναίκες, έτσι που άλλες έτρεχαν να βγουν στον περίβολο της εκκλησιάς, για να προφυλαχτούν από τη φωτιά, και άλλες έτρεχαν να κλείσουν τις θύρες του γυναικωνίτη, για να μη εισέλθουν οι κλέφτες.
Το τι έγινε τότε δεν περιγράφεται. Στη σκάλα, που άλλες ανέβαιναν και άλλες κατέβαιναν τρεχάτες καταπλακώθηκαν, και έγινε ο σκοτωμός 72 ατόμων, γυναικών, κοριτσιών και παιδιών.
Το γεγονός αυτό περιγράφεται 1) από, τον Φιλ. Ζυγούρη, Ιστορικά σημειώματα περί Σιατίστης και λαογραφικά αυτής, 2)από μία επιστολή του Αρχείου Ζουπάν – Μωραϊτη που δημοσιεύεται στο ΛΕΥΚΩΜΑ Σιατιστέων, 3) από ένα δημοσίευμα στην εφημερίδα Αμάλθεια τα Σμύρνης, το οποίο αναδημοσιεύει η εφημερίδα Αθηνά των Αθηνών.
Στο ίδιο φύλλο όμως η Αθηνά δημοσιεύει και μια ακόμα είδηση που θα ενδιέφερε τους Σιατιστινούς. Πρόκειται για την είδηση του σκοτωμού του φονιά του Γεωργίου Κασομούλη, αδελφού του Ενθυμηματογράφου Νικολάου Κασομούλη.
Από το Facebook Καλλιόπης Μπόντα
